Tom, Rozdzial

 1   1, I  |      wyglądałam. Może nie wiesz dlaczego? Ha? czy wiesz dlaczego?~-
 2   1, I  |         dlaczego? Ha? czy wiesz dlaczego?~- Wiem - z powagą odpowiedziała
 3   1, I  |         będziesz" nie "jesteś". Dlaczego on śpiewa "jesteś"? Przerabia
 4   1, II |         A! dlaczegóż więc?...~- Dlaczego nie pobrali się? Ależ i
 5   1, II |       trochę szorstko rzekła:~- Dlaczego, ojcze, pozwalasz zawsze
 6   1, III|      naukowych zakładów. Po co? dlaczego? Nie mieliż oni odziedziczyć
 7   1, III|    oswoić się z nimi nie mogło.~Dlaczego człowiek ten stał się takim,
 8   1, III|      narcyzową rączkę zaczął:~- Dlaczego ty, Emilciu, od jakiegoś
 9   1, III|       mnie żal zdjął nad tym... Dlaczego zobojętniałaś tak dla mnie?
10   1, III|     zobojętniałaś tak dla mnie? dlaczego wiecznie czujesz się nieszczęśliwą,
11   1, III|      czujesz się nieszczęśliwą, dlaczego? a? powiedz, aniołku mój,
12   1, III|        a? powiedz, aniołku mój, dlaczego?~Ujął jeszcze i drugą jej
13   1, III|    ciszej i czulej zapytywał:~- Dlaczego, Emilciu? powiedz! a? dlaczego,
14   1, III|  Dlaczego, Emilciu? powiedz! a? dlaczego, moja koteczko?~Nie broniła
15   1, III|       co mi masz do wyrzucenia? dlaczego jesteś nieszczęśliwą? Czyżbyś
16   1, IV |        się o fortepian zapytał: dlaczego, gdy on do Korczyna przyjeżdża,
17   1, V  |         wiele i coraz więcej... Dlaczego czuła się tak głęboko i
18   1, V  |        taki kierunek przybrało? Dlaczego z gorącego snu pierwszej
19   1, V  |  pamięta? - zapytała Justyna.~- Dlaczego nie? Czasu śmierci jego
20   1, V  |  pochyliła i wymówiła prędko:~- Dlaczego to pan Jan niełaskaw nigdy
21   1, VI |   połączyła mogiła? Jak żyli? i dlaczego, gdy umarli, tak na długo,
22   2, I  |     Broni pytając, czy zdrowa i dlaczego sobie czarnych oczu lepiej
23   2, I  |   rozpacz wprawia. Wiesz dobrze dlaczego. Lenistwo nieprzezwyciężone,
24   2, I  |         nicponie, wiemy dobrze, dlaczego do tej lub tej kobiety pociąg
25   2, I  |     dlaczegóż? - pytał Różyc.~- Dlaczego? Mój drogi kuzynie, każdy
26   2, I  |     więc córka jej nie wracała? Dlaczego ten ładny i taki żywy chłopak
27   2, II |        malował się niepokój. ~- Dlaczego obchodzisz się z wujem tak,
28   2, II |     teraz przynajmniej powiedz: dlaczego tak postępujesz z wujem?~
29   2, II |      wymówić:~- A toż co? skąd? dlaczego?~Ale ani wiedział, ani pomyślał
30   2, II |        której... przez którą... Dlaczego każdej nie danym jest spotkać
31   2, III|    umiałaby zdać jasnej sprawy, dlaczego przy słowach i chichocie
32   2, III|    robotę w pole nie wychodził, dlaczego w okolicy nosił przezwisko
33   2, III|   dziewczyna - tylko ciekawość, dlaczego pan Michał na wieczerzę
34   2, III|         z sobą długo i z cicha. Dlaczego z cicha? Oni jedni tylko
35   2, IV |      nim uderzało. Czyż on wie, dlaczego tak było? Może i nikt na
36   2, V  |   nieszczęśliwy! Zapytałam się: dlaczego taki nieszczęśliwy? "Ot,
37   2, V  |   rozumiem tylko, słowo honoru, dlaczego dziś w domu nie siedziałaś
38   2, V  |       cicho zapytała:~- Ciotko, dlaczego ty żoną jego zostać nie
39   2, V  |   pytającej się zwróciła.~- Co? dlaczego ja... jego żoną.., - głośnym
40   2, V  |      Dlaczegóż? dlaczegóż więc? dlaczego? - rękę jej coraz mocniej
41   2, V  |        Zawsze to rzecz ciekawa, dlaczego panna kawalerowi, choćby
42   2, V  |      jesteś na prawdę i ciężko. Dlaczego leczyć się nie chcesz?~Podniosła
43   3, I  |       od roku; tak było ciągle. Dlaczego? Nieskończoną już ilość
44   3, I  |           i nawet nie zaświtał. Dlaczego? Nie byłżeby on naprawdę
45   3, I  |    zaczęła:~- Dzień dobry pani. Dlaczego pani dziś taka smutna? Czy
46   3, I  | głębokim zdziwieniem zapytał:~- Dlaczego?~- Dlatego zaczęła - dlatego...~
47   3, II |            sama jednak nie wiem dlaczego, dostrzegłam już w życiu
48   3, II |        wzgardliwy. Nie wiedzieć dlaczego, to, co innym wydawało się
49   3, II |       co ja tam mam iść? na co? dlaczego?~- Naprzód dlatego, że ciocia
50   3, II |          Myślałem o tym, ojcze, dlaczego mnie nigdy, ani w dzieciństwie,
51   3, II |   głosem odpowiedział Witold.~- Dlaczego? Raczże mi przynajmniej
52   3, II |   obowiązki, tu żyć musisz...~- Dlaczego muszę? - przerwał - dlaczego
53   3, II |    Dlaczego muszę? - przerwał - dlaczego muszę?~Ale właśnie przybyliśmy
54   3, II |         Porwał się z krzesła.~- Dlaczego? dlaczego?~Podnosząc na
55   3, II |      się z krzesła.~- Dlaczego? dlaczego?~Podnosząc na niego wzrok
56   3, II |       tu dzieje! I o co? za co? dlaczego? Gdyby o tym gdzie indziej
57   3, III|      mocno, prędko, przyjaźnie? Dlaczego?~Boże! przychodzi czasem
58   3, III|    pamiętać tego nie miała? Ale dlaczego wtedy pan Anzelm tak skołowaciał?~-
59   3, IV |       ojcze - przerwał Witold - dlaczego oni ciemni jak w rogu? dlaczego
60   3, IV | dlaczego oni ciemni jak w rogu? dlaczego chciwością pazerni? dlaczego
61   3, IV |    dlaczego chciwością pazerni? dlaczego nieprzyjaźni?... Czy niczyjej,
62   3, IV |         się głosem przemówił:~- Dlaczego? dlaczego? Ha! gdybyż to
63   3, IV |   głosem przemówił:~- Dlaczego? dlaczego? Ha! gdybyż to można było
64   3, IV |         zapytywać: skąd? za co? dlaczego?~- My je zapytujemy - podchwycił
65   3, IV |  szumiały pytania: skąd? za co? dlaczego? w takich pytaniach dusze
66   3, IV |           Wytłumacz, wytłumacz, dlaczego cię to dziecko znalazło
67   3, IV |      takim, jakim się stałeś, i dlaczego straciłeś to wszystko, co
68   3, V  |     Wołowszczyzny. Nie wiedzieć dlaczego, dla facecji zapewne i rozśmieszenia