Tom, Rozdzial

 1   1, II |            arabeskami, zakrywało je zresztą w znacznej części kilka
 2   1, II |       pokierować trudno... Jest ona zresztą dobrą, bardzo dobrą, tylko
 3   1, II |             pokierować nie mogła... Zresztą, jest to jeszcze dziecko,
 4   1, II |                Czasy są ciężkie. Ja zresztą te strony znam tak mało...
 5   1, II |         wiedziała, jak to trudno... zresztą... cóż to szkodzi!~- O! -
 6   1, III| opustoszenia jego prawie nie uczuł, Zresztą, trzej bracia byli ze sobą
 7   1, IV |             jestem bardzo młody. Ty zresztą także młodym jesteś i nie
 8   1, IV |             on tak był wychowany... zresztą... artysta! Ale pan pewnie
 9   1, IV |           nic, aby przeszkodzić tej zresztą dość pospolitej igraszce,
10   1, IV |          były, są, będą i licho już zresztą wie jakich. Zaraz potem
11   1, IV |            muzyki ojca swego, która zresztą jest wyborną, żadnej innej
12   1, IV |             od chodzenia odwykła... Zresztą, zawsze słabe zdrowie miała!...~
13   1, VI |              karmną świnię i co tam zresztą kto miał. Chaty ich nazywały
14   2, I  |             Nie pierwszy to już raz zresztą Olszynka była świadkiem
15   2, I  |          niż zwykle zawołał Różyc - Zresztą - dodał - powinnaś wiedzieć,
16   2, I  |            się albo się nie podoba. Zresztą nic.~- Masz słuszność -
17   2, I  |            nauczyła, czego mogła, a zresztą niech dobrymi gospodyniami
18   2, I  |           przeżyło się szczęśliwie. Zresztą, dzieci!... Mój kuzynie,
19   2, I  |             przyjmuję... od ciebie! Zresztą, dla dzieci... wszystko...~
20   2, I  |     przysłowie sprawdza się często, Zresztą, najlepiej po prostu mówić:
21   2, II |           życia posiadać nie można. Zresztą, mam córki i nikt mi tego
22   2, II |             rękach swoich trzyma... Zresztą szanuję go istotnie...~-
23   2, II |       starcia, przygotowującego się zresztą od kilku tygodni. Od kilku
24   2, II |        mówiła jeszcze:~- I jakiż to zresztą sens tak żartować ze mnie?
25   2, III|     zaoranych małych szmatach pola. Zresztą, wszędzie, od wzgórz obrosłych
26   2, III|         stalowe błyskawice sierpów. Zresztą, opróżnione wozy, jedno
27   2, III|       nieszerokim szlakiem.~Wieczór zresztą nastawał. Za okolicą i rzeką
28   2, IV |          nadpływających. Widać było zresztą, że takim samym uśmiechem,
29   2, IV |          było wspólne z nim granie. Zresztą, wszyscy w Korczynie oddawali
30   2, IV |             że woda nadmiar krwawa. Zresztą, praca około gospodarstwa
31   2, IV |             jeden, co obuwie szyje; zresztą, zbierają się po takich
32   2, V  |       grzybiastym szklanym kloszem. Zresztą, pod ścianami stały wysokie,
33   2, V  |            prowadzone gospodarstwo; zresztą, słońce jasne, kwiaty pachnące,
34   3, I  |            od dzieciństwa wiedzieli zresztą, że wybuchliwej żywości
35   3, I  |            ukrzyżowanego Chrystusa. Zresztą, oprócz tego krucyfiksu
36   3, I  |            jego żony. Nikt się temu zresztą bardzo nie dziwił, bo powszechnie
37   3, I  |           zgłębić i sprawdzić. Może zresztą sprawdzenie takie w stosunku
38   3, I  |      odgadnąć usiłuje. Od dwóch lat zresztą, prawie od czasu gdy Zygmunt
39   3, I  |           niego wątpliwości żadnej. Zresztą, myślał o tym rzadko, przypadkowo,
40   3, I  |       trochę tylko poetów polskich, zresztą zmysłowy Musset, tu i ówdzie
41   3, I  |      dzisiejszym, od dość już dawna zresztą trwającym jego usposobieniem.
42   3, I  |      wprawdzie obojętność ta, którą zresztą okazywał on jej teraz prawie
43   3, II |            wam pozwalam... A gdybyś zresztą i ziemię miał gryźć, wytrącę...
44   3, II |             się tym pokrewieństwem. Zresztą sam nie taił tego, że się
45   3, II |         swojego łaskawą!" I wszyscy zresztą, oprócz Benedykta i Witolda,
46   3, II |           zirytował go nieco. Kirło zresztą irytował go zawsze. Podniósłszy
47   3, II |          srogi niedostatek cierpią. Zresztą, nie ta jedna bieda ich
48   3, II |           ale niezłomna. Rzecz cała zresztą wydawała się jej tak niesłychaną,
49   3, II |           Uprzejmą jesteś, kuzynko! Zresztą, masz w części słuszność.
50   3, II |            nic wcale, prócz prostej zresztą życzliwości, którą mam dla
51   3, II |            pospolitości, do których zresztą i nigdy przyzwyczajony nie
52   3, II |       dostatnie i bardzo przyjemne. Zresztą, on może jeszcze kiedyś
53   3, II |  pospolitość i monotonia. Idealistą zresztą będąc do ascetyzmu skłonności
54   3, II |      gniewać i nie martwić. Szanuję zresztą wszystkie uczucia i przekonania,
55   3, II |        powtórzył - bardzo szanownym zresztą,.. ale do najwyższego stopnia
56   3, III|           do domu dążyła.~Widocznym zresztą było, że wszyscy tu zgromadzeni
57   3, III|          Takiż sam frasunek, pomimo zresztą szczerego oddawania się
58   3, III|          znać było ubóstwo i pracę. Zresztą, wszyscy jeszcze na otwartym
59   3, III|           dzbankami po wodę poszli. Zresztą pary zmieniały się i dobierały
60   3, III|        błyskawicami mu połyskiwały; zresztą, pannom, które go kilka
61   3, III|             wcale są nieprzystojne. Zresztą zaszła okoliczność, która
62   3, IV |    jenerałów wesele to zaszczyciło. Zresztą, zięć jego sam za lat kilka
63   3, IV |         rozmowy z nim przetworzyła. Zresztą, w domysłach tonąć nie potrzebował.
64   3, V  |            nie chciała; przybyła tu zresztą tylko na pół godziny dla
65   3, V  |       czarnym rozczochrańcem robić? Zresztą, takie to jeszcze małe i
66   3, V  |             zdecydował. Zupełnie to zresztą rozumiem. Ani położenie
67   3, V  |            dom swój nadal ofiaruję. Zresztą, macie u mnie swoją sumkę,