Tom, Rozdzial

 1   1, II |      wychodziło na błękitniejący zza rzędu starych klonów Niemen,
 2   1, II |         zapatrzona w szlak drogi zza rozwartej bramy dziedzińca
 3   1, II |       ubrani i nie umyci...~Wtem zza pleców szamoczącego się
 4   1, II |       Antygonę...~- Wspaniała! - zza binokli swych ścigając ją
 5   1, IV |      kładnąc na ramieniu sąsiada zza tłumu-osób z krzeseł powstających
 6   1, IV |          czasem słowami a często zza szkieł swych binokli patrząc
 7   1, IV |    hrabia.~I nie dokończył, gdyż zza Różyca i Zygmunta wysunął
 8   1, IV |   podobną do świeżo rozkwitłej i zza zielonych liści ciekawie
 9   1, IV |     rozmawiając. Darzecki, który zza kartowego stołu przypatrywał
10   1, V  |       muskały jej włosy i szyję. Zza łez widziała wpatrzone w
11   1, V  |  błękitnych, roziskrzonych oczu, zza zmieszania i zawstydzenia,
12   1, V  |          różowo kwitnącego maku, zza którego wystrzeliwały malwy
13   1, V  |          biało pomalowane wesoło zza niej wyglądały. Dom, w samej
14   1, V  |         od dziedzińca, na którym zza niziutkiego opłotku widać
15   1, V  |         słomy. Stodoła wyglądała zza domu i kilku tuż przy sobie
16   1, V  |      Czemuż to tak? - wybuchnęło zza płotu popędliwe zapytanie. -
17   1, V  |    starość mruczy - dojadał głos zza płota.~Wtem niewielki, kudłaty
18   1, V  |     daleko od niej, usiadł.~Wtem zza węgła domu ukazał się Jan,
19   1, V  |          zobaczyła wybiegającego zza góry kasztanka, a tuż za
20   1, V  |      kaftanie i bosa ukazała się zza góry, niosąc na ramieniu
21   1, V  |             krzyknęła wyskakując zza malw Elżusia i chwytając
22   1, VI |      osamotnione, a czasem jedne zza drugich do połowy zaledwie
23   1, VI |         przelewających topolach, zza innych ciemne lipy wznosiły
24   1, VI | powracających z rzeki wylatywały zza góry i z krzykiem padały
25   1, VI |          zaledwie był widzialnym zza gęstwiny srebrnych topoli.~
26   1, VI |    powracający rybacy wychodzili zza góry niosąc po kilku siecie
27   2, I  |     zielonych ramach, widać było zza drzew pasące się na tej
28   2, I  |       przezroczysty gaj olchowy, zza którego rzadkich pni widać
29   2, I  |          i zgrabny, z lufą fuzji zza ramienia mu sterczącą, Witold
30   2, II |     wzrok i zobaczył wyglądającą zza węgła domu głowę, na pierwsze
31   2, II | szczupłym świetle dochodzącym tu zza opuszczonej sztory zawzięcie
32   2, II |      odchylała w ten sposób, aby zza niego ukazywała się jak
33   2, III|        co chwilę ukazujących się zza przywiędłych warg, wydawała
34   2, III|     siedzących na koniu rycerzy. Zza ramy świętego obrazu wychylał
35   2, IV |          po drugim wychylały się zza zieleni potężnych drzew
36   2, IV |   ukazywało małe kawałki błękitu zza chmur łączących się w coraz
37   2, V  |         się po cichu i ozwał się zza nich głos Anzelma:~- Czy
38   2, V  |      gospodarz domu i w kapocie, zza której grubego kołnierza
39   2, V  |          tu jak wyskoczą chłopcy zza płotu, jak krzykną mu w
40   2, V  |        słońca, które wytryskując zza różowego pasa jutrzenki
41   3, I  |         przecież wychyliwszy się zza zieleni drzew przebywali
42   3, I  |        słońcu, i ukazujących się zza niego cielistych kamaszach,
43   3, I  |          śliczna szafka świecąca zza szkła różnobarwną oprawą
44   3, I  |       otwierały się parę razy, a zza nich wyglądała i wnet znowu
45   3, II |   cichości szła za towarzystwem, zza ojca wyskoczyła i zagadała:~-
46   3, III|          czarkach niewstrętliwi. Zza Niemna także przyjechali
47   3, III|         zapytań, przesłanych jej zza płotu i od otwartych wrót
48   3, III|    ironiczny. Żółta iskra, która zza rozmiotanych sukien tancerek
49   3, III|       domu Fabiana, którego okna zza gałęzi topoli pobłyskiwały,
50   3, III|    strzec niżeli biciem!~Apostoł zza tłumu ramion i głów ciemnymi
51   3, III|     oczów nie wydziobuje...~Ktoś zza stołu przerwał:~- Kto komu
52   3, III|      szelest topoli, a z daleka, zza wiszącego nad wodą księżyca
53   3, V  |       uśmiechnięty, tryumfujący, zza niego zaś, z miodową błogością