Tom, Rozdzial

 1   1, I  |    początku, a potem i godzi się z takim losem, jaki mu Bóg czy diabeł
 2   1, II |           o obywatelstwie średnim, takim na przykład jak ja, siedzącym
 3   1, II |            czego to podobne, aby w takim domu... nie było komu wody
 4   1, III|           gęstym błocie grzęzną. W takim położeniu rumaki, choćby
 5   1, III|            obok niej siedział, nie takim wcale poznała i pokochała.
 6   1, III|     Dlaczego człowiek ten stał się takim, jakim był teraz, ani rozumiała,
 7   1, III|         mnóstwem starań i środków. Takim było jej istotnie nędzne
 8   1, III|          na którym od lat tylu i z takim trudem tkał byt własny i
 9   1, IV |      Korczyńskiego, mniej więcej w takim, jak i on, położeniu będący
10   1, IV |     binokle i na grającą patrzał z takim wyrazem, że prędko spuściła
11   1, IV |             Czy myślisz, że jestem takim samym dzieckiem, jakim byłam
12   1, V  |       wiele kobiet, nie był zawsze takim, jakim stał się w ostatnich
13   2, I  |           czas i zajęcie rozłożyć; takim sposobem wszystko razem
14   2, I  |            za malutkimi nóżkami. W takim samym, jak matka, tołubku,
15   2, I  |          szczęśliwszym, gdybyś się takim bogatym nie urodził.~- Albo -
16   2, I  |            podniosła głowę i tonem takim, jakby znakomitego odkrycia
17   2, II |           I prędko, z zachwyceniem takim, że aż oczy jej błyszczały,
18   2, II |            i robiłeś się przed nim takim małym, pokornym...~Boleć
19   2, II |   przestraszyła! Któż to widział z takim impetem wpadać! - ofuknęła
20   2, II | uszanowaniem, może mimowolnym, ale takim, że głowę przy nim nieco
21   2, III|       wpatrywał się on w Justynę z takim wytężeniem, że aż głowę
22   2, III|       gorąco brunatnej pszenicy. W takim od siebie znajdowali się
23   2, III|         ojcem pobiegła! To nic, że takim wielkim mężczyzną wyrosłeś,
24   2, III|      powaga dziewczyny. Wybuchnęła takim śmiechem, że aż na ziemi
25   2, III|           myślę czasem o szczęściu takim, którego by żadne najprzeciwniejsze
26   2, IV |             Widać było zresztą, że takim samym uśmiechem, szerokim,
27   2, IV |          tu nie byłem - zaczął też takim głosem, jakim człowiek w
28   2, IV |       ciemności patrząc kilka razy takim głosem, jak człowiek w momencie
29   2, V  |       dopuszczała. Ale nie każdy z takim charakterem urodzić się
30   2, V  |           rozruszał! - zawołała. - Takim alegantem ukazuje się, jakby
31   2, V  |            palcem mówił jeszcze:~- Takim sposobem on do swego rodzinnego
32   2, V  |     stanęła.~- A! to ty! - wymówił takim tonem, jakby tylko co był
33   2, V  |            nocne ciemności patrząc takim głosem, jaki u konających
34   2, V  |        miało, obojętnym, a zapewne takim był i istotnie. Jednak gdy
35   2, V  |      jeszcze nie stał się zupełnie takim jak wszyscy...~- Przecierpiał!
36   3, I  |  niewysłowioną tęsknotą przebita z takim natężeniem wszystkich sił
37   3, I  |            człowiekiem pospolitym, takim, jacy składają szare i bezimienne
38   3, I  |        zostać zupełnie samotnym? w takim razie odejdę...~Może uległością
39   3, I  |        oczy tonęły w twarzy męża z takim natężeniem, jakby za cenę
40   3, II |      rozmawiali żywo, tak żywo i z takim zajęciem, że aż na policzki
41   3, II |          wryty i popatrzał na syna takim wzrokiem, jakby go ujrzał
42   3, II |            się naprzeciw Justyny z takim pośpiechem, jakby się lękał,
43   3, II |         swojej żony tak często i z takim zadowoleniem, że można by
44   3, II |             ja... takich zdań... o takim człowieku... nie mogę...
45   3, II |          nie od dzisiaj znajomi... takim malutkim jeszcze przybiegał
46   3, II |            ręki miękką, delikatną. Takim, jakim przedstawiał się
47   3, II |          jakimś śnie okazujesz się takim... Zygmuncie, o! mój Zygmuncie!
48   3, III|       oddechów słychać nie było, z takim wytężeniem oczekiwali wszyscy
49   3, III|      inszej przyczyny pokazuje się takim sępem? Może to u nich melancholia
50   3, III|             Sama siebie postępkiem takim zeszpeciła!~- Śliczna panna,
51   3, III|       Nigdy prawie nie widywano go takim pędem biegającego i wykrzykującego
52   3, III|     biegającego i wykrzykującego z takim zapałem, że mu się aż ruda
53   3, IV |            cię to dziecko znalazło takim, jakim się stałeś, i dlaczego
54   3, V  |             wzniosłe, poetyczne! Z takim człowiekiem dzielić życie,
55   3, V  |     widzisz, kłopoty i różne biedy takim ponurym i smutnym mię były