Tom, Rozdzial

 1   1, I  |          i tak zgrabny, jakby go matka natura z lubością i wielkim
 2   1, II |       zamruczała Marta. - Może i matka zapomniała także... o dzieciach
 3   1, IV |     jeszcze zadziwiająco piękna. Matka trzydziestoletniego syna,
 4   1, IV |       mąż wychodziła; comme quoi matka Zygmunta, pani Andrzejowa
 5   1, V  |          z czasu tego, kiedy jej matka często i gorzko płakała,
 6   1, V  |     gromady kredytorów siadała z matką do powozu. Pojechały do
 7   1, V  |     przywiązany nie byłem...~- A matka żyje?~- Żyje, chwała Bogu,
 8   1, V  |          był dla mnie i ojcem, i matką; ale kiedyściś zachorował
 9   1, V  |      ojca... Jaśmontówna... Jego matka, po bracie moim owdowiawszy,
10   1, V  |          raczej zaśpiewała znowu matka.~- Zaraz! - odkrzyknął niewidzialny
11   1, VI |          najmilsze. Jak pierwsza matka ludzkiego rodu miała ona
12   2, I  |      nóżkami. W takim samym, jak matka, tołubku, bo najmłodszą
13   2, I  |       czy przez czas jej padania matka jej nie uciekła. Kirłowa
14   2, I  |    podlatywały, wyszła z pokoju: Matka szepnęła jej coś o bieliźnie,
15   2, II |         wstążką! - odpowiedziała matka. - Tylko - dodała - żeby
16   2, III|   koszuli, z lejcami w rękach.~- Matka pomagać przyszła? - gromko
17   2, III|          się odsłoniła przed nim matka, a której suknia słomianej
18   2, III|          których opowiadała jego matka. Pod okrywającą je czerwoną
19   2, III|         kroków, pochylił się nad matką, szepnął do niej słów kilka,
20   2, III|    męskich i kobiecych głosów, a matka Jana wyprostowała się i
21   2, III|         pozostanie! - zaśpiewała matka rodziny. !~Rodzina ta z
22   2, III|       zaorał.~- Bo to - zagadała matka Jana - on i sam krzywdy
23   2, III|       zrozumieli oboje: i syn, i matka. Antolka wpółgołębie, a
24   2, IV |        wprost przed nami stanął. Matka przeżegnała się, krzyknęła: "
25   2, V  |          w chacie gromada spora, matka, dwóch braci, siostra, ale
26   2, V  |         familia bardzo porządna: matka Giecołdówna z domu, jeden
27   2, V  |      cały kufer złożyła dla niej matka, a ojciec, jak do miasta
28   2, V  |          racji jest ona taką, że matka zawsze wesołą była i żadnych
29   2, V  |        za mąż poszła, skąd też i matka ich pochodziła; a Jana matka
30   2, V  |     matka ich pochodziła; a Jana matka znów Siemaszczanka z Siemaszek,
31   2, V  |     Franuś nasz z nimi idzie". A matka głową kiwa i odpowiada "
32   2, V  |         jego, spodziewali się... Matka najmniejszym czasem w pole,
33   2, V  |          wiemy" - odpowiadamy. A matka za nami idąca, nie wiadomo
34   2, V  |         my poszli prędzej tak że matka nie zdążywszy iść razem
35   2, V  |          krzyżem począł, aż tu i matka nadchodzi. W śniegu brnęła,
36   2, V  |       swoich do chaty wnieśli, a matka na tapczanie przy nim położywszy
37   3, I  |         niezupełnie prawowiernie matka Zygmunta religijną jednak
38   3, I  |         Ale ani on sam, ani jego matka o sztuczności tej nie wiedzieli
39   3, I  |    przybyły - doskonale gotował. Matka jego poprzestawała dawniej
40   3, II |         kiedy mu ojciec umarł... matka żyje jeszcze i w Rzymie
41   3, II |         że odmówić ci muszę, ale matką jestem i prowadzenie Leoni
42   3, II |         dwa pokoje przestąpił.~- Matka miała zupełną rację - zaczął. -
43   3, II |         teraz jestem panem. Moja matka wszystko dla mnie uczyni.
44   3, II |    nieszczęśliwi...~Stając przed matką zapytał:~- Nie jest przecież
45   3, II |        chwilę, patem znowu przed matką siadając znowu pochylił
46   3, III|        ale lud z tą ziemią jak z matką spojony i wszystkie pulsy
47   3, III| Staniewską, jakby umyślnie przed matką jej stanąwszy, prawie tak
48   3, III|      ziemi podnieść czoło,~Kiedy matka w grobie?~A po zapłakanej
49   3, III|      naszym ojcem i jedna ziemia matką. Tedy gorsze my niż zwierzęta:
50   3, V  |         i wyhodowałaś! ty je jak matka i... za matkę... kochałaś