Tom, Rozdzial

 1   1, I  |      wyższego towarzystwa albo też dziewczyną z niższych warstw wiejskiej
 2   1, I  |            W ogóle ta panna czy ta dziewczyna na lat dwadzieścia parę
 3   1, I  |            A jakże! - potwierdziła dziewczyna z wozu - czy ja nie mam
 4   1, II |           to zapewne jakaś wiejska dziewczyna... pan zawsze mistyfikować
 5   1, II |        była to wcale żadna wiejska dziewczyna, ale panna... co się nazywa
 6   1, II |          ustach.~- Z temperamentem dziewczyna... - dodał.~Kirło swymi
 7   1, II |    męskiego, silnego głosu:~Wyszła dziewczyna, wyszła jedna, ~Jak różowy
 8   1, IV |       zarumienił się jak zmieszana dziewczyna, spuścił oczy i wyjąkał:~-
 9   1, IV |     niespełna może szesnastoletnia dziewczyna i dwóch młodszych od niej
10   1, V  |       wyglądająca kobieta. Była to dziewczyna dwudziestoletnia, wysoka,
11   1, V  |        odpowiedział.~Teraz ogromna dziewczyna z szafirowymi oczami i szeroko
12   1, V  |          kluska. Niewysoka i krępa dziewczyna w różowym kaftanie, podobna
13   1, V  |         zapytał gospodarz zagrody.~Dziewczyna spojrzała na czerwone ręce
14   1, V  |          gardło zaśmiała się znowu dziewczyna.~I wszyscy śmiać się zaczęli,
15   1, V  |     Fabiana córka... najpuściejsza dziewczyna z całej okolicy...~- Bardzo
16   1, V  |            Adaś po wodę schodzi, a dziewczyna i bez tego wieczerzę gotować
17   1, VI |          drugą - wysoka, pleczysta dziewczyna; w różowym kaftanie i z
18   1, VI |            gdyby go wielka i silna dziewczyna wpół nie obejmowała, twarz
19   1, VI |           szukać! Prędzej chodźmy!~Dziewczyna podtrzymując wciąż jego
20   1, VI |      dziadulkowi babulkę odbierze!~Dziewczyna głowę swą zjeżoną gęstwiną
21   1, VI |     Starzec uspokoił się zupełnie, dziewczyna wielką, czerwoną rękę do
22   2, I  |            ona do dzieży, w której dziewczyna miesiła żytnie ciasto, albo
23   2, I  |        także, siedziała młodziutka dziewczyna w sukiennym tołubku, na
24   2, I  |      drwiącą twarz młodego lokaja. Dziewczyna z nieckami jak wryta stanęła
25   2, I  |          tego nie zrozumiesz... ta dziewczyna ma temperament, upewniam
26   2, I  |            tołubek szesnastoletnia dziewczyna różowy swój policzek na
27   2, II |           wiadomo, że jesteś dobrą dziewczyną, a tylko masz bzika...~Trzydziestokilkoletnia
28   2, II |             Trzydziestokilkoletnia dziewczyna porwała się z ziemi i chichocąc,
29   2, II |           żenić się myśli z biedną dziewczyną. Cieszę się, życzę, winszuję...~
30   2, III|           rozognioną twarzą, stała dziewczyna wysoka, prosta, silna.~-
31   2, III|            nią Michał.~W odpowiedź dziewczyna brwi sobolowe ściągnęła
32   2, III|            nim: młodziutka, wiotka dziewczyna, której delikatnej twarzy
33   2, III|          prawie chłopak.~- Owszem, dziewczyna jak raz dla niego para...
34   2, III|           z sobą nie mogli. Jednak dziewczyna w stronę jego wozu zwolna
35   2, III|        zabraniam - uśmiechnęła się dziewczyna - tylko ciekawość, dlaczego
36   2, III|           filuternie odpowiedziała dziewczyna. On podłużnymi, z szarą
37   2, III|           zda się, gamą śmiała się dziewczyna.~- Bołtu-bołtu-bołtu! -
38   2, III|          albo i trzy poczeka, póki dziewczyna wzmocni się w sobie i pomądrzeje.
39   2, IV |      zaśpiewać tę piosenkę:~Wyszła dziewczyna, wyszła jedyna,~Jak różowy
40   2, IV |          spólnego dobra przyczyni. Dziewczyna też zasłużyła na to, bo
41   2, V  |           tej sława i honor. Żadna dziewczyna w okolicy tyle strojów nie
42   2, V  |           zrobię - zawołała wesoła dziewczyna - to, bardzo słusznie! sam
43   2, V  |           zalękniona, wysunęła się dziewczyna, z ustami skrzywionymi i
44   2, V  |      chłopak; łagodna i gospodarna dziewczyna; dobrze przez oboje prowadzone
45   2, V  |      ukazała się wysoka, barczysta dziewczyna, dość szczególnie wyglądająca.
46   2, V  |            na uboczu nieco stojąca dziewczyna głośniej już jak wprzódy
47   2, V  | rozgniewanej wilczycy podobną była dziewczyna, która w tej chwili starca
48   2, V  |          skryta, harda... niedobra dziewczyna... słowo honoru, niedobra!
49   3, I  |            prostą, zupełnie prostą dziewczyną, bez układu, wdzięku, dowcipu
50   3, II |           cud prawdziwy nad biedną dziewczyną przez Opatrzność okazany!"~
51   3, II |            na względzie mając, aby dziewczyna na ludzkie języki nie padła.~
52   3, II |           kołysać! Ale Leonia jest dziewczyną, a co chłopcu idzie na zdrowie,
53   3, III|          było, jak przyjacielsko z dziewczyną za ręce się ściskali, coś
54   3, III|            jak najprostsza wiejska dziewczyna ze zbożowej ściany, do której
55   3, III|            się tacy, którzy się za dziewczyną ujęli. Naprzód Kazimierz
56   3, III|         twa dziatwa w grobie!...~I dziewczyna z zapłakanym okiem skarżyła
57   3, III|       męski śpiewać zaczął:~Wyszła dziewczyna, wyszła jedyna,~Jak różany
58   3, V  |    paniczowi poczciwa i przystojna dziewczyna - cud szczególniejszy! Dziewczyna
59   3, V  |  dziewczyna - cud szczególniejszy! Dziewczyna zakochała się w ładnym i
60   3, V  |       Opiekunem jej jestem, a choć dziewczyna pełnoletnia, energiczna
61   3, V  |        powstając zaczął Benedykt - Dziewczyna jest pełnoletnia, wolę swoją