Tom, Rozdzial

 1   1, II |          swych tarczę sobie czyniąc, cała w tył odgięta, ale z dziwnie
 2   1, II |        piorunem, zda się, uderzyła o całą jej istotę. Głośno splasnęla
 3   1, III|              nimi do Wilna leciałem. Całą przeszłoroczną jesień biłem
 4   1, III|           także, twarz jego, ubiór i całą postawę zwolna wzrokiem
 5   1, III|            że rozkochał się w niej z całą zapalczywością swej natury,
 6   1, III|          gruntu zasłaniały przed nim całą kulę ziemską ze wszystkim,
 7   1, III|     zacieklej. Z kilku tysięcy przez całą tę pracę otrzymywanego dochodu
 8   1, IV |         przechowane.~Gospodyni domu, cała błyszcząca od dżetowych
 9   1, IV |               Franek! - zagrzmiał na całą salę głos jej basowy i trochę
10   1, IV |        Korczyński i Różyc przebywali całą długość salonu zmierzając
11   1, IV |             z nim poruszało do głębi całą jej istotę. On w jej bladej
12   1, V  |          minuty czasu, którego przez całą młodość dla pięknej gry
13   1, V  |             nad zbożem, rozłożystą i całą w słońcu stojącą gruszę
14   1, V  |             ten silny głos, który na całą okolicę rzucał dźwięki rozgłośnych
15   1, V  |               wysunęła się nad płotu cała głowa mężczyzny, z krótko
16   1, VI |          zginająca się okolica stała cała w złotawej mgle utworzonej
17   2, I  |              Dziecko zaśmiało się na całą kuchnię, á potem niespodzianie,
18   2, II |              wątła i z żółtawą cerą, cała w muślinach, wstążkach,
19   2, II |            się i odpowiedział:~- Nie całą, nie całą... ale połowę
20   2, II |        odpowiedział:~- Nie całą, nie całą... ale połowę pewno... Cóż
21   2, II |       dziećmi. Teraz Justyna pamięta całą tę lekcję wziętą z tak rumianych,
22   2, III|             jak do wielkiego święta. Cała ludność okolicy jednocześnie
23   2, III|         płaczu skrzywiła i fartuchem całą twarz otarła. Wysmukła Antolka
24   2, III|         zrobił się, że podczas przez całą godzinę gęby ani razu nie
25   2, III|          nauczył... Zimową porą, jak cała młodzież się zejdzie się
26   2, III|              osłoniętą stała Antolka cała w świetle rozpalonego w
27   2, III|            człowieka, płonęła w nich cała, jakby w łunie z wewnętrznego
28   2, IV |             prawda - odpowiedziała i cała rumieńcem spłonęła.~Jemu
29   2, IV |        rękami ludzkimi usypany i jak cała ta polana niską, w nierówne
30   2, IV |       dokładnie profil jego twarzy i całą postać wypukle w słonecznej
31   2, IV |            rysunkiem ścieżek stanęła cała w kryształowych kroplach
32   2, IV |        czółna, z brwią ściągniętą, z całą duszą w oczach skupioną,
33   2, V  |             szeregi ciemnych próżni; całą prawie długość jednej ze
34   2, V  |              rozlegać się musiały na całą izbę ćwierkania świerszczy.
35   2, V  |          ogrodu napełniały po brzegi całą świetlicę, a wtłaczające
36   2, V  |       liniach prostych i wyniosłych. Cała świetlica pogrążona była
37   2, V  |              pamiętam czego... Przez całą noc zawierucha była taka,
38   2, V  |             ciemnym szlaku rzeki, aż całą jego widzialną długość zajęły.
39   2, V  |              doić, gotować, prać..." Całą litanię wypowiadał tego
40   3, I  |           duma prawie bezwiedna, ale całą jej istotą rządząca - duma
41   3, I  |             i że ona to może stanowi całą rację bytu ludzkości; że
42   3, I  |         której rojenia pochłonęły mu całą młodość, widział jedyne
43   3, II |          serwetą na szyi zawiązaną i całą pierś mu okrywającą zajadając
44   3, II |        Teresa. Tak we troje przeszli całą długość jadalnej sali, Benedykt
45   3, II |     pocałunkiem ojcowskim wróciła mu cała żywość i wesołość. Pochwycił
46   3, II |       sztywnym wygarnirowaniem, szła cała w takich uśmiechach i krygach,
47   3, II |        łagodna, ale niezłomna. Rzecz cała zresztą wydawała się jej
48   3, II | rozdrażnieniem. Jednego z dni takich całą może godzinę rozpatrywali
49   3, II |          wszystko wraca... wszystko, cała przeszłość moja do mnie
50   3, III|          wyhaftowanymi jego cyframi. Cała twarz, wielka, różowa, piegowata,
51   3, III|              strony różne; oni przez całą minutę na siebie patrzali.
52   3, III|        drużbant należał, zachowywali całą powagę i grację tańcowi
53   3, III|      dokonaniu postępku z kamieniem, cała trzęsąca się jak w febrze,
54   3, IV |         swoja hańba! Nic nie pomoże. Całą godzinę po salonie chodził,
55   3, IV |       świetne, którego opis zajmował całą stronicę listu. Jeden książę,
56   3, IV |             Witold - tak, mój ojcze, całą siłą umysłów i serc naszych
57   3, V  |      wszystko o nim Justynce powiem, całą prawdę... Jeżeli o wszystkim
58   3, V  |              bawiliśmy teraz u niego całą gromadą, a jak on nas przyjmował!...
59   3, V  |          ręce ją wzięła. Twarz miała całą w ogniu i łzach.~- Żal mi,
60   3, V  |           Różycowi, który jest te... całą gębą panem, odmówiła! A