Tom, Rozdzial

 1   1, I  |             machałam nim sobie przed twarzą... Uf ! nie mogę...~Zdyszała
 2   1, II |         wiele delikatnego wdzięku, z twarzą kiedyś znać zupełnie piękną,
 3   1, II |       widział...~Kobieta z obwiązaną twarzą wtrąciła:~- Justynka ma
 4   1, II |             z długim wąsem, ogorzałą twarzą, pomarszczonym czołem i
 5   1, II |      tworzącą się nad czołem łysinę; twarzą jego, o rysach prawidłowych
 6   1, II |            być może... Znowu stanęła twarzą ku oknu, głową wielkim grzebieniem
 7   1, II |              także, pulchną, rumianą twarzą. Wśród tej twarzy pulchne,
 8   1, II |            ruch wiosła z podniesioną twarzą patrzał chwilę na dom, u
 9   1, III|          wysmukły wtedy, szczupły, z twarzą przez długie przesiadywanie
10   1, III|      młodzieńcem zgrabnym, ze świeżą twarzą i trochę już smutnymi, ale
11   1, III|         surducie zwrócił się do niej twarzą, popatrzał jej w oczy i
12   1, III|          ludzi, średniego wzrostu, z twarzą do rydza podobną i zuchwale
13   1, III|             Korczyński z rozweseloną twarzą rzekł:~- Poproś cioci Marty,
14   1, IV |            białą jak welinowy papier twarzą, grzecznie słuchał tego
15   1, IV |       łagodniejsza, z długą, mizerną twarzą na dłoni opartą, inaczej
16   1, IV |              trochę nawet sztywna, z twarzą, w której żaden rys ani
17   1, IV |        której z ożywioną i wzruszoną twarzą mąż jej przemawiał tak długo...
18   1, V  |            cmoknął i z promieniejącą twarzą zawołał:~- Prędzej bym śmierci
19   1, V  |         potężnymi rozmiarami ciała i twarzą tryskającą świeżością i
20   1, V  |         warkoczami owiniętą i śniadą twarzą, o rysach wydatnych, którą
21   1, V  |              wąsami i okrągłą różową twarzą, w miejscu zaś, gdzie kończyło
22   1, V  |       zamyślonej, z podłużną i bladą twarzą na dłoni opartą. Anzelm
23   1, V  |           sukna i wysokich butach, z twarzą bardzo podobną do takiego
24   1, VI |             nich przystawał czasem i twarzą zwracał się ku otwartemu
25   2, I  |    przekonywania; wyszła po chwili z twarzą w ogniu, z drżącymi trochę
26   2, I  |           którym jednak, gdy stanęła twarzą ku dziedzińcowi zwrócona,
27   2, I  |             którego był przyczyną, i twarzą ku wieszadłom zwrócony bardzo
28   2, II |        mizerna, podstarzała panna, Z twarzą przypominającą uwiędłą różę
29   2, II |             rozczochranych włosów, z twarzą wielką, o rysach kształtnych,
30   2, II |        schyloną nieco nad klawiaturą twarzą, z zajęciem, szukać na niej
31   2, III|       różowym kaftanie, z rozognioną twarzą, stała dziewczyna wysoka,
32   2, III|             rudy chłopek, z czerwoną twarzą i rzędem białych zębów w
33   2, III|             w zamyślonej postawie, z twarzą na dłoń spuszczoną. Uważnie,
34   2, III|              rękami, choć z wychudłą twarzą kobieta, z krzykiem też,
35   2, III|           Teraz zupełnie spokojna, z twarzą od ciągłego pochylania się
36   2, III|             przygarbionymi plecami i twarzą prawie nieruchomą słuchał
37   2, IV |         człowiek, z wielką, czerwoną twarzą i wydobywającą się spod
38   2, IV |           jak przez te piaski szedł, twarzą wprost na ziemię upadł i
39   2, IV |            kroków naprzód; Jan znowu twarzą zwrócił się ku pagórkowi
40   2, IV |               Zwaliła się i leżała z twarzą do sufitu obróconą i taką
41   2, IV |       obraził, i z odwróconą od niej twarzą nieśmiało wytłumaczył, że
42   2, IV |        odgięła i nieruchoma stała, z twarzą różową a wzrokiem utkwionym
43   2, V  |           zawiesiła i który potem, z twarzą uczernioną, z potokami wody
44   2, V  |         staruszek, z kijem w ręku, z twarzą, która ceglaną różowością
45   2, V  |             z długimi wąsami, ciemną twarzą i gęstymi, rozrzuconymi
46   2, V  |         długości swej wyciągnięta, z twarzą ku sufitowi zwróconą leżała
47   2, V  |        spuszczoną na luźny kaftan, z twarzą tak szczęśliwą jak szczęście
48   3, I  |             z giętką laską w ręku, z twarzą ocienioną szerokimi brzegami
49   3, I  |           objąć go próbowała, ale on twarzą zwracając się ku oknu po
50   3, II |     przeszłości, a potem...~Stanął i twarzą zwracając się ku folwarcznemu
51   3, II |       cierpiącą i bledszą niż zwykle twarzą młody człowiek wszedł do
52   3, II |            dobroduszną, śmiejącą się twarzą podobnym był do równo okrzesanego
53   3, II |      szczupły, w czarnym surducie, z twarzą nieładną, ogorzałą, trochę
54   3, II |           żony, która już od dawna z twarzą na rękę opuszczoną kołysała
55   3, II |         podniesioną, trochę pobladłą twarzą mówić zaczęła:~- Dobrze,
56   3, II |        cofnęła się o parę kroków i z twarzą tak prawie białą, jak leżąca
57   3, II |           stał przed nią z pochyloną twarzą i zaciśniętymi zębami.~-
58   3, II |           wysoko podniesioną głową i twarzą, której kredowa bladość
59   3, II |           wspaniała kobieta, która z twarzą jak opłatek białą stała
60   3, II |           czerwonością nieba długo z twarzą przy ziemi leżała, aż gdy
61   3, III|            małą, żółtą, pomarszczoną twarzą przed nim stanęła. Rozswawolona
62   3, III|         nieco podniesionym w górę, a twarzą ku twarzy tancerki schyloną,
63   3, III|      jarzębiną u szarej siermiężki a twarzą w płomieniach, wciąż coś
64   3, III| samodziałowej siermiędze i z myślącą twarzą, za stołem siedząc, powoli,
65   3, IV |            pszenicy wznosiła się nad twarzą mniej rumianą jak zwykle,
66   3, IV |        uwalniając się z jego objęcia twarzą w twarz przed nim stanęła,
67   3, IV |             z głową opartą na ręku i twarzą ku księżycowi obróconą.~
68   3, V  |     Napełniali ją: kobieta z głową i twarzą białym muślinem owiniętą,