Tom, Rozdzial

 1   1, I  |         kościoła, i Bohatyrowicze, którzy mnie kiedyś znali, z bliska
 2   1, II |   wspomnieć tu trzeba było o tych, którzy sadzili te ogromne drzewa
 3   1, II |            czasach ci nawet z nas, którzy pieniędzy nie marnują i
 4   1, II |                 Bywają też ludzie, którzy spełniają wszystkie swoje
 5   1, III|            pokoleniu liczby ludzi, którzy odbyli wyższe naukowe studia.
 6   1, III|            dziwactwa: byli i tacy, którzy czynili to samo; ale poważna
 7   1, III|         miał jeszcze córkę - tych, którzy posiąść ją mieli, bogatymi
 8   1, III|    sąsiadów; z poważnymi krewnymi, którzy do młodych Korczyńskich
 9   1, III|    szczęśliwe, ale tylko dla tych, którzy odrzucą jego brzydką i prozaiczną
10   1, III|           z dwoma Bohatyrowiczami, którzy przyszli prosić o zwrot
11   1, III|            go i zgryzła. Od ludzi, którzy w płóciennych kapotach stali
12   1, IV |      pozostało tylko paru lokajów, którzy, z gośćmi przybyli, pomagali
13   1, IV |  bokobrodami i Zygmunt Korczyński, którzy znać cygar palić nie chcieli,
14   1, IV |            ojca swego tym z gości, którzy go jeszcze nie znali, przedstawionym;
15   1, IV |          nimi ku sobie wszystkich, którzy się znajdowali w pobliżu.
16   1, IV |          ją zupełnie; dwaj ludzie, którzy w czasie obiadu szturmowali
17   1, IV |           kilku kobiet i mężczyzn, którzy ją otoczyli, szła dalej
18   1, VI |    rozprawa pomiędzy kilku ludźmi, którzy stali ściśnięci w ciasną
19   1, VI |          znaleźli się tacy ludzie, którzy samemu królowi donieśli,
20   1, VI |       szczęśliwymi byli ci ludzie, którzy takie miłości w piersiach
21   2, I  |       który oznajmił, że ci kupcy, którzy tu ty-dzień temu zajeżdżali,
22   2, I  |           Targowała się z kupcami, którzy jej dawali po osiemnaście
23   2, I  |   Korczyńskiego i innych sąsiadów, którzy za tę cenę wełnę swą sprzedawali,
24   2, I  |       czekać nadejścia gospodarzy, którzy po trochu byli jej wspólnikami,
25   2, II |             tamto... tego... tych, którzy z nim razem... Po chwili
26   2, II |      będzie, a tymczasem dla tych, którzy się czują głodni, śniadanie
27   2, III|          przynależeć przeznaczono, którzy nadzieję za matkę sobie
28   2, IV |    pozostawić na barkach krewnych, którzy sami wcale wolnymi nie byli
29   2, IV |      bardzo. Nie należała do tych, którzy wyobrażają sobie, że wszystko
30   2, IV |          pięć morgów, a i tacy są, którzy jak na przykład Ładyś i
31   2, V  | pływającego po Niemnie z rybakami, którzy jacicę łowią.~- A! - rzekł
32   3, I  |          wielbiła tych wszystkich, którzy temu samemu bóstwu, na którego
33   3, I  |       odwrotu była gromadka ludzi, którzy od strony wsi na krańcu
34   3, I  |         dorosłych już teraz ludzi, którzy w dzieciństwie swoim codziennie
35   3, II |   słuszność! Są na świecie ludzie, którzy od takich myśli naprawdę
36   3, II |          cóż nas to obchodzi, nas, którzy przebywać będziemy w krainie
37   3, II |  osobistych wspomnień etc. My zaś, którzy za cudze iluzje pokutujemy,
38   3, II |           sobą zamknął.~Są ludzie, którzy płakać umieją tylko nad
39   3, II |           gdyby przybywała ku tym, którzy już życia nie pragną. Silne
40   3, III|            znani bracia Zaniewscy, którzy sztukę muzyczną gorliwie
41   3, III|        bohatyrowickich gospodarzy, którzy Martę kiedyś znali i ku
42   3, III|    rękawiczki; ci zaś, liczniejsi, którzy ich nie mieli, przed rozpoczęciem
43   3, III|           muszę...~Razem z braćmi, którzy ją otoczyli, stanął przy
44   3, III|            ale więcej było takich, którzy wyrzekając się przyjemności
45   3, III|        kilku dziewcząt i chłopców, którzy wkoło niej żartobliwą rozmowę
46   3, III|         powstała wrzawa. Już i ci, którzy z papierosami na pole byli
47   3, III|             Najwięcej było takich, którzy je ganili głośno i wyraźnie,
48   3, III|          strony znaleźli się tacy, którzy się za dziewczyną ujęli.
49   3, III|             teraz skoczyli ku tym, którzy pierwsi szukali zaczepki;
50   3, III|       kresu życia stojących ludzi, którzy jedyną złotą chwilę swojej
51   3, III|           trzeba o tych młodszych, którzy jak latoroście przy zwalonych
52   3, III|  rozmachane raniona. Wielu z tych, którzy środek świetlicy tłumem
53   3, IV |           pewno śpiewy tych ludzi, którzy zjechali się na wesele,
54   3, IV |           sąż także zginionymi ci, którzy chodzą po nizinach samolubstwa,
55   3, IV |          mogłem być wrogiem ludzi, którzy z niej powstali? to ja...
56   3, IV |         spora gromadka weselników, którzy jeszcze do domów swoich
57   3, IV |       Giecołda i ekonoma Jaśmonta, którzy jednak hałasowali najwięcej,
58   3, IV |   drużbowie i drużki, ale wszyscy, którzy pożegnanie panny młodej