Tom, Rozdzial

 1   1, I  |      tak starą... dwanaście lat temu miałam lat trzydzieści sześć...~-
 2   1, I  |     takiego zrobić i co przeciw temu poradzić mogę?~Zamyśliły
 3   1, I  |   przywrócić raczył!~Wykrzykowi temu odpowiedział z oddalającego
 4   1, I  |        o tym nie dali mazgajowi temu... Cha! cha! wiem ja to
 5   1, I  |     d2ikie polne powiewy nadały temu ciału taką harmonię i siłę,
 6   1, I  |       wojacy jechali..." Będzie temu już lat dwadzieścia dwa...
 7   1, II |        świeżo i zdrowo. Dworowi temu, w którym jednak widocznie
 8   1, II |        miękkie, ozdobne i wbrew temu, co działo się w innych
 9   1, II |    wykrzyki kobiece oznajmieniu temu odpowiedziały. Ale wmieszał
10   1, II |         ojcze, pozwalasz zawsze temu panu żarty z siebie...~Urwała
11   1, III|         podobna!" Jednak dzięki temu promieniowi światła, który
12   1, IV |       bardzo młodą, a złudzeniu temu dopomagały włosy niezmiernie
13   1, IV | dzieciaki, nad którymi dwa lata temu tak ślęczałaś?~- Już czytać
14   1, IV |        zaszłą zmianę przypisuję temu, że oprócz muzyki ojca swego,
15   1, IV |       tych wschodów...~Nikt się temu nie dziwił; wiedziano powszechnie
16   1, V  |     więcej jak pięćdziesiąt lat temu z dziadem pana Benedykta
17   1, V  |       Widziałem ja ją... będzie temu lat trzy, w kościele...
18   1, V  |         Gdyby pani dziesięć lat temu tu przyszła, obaczyłaby
19   1, VI |         inny. Kilkadziesiąt lat temu taką samą robotę spełnił
20   2, I  |      stęknęła Kirłowa - godzinę temu przecież obiad jadłaś.~Dziewczynka
21   2, I  |       kupcy, którzy tu ty-dzień temu zajeżdżali, przybyli znowu
22   2, I  |   niejaką przykrością przyjdzie temu wykwintnemu panu ścisnąć
23   2, I  |   Lubisz rozmaitość, kuzynku, i temu to widać względy twe zawdzięczam!~
24   2, I  |        nawet proszę. Ale cóż ja temu winien jestem, że panna
25   2, I  |   Jeżeli nic przeciwko układowi temu nie masz droga kuzynko,
26   2, I  |      której wnętrza parę godzin temu przed padającym deszczem
27   2, II |    gankiem stanęły, Pół godziny temu przyjechał i powiedział,
28   2, II |       skłonieniem go ku krokowi temu pracuje., a wiadoma to już
29   2, III|  trzeciego męża mam. Owszem! Ja temu nie winna, że mnie Pan Bóg
30   2, III|        akordami szmeru wtórować temu suchemu, monotonnemu, nieustannemu
31   2, III|       powoli i twarz obracał ku temu zagonowi, na którym obok
32   2, III|          owszem, dziwowałam się temu panu, że takiej ślicznej
33   2, III|         tak zbije, jak dwa lata temu zbił Klemensa, który mu
34   2, III|      poznaje? Przecież dwa lata temu, i przedtem jeszcze, ile
35   2, III| konceptów pełno mu w głowie. Ja temu dziwuję się, bo choć z przyrodzenia
36   2, IV |       kochanie. Kiedy trzy lata temu do wojska iść miał, to po
37   2, IV |       pamiętam, kiedy kilka lat temu Fabian mnie prześladował,
38   2, V  |        mało nie dwa tysiące lat temu Pan Jezus równość po świecie
39   3, I  |        sumy jego żony. Nikt się temu zresztą bardzo nie dziwił,
40   3, I  |         tych wszystkich, którzy temu samemu bóstwu, na którego
41   3, I  |        kierunku próbach zadaniu temu podołać nie mogąc w imię
42   3, I  |    wszystkich sił wzbiła się ku temu, za kim tęskniła, że wywołała
43   3, II |      Ale cóż robić? Komu pilno, temu pilno! Przy ostatnich słowach
44   3, II |   Przeciw komu Pan Bóg, przeciw temu i wszyscy święci! Niech
45   3, II | mądrości zjadałem, oddziwić się temu nie mogę. Teraz, panie,
46   3, III|        poprosim.~Fabian przeciw temu zamiarowi burzył się i buntował.
47   3, III|         powagę i grację tańcowi temu właściwą, lecz po ukończeniu
48   3, III|        nie dozna... Czy Antolka temu wierzy i moją stronę trzyma?
49   3, III|       Kiedy tak, to tak. Jeżeli temu, kto ubligi doświadczył,
50   3, III|         i Fabian nie zaprzeczał temu - że pan Korczyński niejeden
51   3, IV |       zwrotny... Niegdyś, dawno temu, był wieczór bardzo do tego
52   3, IV |     prawda... lecz cóżem winien temu, że natura zamiast serca
53   3, IV |        świecie żywy chodził, ku temu, który od dawna z krwawą
54   3, IV |      przebył życie zazdroszcząc temu, który w mogile leży!~Teraz
55   3, IV |         nimi żyję i palcem, aby temu zapobiec, nie poruszyłem...~
56   3, IV |         pany. Co pan Jan winien temu, że w inszej stronie dla
57   3, V  |          jakże wdzięczną jestem temu, który mię pod niski, ale
58   3, V  |      służyć... Ze trzy lata już temu przeziębiłam się w piwnicy