Tom, Rozdzial

 1   1, I  |          tu, powiadam ci, w tym samym miejscu, pomiędzy tymi wzgórkami,
 2   1, I  |     zeszły więc na stronę. Szły samym skrajem pola porosłego gęstą
 3   1, II |   wybrzeże stanął i znowu w tym samym kierunku spojrzał; ale wnet,
 4   1, III|       ogniska. Ogniskiem tym, w samym sercu prowincji roznieconym,
 5   1, IV |        niej ani domyślił, z tym samym rozpromienieniem oczu i
 6   1, IV |       wszyscy trzej razem o tym samym po myśleli. Różyc nerwowym
 7   1, IV |        ja wiem, bo i mnie w tym samym czasie, co i pani Andrzejowej,
 8   1, IV |        myślisz, że jestem takim samym dzieckiem, jakim byłam wtedy,
 9   1, V  |        swej czuła się wzruszoną samym tylko dźwiękiem jego głosu.
10   1, V  |        ziemi było dla niego tym samym prawie, co przechadzka,
11   1, V  |       okolicy, tak jak prawie w samym gnieździe jego największych
12   1, VI |          Znajdowała się teraz w samym niejako wnętrzu okolicy,
13   1, VI |     frędzlę zboża rosnącego nad samym brzegiem parowu, U końca
14   1, VI |    tarcza słoneczna wisiała nad samym już szczytem boru i tak
15   1, VI |         najgęstszej puszczy nad samym brzegiem Niemna. Panował
16   2, I  |      malutkimi nóżkami. W takim samym, jak matka, tołubku, bo
17   2, I  |   mniejszych i lżejszych sunęła samym środkiem nieba; ostry i
18   2, I  |        nim płynęło wiecznie tym samym, pracowitym i skromnym potokiem?
19   2, II |  drgnienie niesmaku. Jednak tym samym zupełnie co wprzódy głosem
20   2, II |       przeszkadzaj!~Znowu z tym samym połączeniem śmiechu i obrazy
21   2, II |     koniecznością budzącą w nim samym żal, rzetelny żal, ale jeżeli
22   2, II |  powiedział o Darzeckim i o nim samym. Szwagra przywykł lubić
23   2, II |      długą ścianą stojących nad samym brzegiem wysokiej góry,
24   2, II |     rozgrzeje.~Istotnie też, na samym już wstępie przyjemnie ją
25   2, II |         kilka minut potem w tym samym pokoju Teresa leżała na
26   2, III|      szerokiej równinie w chaos samym tylko właścicielom znany,
27   2, III|      włosy i w górę, wysoko, ku samym obłokom patrzał oczami napełnionymi
28   2, III|      dość obszerną, w której po samym środku siedziała gromadka
29   2, IV |    Widać było zresztą, że takim samym uśmiechem, szerokim, dziecinnym,
30   2, IV |         stali my w okolicy, nad samym brzegiem, w tym miejscu,
31   2, IV |       grzmiało, i dopiero przed samym wieczorem grzmoty te zaczęły
32   2, V  |       dużo o niej gadania w tym samym Korczynie słyszałem. Choć
33   2, V  |       mogłem. Dużałem się tak z samym sobą, jak pływacz z wodą,
34   2, V  |        wystawiał. Jednego razu, samym rankiem, zawołał nas ociec,
35   2, V  |         go śmierć od, mrozu pod samym płotem naszej chaty schwyciła.
36   3, I  |       powściągliwość uczuć, a w samym rozpromienieniu, z jakim
37   3, I  |         mniej więcej laty w tym samym pokoju stoczyła była z bratem
38   3, I  |        swoje myśli i rojenia na samym sobie skupiał. Wszystko,
39   3, I  |       prawie myślała, że na tym samym ołtarzu, na którym zgorzał
40   3, I  |    ciężkim. Ten kucharz - przed samym ożenieniem się jego do Osowiec
41   3, I  |   wodziła za nim wzrokiem i tym samym co wprzódy, suchym, ostrym,
42   3, I  |     Andrzejowa siedziała na tym samym co przed kilku godzinami
43   3, III|        przeddziady nasze na tym samym miejscu gody małżeńskie
44   3, III|      Młodziutka panienka, w tym samym stroju, w jakim była na
45   3, III|  człowiek kładzie się do mogiły samym sobą nie stawszy się nigdy.
46   3, III|      nie w porę nawet, bo przed samym końcem tańca, krótko, lecz
47   3, III|      czółenkiem... własnym, tym samym, które nas do Mogiły zawiozło.~-
48   3, III|         płot przeskoczyli w tym samym prawie miejscu, w którym
49   3, III|       raz parzyłem się przy tym samym ogniu i sadzę od niego padającą
50   3, IV |        on milczał. Z czasem i z samym sobą rozmawiać przestał
51   3, IV |      niego zmieniło się i w nim samym. Zmienił się zaś on nie
52   3, IV | dalekiego zakrętu płynęła zrazu samym czystym złotem, a potem