Tom, Rozdzial

 1   1, I  |            na miedzach szły wiejskie kobiety, których głowy ubrane w
 2   1, I  |             gromad, ukazały się dwie kobiety. Szły one z tej samej strony,
 3   1, I  |       mniejsza, opadła prędko i dwie kobiety obejrzawszy się ujrzały
 4   1, I  |         rubasznym, rzuciła na jadące kobiety swoją więź gałęzi i kwiatów.
 5   1, I  |       trzymał, trochę pochylił.~Dwie kobiety iść znowu zaczęły, Marta
 6   1, II |            pozór gabinetu wykwintnej kobiety, Wszystko tu było miękkie,
 7   1, II |             z powagą - racja! Buziak kobiety, którą zęby bolą, pożądanym
 8   1, IV |             prowadzący sposób życia. Kobiety tam były w podstarzałych
 9   1, IV |             najpiękniejsze w świecie kobiety. Różyc znowu najdłużej mieszkał
10   1, IV |            zgrubiała i sterana twarz kobiety jeszcze młodej, bo trzydziestoparoletniej,
11   1, IV |          patrzące. Obok młodziutkiej kobiety ze swym wiecznie jowialnym,
12   1, V  |          wszystkim pragnęła dla syna kobiety wysoko urodzonej, z rozległymi
13   1, V  |              twarz idącej obok niego kobiety. Zarumienioną była, ale
14   1, V  |              usiłował rozpoznać rysy kobiety, dokoła której zwijał się
15   1, V  |              się do nie znanej sobie kobiety, z ukłonu, jaki jej oddał,
16   1, VI |              ogromnego gdakania kur, kobiety cienkimi głosami do nocnych
17   1, VI |              tej chwili twarz młodej kobiety. Czarowne marzenia grobowiec
18   1, VI |             jej pod gwiazdami postać kobiety ze złocistymi włosy okrywającymi
19   2, I  |             skład ogrodowych nasion. Kobiety pielące z zagonów nie wstając
20   2, I  |           taką, jakimi zwykle bywają kobiety bogate, mniej bym się czuł
21   2, I  |              dlaczego do tej lub tej kobiety pociąg czujemy... Rozumiesz?
22   2, I  |        gospodarstwa i interesów. Dla kobiety była to rzecz niezwykła,
23   2, I  | odpowiedziała.~- Czy wiesz o tym, że kobiety w twoim wieku i tak, jak
24   2, II |            jego nie są ucywilizowane kobiety, ale światowe sroki, które
25   2, II |     niezmiernie ciekawą nowinę, Obie kobiety z upragnieniem wpatrzyły
26   2, II |              i rączka użalającej się kobiety znalazła się w jego ręku.
27   2, II |            za szczęście musi być dla kobiety obudzić taką miłość, miłość,
28   2, II |              mężczyzna zbliża się do kobiety, względem której tworzy
29   2, III|       wykwintność niezmiernie dbano. Kobiety dłużej niż zwykle przesiadywały
30   2, III|            pomiędzy nimi najstarszą. Kobiety i dziewczęta odcinały się
31   2, III|       napastowani, z głośnym płaczem kobiety i dziecka, zjeżdżali ze
32   2, IV |             niezawodnie w głowie tej kobiety, która wiele prawd życia
33   2, V  |              śpieszniej oddychającej kobiety w dłoniach swych tuląc szeptała
34   3, I  |           wysoko urodzonej i bogatej kobiety, ile istoty czującej, że
35   3, I  |      koligacjach i świetnej edukacji kobiety, którą zaślubiał. Ale w
36   3, I  |              ale przekonaniem i wolą kobiety myślącej i energicznej.
37   3, I  |              umysłu i charakteru tej kobiety, w samej niejako treści
38   3, I  |           kocha?"~Pytanie to dla tej kobiety, która sama tak niezmiernie
39   3, I  |       opalonymi rękami?~Pierś młodej kobiety szybko podnosiła się i opadała,
40   3, I  |              nadto, że skargi młodej kobiety były słuszne; rozumiała
41   3, II |             To zjawisko przyrody dla kobiety, która patrzała na nie,
42   3, III|           przedstawiali widok niżeli kobiety. Czarne tużurki mieszały
43   3, III|          oczy.~Podstarzałe lub stare kobiety, tak samo jak rówieśnicy
44   3, III|        nieprawdziwe. Podstarzałe zaś kobiety opowiadały sobie wzajem,
45   3, III|       obsiadywać zaczęły podstarzałe kobiety; środkiem przechadzały się
46   3, III|       zaczęły dwie postacie: konia i kobiety. Koń był duży, utrzymany
47   3, III|              dworu, nadchodziły dwie kobiety; jedna bardzo wysoka, w
48   3, III|            spostrzegłszy nadchodzące kobiety rzucił się ku nim i obie
49   3, III|          którą go pogrążył widok tej kobiety, rękę jej ze swoich rąk
50   3, III|              nim gadano. Podstarzałe kobiety szczególniej w pochmurności
51   3, III|             wszystkich, szczególniej kobiety. Aż w dłonie uderzały i
52   3, III|            często myli,~Szczególniej kobiety,~Chociaż oczko łzą umili,~
53   3, III|              pracą nad siły kochanej kobiety zdrowie nadwerężał? Toż
54   3, IV |              już takie przeznaczenie kobiety, żeby jak tyka sama w świecie
55   3, V  |           Widocznym było, że dla tej kobiety miał wiele szacunku, a może