Tom, Rozdzial

 1   1, I  |            rosnących na wzgórzach i w wielkim borze, który ciemnym pasem
 2   1, I  |               sucha kurzawa owiała je wielkim kłębem, o tyle jednak przezroczystym,
 3   1, I  |          ciemnej chustce na plecach i wielkim czepcu na głowie, inne zaś,
 4   1, I  |             matka natura z lubością i wielkim staraniem na łonie swym
 5   1, I  |           panną, ty jesteś panną~Przy wielkim dworze;~A ja będę księdzem,
 6   1, II |             jego ścianach powojami, z wielkim gankiem i długim rzędem
 7   1, II |           familii i z edukacją... - z wielkim już ożywieniem wołała pani
 8   1, II |               nimi po wodzie, która z wielkim pluskiem tryskała w perlistych
 9   1, II |                 Pan z urodzenia byłeś wielkim panem... No, a to... tamto...
10   1, II |     warkoczykiem przymocowanym z tyłu wielkim grzebieniem, pilnie schylała
11   1, II |         stanęła twarzą ku oknu, głową wielkim grzebieniem sterczącą trzęsła
12   1, III|            Dominika, który w dalekim, wielkim mieście studiował nauki
13   1, III|               gniewu, cicho i tylko z wielkim żalem. Oczy jej napełniły
14   1, IV |       istotnie ku gronu panien, które wielkim półkolem obsiadły stół piętrzący
15   1, IV |                zdaje się, na ganek, z wielkim ukontentowaniem, aż tu,
16   1, V  |               przodem poszła, a gdy z wielkim swym fartuchem pełnym zieleni,
17   2, I  |         bielizny, albo od płonącego w wielkim piecu ognia odstawiała hładysze,
18   2, I  |            chorym na gardło Stasiu; z wielkim kluczem wyszła z domu i
19   2, I  |             miał na plecach fuzję i z wielkim ożywieniem o czymś rozprawiał.
20   2, I  |            się im długo; z ciężkością wielkim kluczem spichrz otworzyła
21   2, I  |           łóżkami i toaletą mahoniową wielkim lustrem i rzeźbami przyozdobioną.
22   2, I  |           Jestem, moja droga kuzynko, wielkim nicdobrego, który choruje
23   2, I  |               Trzeba rzeczywiście być wielkim nicdobrego, aby tak ślicznie
24   2, I  |        portrety na ścianie, toaleta z wielkim lustrem i rzeźbami, srebrny,
25   2, I  |           mówiła:~- Byłoby to dla nas wielkim szczęściem i rozumiem dobrze,
26   2, I  |             tak jak wy tam, na waszym wielkim świecie, dwadzieścia razy
27   2, I  |       rozprawiał o czymś z ożywieniem wielkim i częstymi, żywymi gestami.
28   2, II |          pięknościach, które czasem w wielkim mieście widywała. Ale kuzynki
29   2, II |            ale żona moja, której jest wielkim admiratorem, nad skłonieniem
30   2, II |          Justyny byłoby to szczęściem wielkim, niespodziewanym, o którym
31   2, III|               rzucili i wszyscy trzej wielkim biegiem puścili się za ojcem.
32   2, III|            pobiegła! To nic, że takim wielkim mężczyzną wyrosłeś, swoim
33   2, III|          trwożliwie cofając się przed wielkim, czarnym wyżłem, który poprzedzał
34   2, III|            wolałbym umrzeć wcześnie z wielkim ogniem w piersi niźli z
35   2, III|                ty będziesz panną~Przy wielkim dworze;~A ja będę księdzem,
36   2, IV |           brzegu czółna siedzącej.~Za wielkim trójkątem otwierającym parów
37   2, IV |              jej pokazał, a sam pędem wielkim z domu wypadł i prosto do
38   2, IV |               i dzięciołów, skądciś z wielkim szelestem skrzydeł i przeraźliwym
39   2, IV |           tylko z panią Emilią była w wielkim mieście, które sprawiło
40   2, V  |              kontenta, i całe życie w wielkim ukontentowaniu przebyłam...
41   3, I  |               niego wpadała, i tam, w wielkim trójkącie utworzonym przez
42   3, I  |              prawie jej przebywania w wielkim dwupiętrowym, murowanym
43   3, I  |            zewnętrzny oblał go jakimś wielkim bogactwem i ugodził weń
44   3, II |            żużle, a potem zmąciły się wielkim zmieszaniem. Ciszej daleko
45   3, II |             ociec żąda oświadczyć, że wielkim dla nas wszystkich szczęściem
46   3, II |             samo w górę kipi, jak i w wielkim...~Fabianowa zaś menueta
47   3, II |      blednącym wieczornym niebem przy wielkim krzyku koników polnych przerzynanym
48   3, II | zachwycającymi scenami natury...~Tu z wielkim istotnie wdziękiem słowa,
49   3, III|         Fabianowa, którą dziewczęta z wielkim krzykiem z gumna wywołały,
50   3, III|               stroju, w jakim była na wielkim obiedzie w Korczynie, wyglądała
51   3, III|       jednocześnie, to gdy ścisk zbyt wielkim się stawał, po kilka i kilkanaście.
52   3, III|              z upodobaniem szczerym i wielkim. Tańczyć nie chciała i długo
53   3, III|         podwórka na uliczkę wybiegł w wielkim pędzie Julek ze sobą skaczącego
54   3, III|             Niemen! na Niemen!~Ktoś w wielkim zmieszaniu głosów potężnym
55   3, III|                ty będziesz panną~Przy wielkim dworze...~Ale kobieta obok
56   3, V  |                 Cicho, jąkając się, z wielkim żalem Kirłowa wyszeptała
57   3, V  |            Mucyk wybiegł z podwórka z wielkim szczekaniem. Ale pogładziła