Tom, Rozdzial

 1   1, I  |  kasztanowaty z konopiastą grzywą, a drugi gniady z białymi nogami
 2   1, I  |            kobietami, woźnica po raz drugi zdjął czapkę i spojrzenie
 3   1, II |                 wstydliwie chichotał drugi głosik kobiecy.~- A jak
 4   1, II |            ona malutką... Wszakże to drugi raz dopiero mam przyjemność
 5   1, II |          zdawał się o coś nalegać, a drugi od czegoś wypraszać... struna
 6   1, II |             go do kieszeni i wyszła.~Drugi pokój na górze, niezbyt
 7   1, II |       żółtych kwiatów wodnych lilii. Drugi, wysoki, w stojącej postawie
 8   1, II |     zielonymi taśmami przyozdobioną, drugi miał na sobie długą kapotę,
 9   1, III| dziedzicznego swego Korczyna dokupił drugi, równej wartości folwark.
10   1, III|      niemniej, kiedy Benedykt po raz drugi po obudzeniu się ze snu
11   1, III|              Korczyński zapytał:~- A drugi?~- Fabian Bohatyrowicz! -
12   1, IV |             skończyłem W szkole kurs drugi i mam już niejakie wyobrażenie
13   1, IV |                 Dobrze, a który to?~-Drugi! - z dobrodusznym uśmiechem
14   1, IV |             kieliszek do ust niosąc, drugi na środek stołu odsuwał. ~-
15   1, IV |              nie ukończył, a już n1i drugi o grunt pod leśnictwem wytoczyli!...~-
16   1, V  |              A w minutę potem po raz drugi:~- Wolniej, gniada wolniej!~
17   1, V  |   kasztanowaty, z konopiastą grzywą, drugi - gniady, z białą nogą i
18   1, V  |          Chodźże tu, Janek! - po raz drugi zawołał.~Ale chłopak wahał
19   1, V  |         łaskę u Boga i jeden więcej, drugi mniej szczęśliwości na tym
20   1, V  |             bracie moim owdowiawszy, drugi raz za Jaśmonta poszła i
21   1, VI |             ubij na duszy i ciele!~A drugi raz:~- Niech mnie mizerne
22   1, VI |          pojął sobie żonę u rybaków, drugi ją wybrał pomiędzy sokolnikami,
23   1, VI |              sejmy ciągnęli. Jeden i drugi przebywał na pańskich dworach
24   1, VI |           posady zaskakując. Jeden i drugi fortuny przyrobiwszy gdzie
25   2     |                                  TOM DRUGI~
26   2, I  |              na Olszynce zostanie, a drugi w świat z zawodem jakim
27   2, I  |               ale nie bardzo zdolny, drugi zdolny i chętny, ale słabego
28   2, III|            mówił? Ot, jaki on! Bo to drugi odepchnąłby, a on przygarnął,
29   2, III|        których jeden lat piętnaście, drugi siedemnaście liczyć mógł,
30   2, III|             dalej - pewno już do nas drugi raz nie przyjdzie takie
31   2, III|            puszystym kobiercu po raz drugi podrastającej koniczyny
32   2, III|       widocznym był aspirantem . Ale drugi... Tego drugiego poznał
33   2, III|              Chryste! Czy ubici mogą drugi raz ożyć?~- Nie - zawołał
34   2, IV |             a chytry. Teraz na niego drugi z rzędu syn Fabiana do wojska
35   2, IV |             nad borem, nad rzeką, na drugi brzeg uciekając albo też
36   2, IV |              Ja przez salę stołową i drugi jakiś pokój do gabinetu
37   2, IV |          Popatrzył tedy na nią raz i drugi przez ciekawość, a potem
38   2, V  |             tym pierwszym ukazał się drugi, trzeci, czwarty i wszystkie
39   2, V  |           których jeden przywiędły a drugi świeży, żółte masło na spodku,
40   2, V  |          desperację odpędzę i dzień, drugi jak wszyscy ludzie przeżyję.
41   2, V  |            Boga i ubity, kiedy każe, drugi raz ożyć może. I ja też
42   2, V  |          Tereniu - przerwał czytanie drugi głos kobiecy, słaby, łagodny,
43   3, I  |       naprzód ból taki, jakby po raz drugi na wieki rozstawała się
44   3, I  |         głową pierwszy promyk sławy. Drugi po nim nie przybył - i nawet
45   3, II |              Korczyna niedaleko... A drugi Giecołd w biurze... ~Ale
46   3, II |            teraz dzierżawę trzyma, a drugi w biurze...~- Taż baba,
47   3, II |       osobliwa pociecha! Jeden kiep, drugi dureń, a obydwa błazny!~
48   3, II |            napełnił jej oczy. Po raz drugi doświadczyła wizję której
49   3, III|    dziesięciomorgowego grunciku; zaś drugi Bohatyrowicz, dla gorliwej
50   3, III|         najpiękniejszą majową barwą; drugi, czarny ogier (weselnicy
51   3, III|              ramiona. Był to Witold, drugi po nim drużbant, który nagle
52   3, III|         swoim swatem! Druga swania i drugi swat razem! Pierwsza panna
53   3, III|   upłynionego czasu zastanawiał się, drugi chciał wiedzieć, czy pamięta
54   3, III|         spotkali się w tłumie po raz drugi? Powiedzieć by to mogły
55   3, III|            Jeden woła: Ratuj, ratuj!~Drugi woła: Tratuj, tratuj!~Leci
56   3, III|           nie zagada... przebił ktoś drugi.~Głosy zmieszały się znowu,
57   3, III|             a jakby przez to jeden i drugi grosz z jego kieszeni na
58   3, IV |       przeczytany, lecz który po raz drugi chciał przeczytać. I wtenczas
59   3, IV |           jeden był jeszcze małym, a drugi, starszy, kształcił się