Tom, Rozdzial

 1   1, I  |       rozpalonych i zamyślonych jej oczach błysnęły łzy.~- Phi! - zaśmiała
 2   1, I  |     zaciekawieniem i figlarnością w oczach, z rozchylonymi w uśmiechu
 3   1, I  |             płomień przemknął w jej oczach.~- Pyszny głos! - szepnęła.~-
 4   1, II |       miodowym i upojonym wyrazem w oczach, wołała:~- Oj ! oj ! o mój
 5   1, II |            ożywieniem, z błyskiem w oczach, upomniała się o imię i
 6   1, II |            radością nabrzmiały, a w oczach wionęły końce mantyli i
 7   1, III|             zupełnie i z błyskiem w oczach przerwała:~- Wyliczyłeś
 8   1, IV |            na policzkach i obrazą w oczach do salonu powróciła. Za
 9   1, IV |        bolesna ironia mignęła jej w oczach. - Czy myślisz, że jestem
10   1, IV |         Drżąca jeszcze i ze łzami w oczach Justyna szepnęła:~- Może
11   1, V  |      przecież pobladła, z gniewem w oczach wyprostowała się i szła
12   1, V  |            na słońce spojrzał, to w oczach pociemniało!~- Może panna
13   1, V  |           niezadowolenia w pięknych oczach, a na ustach ze wspomnieniami
14   1, V  |         tyle łagodnego wdzięku, a w oczach, które na chwilę oderwała
15   1, VI | drogocenności siodeł aż ćmiło się w oczach. Za nimi jechali także sokolniki,
16   2, I  |        wrócił. Kirłowa z rozpaczą w oczach i gestach ze skrzyni stojącej
17   2, I  |          zajmują, ma takie ogniki w oczach i coś takiego w układzie
18   2, I  |             i wzniesionych ku niemu oczach. Zaniepokojone serce matki
19   2, II |              W na wpół spuszczonych oczach Korczyńskiego przeleciał
20   2, II |          żalu. Widział dobrze, że w oczach odwracającego się od niego
21   2, III|             mamo, ciemno robi się w oczach..."~- Co tam o tym gadać,
22   2, III|             pochylona, z blaskiem w oczach i uśmiechem na wpółotwartych
23   2, III|        zrobiła się smętna? Aż łzy w oczach stanęły... Dla jakiej przyczyny?...~
24   2, III|             ciebie, tyś zawsze mi w oczach,~I w myśli, i w sercu, i
25   2, III|            widocznym przestrachem w oczach, któremu jeden z nich tylko,
26   2, III|     złośniki, drapieżniki, wstydu w oczach i Boga w sercu nie mający! -
27   2, III|           odbijającym zamyśleniem w oczach powtórzył słowa Justyny:~-
28   2, III|             wesołością w śmiechu, w oczach i na promieniejącym czole
29   2, III|         kapotą, cofnął się nieco. W oczach jego zagrał bolesny niepokój,
30   2, III|         wydęła, choć w ciemnych jej oczach przebiegły wesołe błyski -
31   2, IV |             zadowolonym uśmiechem w oczach i na ustach zwolna wymówił.~-
32   2, IV |       trochę ironicznym uśmiechem w oczach.~- Państwo myślą - zaczął -
33   2, IV |           matki, która fartuch przy oczach trzymała i przed sąsiadkami,
34   2, IV |             wpatrzonych w niego jej oczach zamigotały światła coraz
35   2, IV |         Odkąd usiadłszy w czółnie w oczach jego blask odwagi a w ramieniu
36   2, IV |          ściągniętą, z całą duszą w oczach skupioną, ku wodzie nieco
37   2, V  |         Korczyński na nim będą.~I w oczach ludzkich to jej wielką promocję
38   2, V  |       rozrzewniła się, aż łzy jej w oczach stanęły, lecz zaraz potem
39   2, V  |            ze łzami kręcącymi się w oczach jęknęła Antolka.~Jan trochę
40   2, V  |              Oboje mieli uśmiechy w oczach i pytanie Anzelma usłyszeli
41   2, V  |             Justyny nawet i łezki w oczach widzę. Co tam tak długo
42   2, V  |           mnie i we wszystkich tych oczach wyraźnie wyczytałam podziw
43   3, I  |        jednak sprawę, stokroć w jej oczach ważniejszą i sercu jej bliższą,
44   3, I  |               Łzy kręciły się w jej oczach, a w głosie drżał śmiech.~
45   3, II |             na mnie. na ciebie, i w oczach jej łzy stanęły. Co mi ta
46   3, II |             łzy, które zobaczyłam w oczach twojej żony. Pomiędzy mną
47   3, II |               Spojrzała na niego, w oczach jej zamigotał niepokój.~-
48   3, III|          spódnica panny wcale jej w oczach jego ujmy nie czyniły, szacunek,
49   3, III|      dziwiąc się jej strojowi. Aż w oczach miga, tak się bogato wystroiła.
50   3, III|          oknami zakręciły się jej w oczach, ujrzała na raz wszystkie
51   3, IV |            z fotelu, z płomieniem w oczach, z brwią namarszczoną mówił,
52   3, IV |            szał bólu zaświecił mu w oczach. Wyprostował się, drżał
53   3, IV |       szerzej niż zwykle rozwartych oczach Benedykta malowało się osłupiałe
54   3, V  |      miodową błogością w błękitnych oczach, z plastrem na szczęce,
55   3, V  |              Kirłowa zaś ze łzami w oczach zwróciła się do Justyny:~-