Tom, Rozdzial

 1   1, II |        posiadało te same, co i dwór cały, cechy dawnego bogactwa
 2   1, II |            toaletowy ocet...~Kirło, cały nad nią schylony, z czułością
 3   1, II |             krzyku czeczotka. Świat cały stał w cudnej pogodzie jak
 4   1, III|            jaki, na całe gardło, na cały świat zaśmiałby się z tych
 5   1, III|    korczyński wykwintnie urządzić i cały stary dom swój rodzinny
 6   1, III|       podnosił, że aż krzyk jego na cały dwór się rozlegał. Ale i
 7   1, III|           oba ich głosy przez dzień cały huczały po całym dworze.
 8   1, III|          poufnym swym mawiała:~- To cały mój świat!~Światem zaś Benedykta
 9   1, IV |         Jezus, Maria! Obudziłem się cały w potach i nazajutrz chodziłem
10   1, IV |           Sto lat może garnitur był cały, a teraz, masz!... Wieczna
11   1, V  |       trwała kilka miesięcy lub rok cały, Justyna nie pamiętała,
12   1, V  |         sztetyny ... a tam ten gaik cały śliwowy...~Wyprężenie jego
13   1, V  |        rękami, głos coraz podnosił, cały wewnątrz kipiał, a na twarzy
14   1, VI |        głębi krynicą, na olbrzymi i cały w mchach swych i wiankach
15   1, VI |         znaleźli to, czego szukali. Cały tutejszy kraj zalegała podtenczas
16   1, VI |          wystąpił, sam zmarszczkami cały poorany i siwy jak gołąb.~"
17   2, I  |             jak nie znanym dlań był cały rozległy rząd podobnych
18   2, I  |             zimny wiatr przez dzień cały szalejący zupełnie ustał,
19   2, II |           błyskaniem oczu przylgnął cały do niej, jak blady motyl
20   2, II |              Ciociu! - zabrzmiał na cały korytarz cienki i prawie
21   2, II |             była w sobie, aby przez cały dzień i część nocy przyjmować
22   2, III|        ciężkim krokiem szedł bosy i cały w płótno ubrany Ładyś; na
23   2, III|            Mężczyzna był tam bosy i cały odziany w grube, szarawe
24   2, III|       mrowiskiem istot ludzkich, na cały ten łan szumiący upadającymi
25   2, III| ściągniętymi i oczami błyskającymi, cały podał się naprzód, do skoku
26   2, III|    rozbójników jakich...~Promieniał cały, śmiał się 1 nie wiedzieć
27   2, III|            przyszła, tobyśmy może i cały dzień razem żęły...- szepnęła.~
28   2, III|              Ja dziś na polu prawie cały dzień przesiedziałem, tam
29   2, III|        ulatującej. Dziś przez dzień cały z pomocą najętego parobka
30   2, III|           Witolda, ale w słowa jego cały wsłuchany usta w zdziwieniu
31   2, III|         swawolny jak dziecko, potem cały oblany łuną apostolskiego
32   2, III|           tak, jak gdyby skąpał się cały w cierpieniach, klęskach,
33   2, IV |             wesoły był, gadatliwy i cały na wierzchu. Podobno też
34   2, IV |        tylko, ile razy ją zobaczył, cały dzień potem albo śpiewał,
35   2, IV |         złodziejstwa. Chatę choć na cały dzień otworem zostawić można,
36   2, V  |       dostanie. Pościeli i bielizny cały kufer złożyła dla niej matka,
37   2, V  |             aby o weselu jego córki cały świat gadał.~Tymczasem Antolka
38   2, V  |             choć tak pracuję, że aż cały oblewam się potem, najmniejszym
39   2, V  |          zabierze!" Aż zatrząsł się cały, i żeby nie ja, na ziemię
40   2, V  |            wspierając się i jeszcze cały drżący zapytał starzec -
41   2, V  |            zmarznięty człowiek miał cały w dziurach, a czy obuty
42   2, V  |             Witold płynął istotnie, cały śnieżną mgłą jacicy osypany,
43   2, V  |     królewicza nie czekałaś? Papcio cały dzień sam grał, a nad wieczór
44   3, I  |        tylko, że mąż jej odjedzie i cały jej plan dnia szczęśliwie
45   3, II |        sierpa pochodzącymi.~- Przez cały prawie tydzień po kilka
46   3, II |             więcej kosztuje, niż ty cały wart jesteś! Czy ty wiesz,
47   3, II | korczyńskiego salonu.~Justyna przez cały ciąg wieczerzy milczała.
48   3, II |             ojciec mógł jej gotówką cały posag wypłacić! Ale gdzie
49   3, II |         Witold, bardzo blady, drżał cały, a z oczu sypały się mu
50   3, III|             gęby kapie!~Jan spłonął cały i, jak zwykle, gdy był wzruszonym,
51   3, III|        człowieka, który, jeżeli nie cały rozum, to przynajmniej dobrą
52   3, III|     dyszkantem zanucił: ~Świat mnie cały przy tobie staniał i tanieje,~
53   3, III|       skomlącego Sargasa mając i na cały głos wołając:~- Na Niemen,
54   3, III|        świetlicy upał i przez dzień cały choć wstrzemięźliwie popijane
55   3, IV |               sędzio! słucham! chcę cały swój wyrok usłyszeć... Czy
56   3, IV |              Wyprostował się, drżał cały.~- Nie masz prawa, mój ojcze,
57   3, IV |         którym dom ten rozlegał się cały od dźwięku jego głosu hojnie
58   3, IV |             chodzącego. Przez dzień cały syn i ojciec ani na godzinę
59   3, IV |    rzemienne lejce silnie ujął i na cały głos zakomenderował:~- Muzykanci!
60   3, IV |        uderzyło, tak wstrząsnął się cały i tak szybko ku zagrodzie
61   3, V  |             zbiegłszy w ogrodzie na cały głos wołać zaczęła:~- Widziu!
62   3, V  |      wybuchnął:~- Facecja! niedługo cały Korczyn do Bohatyrowicz