Tom, Rozdzial

 1   1, II |      nerwowym chorym. Gdy stanął obok silnego, barczystego, ogorzałego
 2   1, II |         znowu, zawiesiła ręcznik obok miednicy i na jednym ze
 3   1, II |          odpowiedziała i ułożyła obok lusterka wszystkie przybory
 4   1, III|   bukiety polnych kwiatów, a gdy obok niej przy obiedzie lub wieczerzy
 5   1, III|     ucałował rękę i czoło żony i obok niej usiadł. Ładna, trzydziestoletnia
 6   1, III|      tego człowieka, który teraz obok niej siedział, nie takim
 7   1, III|        co jej tu towarzyszy. Tam obok pracy będzie spokój, pewność
 8   1, III|        robótek. Teresę umieściła obok sypialni swej, aby zawsze
 9   1, IV |          siedział był przy stole obok małej, zgrabnej, młodziutkiej
10   1, IV |    utraciła. Dopiero kiedy Różyc obok niej usiadłszy mówić zaczął
11   1, IV |       niej odwracały, hrabia tuż obok niej prowadzący ze swą narzeczoną
12   1, IV |          z żoną, którą na koniec obok matki swej umieścił, wyszedł
13   1, IV |     śpiesznie oddychała siadając obok wytwornej i wyniosłej pani
14   1, IV |     przywiodła do grona panien i obok kilku podlotków umieściła.
15   1, IV |        matce, i córce; tu jednak obok bombiastych i z mnóstwa
16   1, IV |          i - milczała. Panienki, obok których usiadła i którym
17   1, IV |        zatrząsł i szybkim ruchem obok niej usiadł.~- Jak dawno
18   1, IV |         i na nie zajętym krześle obok Kirłowej usiadł. Ona przyjaźnie
19   1, IV |     inaczej niż zwykle patrzące. Obok młodziutkiej kobiety ze
20   1, IV |          ręki. Zarazem zobaczyła obok siebie zbyt cienką, ale
21   1, V  |      brzegiem żytniego łanu szła obok pługa z niejakim zdziwieniem
22   1, V  |          spojrzał w twarz idącej obok niego kobiety. Zarumienioną
23   1, V  |          Znowu sztywnie siedzieć obok wystrojonej i szczebiocącej
24   1, VI |        od przestrzeni, zobaczyła obok siebie wysokiego mężczyznę,
25   2, I  |        twe zawdzięczam!~Siadając obok niej na kanapie z uśmiechem
26   2, I  |    pełnych konfitur spodków. Tuż obok niej potykając się co chwilę
27   2, I  |          na przykład, siedziałem obok niej przy obiedzie. Dopóki
28   2, I  |           Do głębi ujęta usiadła obok niego na kanapie, policzek
29   2, III|    prędko jednak i wprawnie żęła obok swej córki, pulchnej i przysadzistej
30   2, III|        nikt nawet z tych, którym obok nich z sierpem lub snopem
31   2, III|        Anzelma znajdował się tuż obok tego, na którym pracowała
32   2, III|  podnosząc się znów znad zboża i obok syna stając.- Tydzień już
33   2, III|   Justyna pochylała się ku ziemi obok matki Jana.~- Jutro niedziela -
34   2, III|         temu zagonowi, na którym obok białego czepka jego matki
35   2, III|         na swoim zagonie żnie, a obok rosnące skubie! Bóg mnie
36   2, III|      sobie pomyślała - zabrzmiał obok Justyny głos Jana - a to
37   2, III|             Popłynę z panem.~Tuż obok zielonej gałązki na ręku
38   2, IV |       zobaczyłem go jeszcze, jak obok pana Andrzeja przez te piaski
39   2, V  |         także przyczyny siedzącą obok Antolkę po włosach pogładził.
40   2, V  | spojrzenie jej upadło na stojącą obok Jana Justynę, zdawać się
41   3, I  |          zaczęła myśl posiadania obok siebie rozumnego i kochającego
42   3, I  |         spojrzenie; on zaś szedł obok niej mierzonym krokiem salonowca,
43   3, II |          przyszła dziś do stołu; obok niej umieściła się Teresa,
44   3, II |        odsunął i od stołu wstał. Obok niego, ciche jak westchnienia,
45   3, II |        ruchem pociągnąwszy go ku obok stojącemu krzesłu o złej
46   3, II |          spuszczonymi zauważyła. Obok znajdującej się już na chustce
47   3, II |        energiczne postanowienie. Obok znudzenia i niesmaku jakieś
48   3, III|      surdutami z białego płótna, obok szarych kurt samodziałowych
49   3, III|   naprzeciw państwa młodych, tuż obok umieszczonej na stole, wiązkami
50   3, III|      Kirlanka, a kilku stojących obok młodych ludzi rozważało,
51   3, III|         świeciła biała suknia, a obok niej wysmukły młodzieniec
52   3, III|       Tymczasem na niskim płatku obok Justyny siedząc Jan cicho,
53   3, III|    wielkim dworze...~Ale kobieta obok niego siedząca zakrztusiła
54   3, IV |        ucałować, a do jej braci, obok których przebiegał, szepnąć:~-
55   3, IV |      błyskając siedział Julek, a obok wozu galopował, co moment
56   3, IV |      zagonów pokrytych ściernią, obok ogromnych ostów, które kupą
57   3, IV |         zobaczył. W mgnieniu oka obok Justyny stanął.~- Strasznie
58   3, V  |         matczynej sukni. Justyna obok, a gospodarz domu naprzeciw