Tom, Rozdzial

 1   1, I  |            mówiła ciszej trochę niż zwykle.~- Był, uważasz, taki czas
 2   1, II |            młodego pana silniej niż zwykle drgnęły, a drgnienie to
 3   1, II |           dzieciństwa prawie... jak zwykle pomiędzy kuzynami...~- A!
 4   1, III|             zarazków unoszących się zwykle nad stojącymi wodami. Na
 5   1, III|             się dwa razy więcej niż zwykle, bo gości bywało mnóstwo;
 6   1, III|         czuł się więcej jeszcze niż zwykle rozdrażnionym i zgryzionym.
 7   1, III|          Teraz jednak łagodniej niż zwykle i uważniej list jego odczytywał.
 8   1, III|            oboje z Martą wstali jak zwykle o piątej z rana i jak zwykle
 9   1, III|        zwykle o piątej z rana i jak zwykle oba ich głosy przez dzień
10   1, IV |         chwili - więcej jeszcze niż zwykle cedząc sylaby zaczął hrabia -
11   1, IV |        odpowiadając ale bledsza niż zwykle i z szybko podnoszącą się
12   1, IV |          błyszczące i szafirowe jak zwykle, ale wcale inaczej niż zwykle
13   1, IV |       zwykle, ale wcale inaczej niż zwykle patrzące. Obok młodziutkiej
14   1, V  |            zapytał jąkając się, jak zwykle bywało, gdy był zdziwionym
15   1, VI |  rozognionych policzkach, spłowiałe zwykle i blade oczy pobłyskiwały
16   2, I  |          tołubka chowając, szła jak zwykle prosta, zgrabna i z dala
17   2, I  |             nie ze mną - żywiej niż zwykle zawołał Różyc - Zresztą -
18   2, I  |            Gdybyś była taką, jakimi zwykle bywają kobiety bogate, mniej
19   2, I  |           Nie chorowałem gorzej niż zwykle, ponieważ jedyną chorobą
20   2, I  |        Korczyńskiej... Niewiele ich zwykle smażę, ale lepszych pewno
21   2, II |       zakaszlać się, tak jak bywało zwykle, ilekroć mówiła ze wzburzeniem,
22   2, II |           Oprócz tej lampy do późna zwykle paliła się tam jeszcze jedna,
23   2, II |            wtedy więcej jeszcze niż zwykle i pragnął stać się do niego
24   2, II |  drobniejszym jeszcze kroczkiem niż zwykle wybiegła. Kiedy salon i
25   2, II | rozjaśnionego jej czoła i mniej niż zwykle ostrego spojrzenia widać
26   2, III|           dbano. Kobiety dłużej niż zwykle przesiadywały nad brzegiem
27   2, III|          Fabiana, tęgi, rudawy, jak zwykle chmurny Adam. Za nim nadjeżdżało
28   2, III|          domu nie idzie. Czy to pan zwykle wieczerzy nie jada?~- Kiedy
29   2, III|         twarzach. Witold mówił jak. zwykle prędko i popędliwie, z gestykulacją
30   2, IV |      spojrzeć - głosem cichszym niż zwykle rzekł Jan.~Justyna usłuchała
31   2, V  |   odpowiedział Anzelm i mocniej niż zwykle ściskając rękę Justyny,
32   2, V  |             dłużej, serdeczniej niż zwykle rękę jego ucałowała.~Po
33   3, I  |         okazywaniu uczuć swoich jak zwykle powściągliwa, w głębi szalała
34   3, I  |          naprawdę artystą?~Spokojną zwykle tę twarz kobiecą wykrzywił
35   3, I  |     Rozmawiać z obojętnymi rzecz to zwykle fatygująca. Po prostu lenił
36   3, II |             cierpiącą i bledszą niż zwykle twarzą młody człowiek wszedł
37   3, II |            o siostrę - cichszym niż zwykle głosem wymówił młody człowiek
38   3, II |          Drzwi pani Emilii były jak zwykle szczelnie zamkniętymi, salon
39   3, II |           mu się trochę szerzej niż zwykle rozwarły, zmarszczka przerznęła
40   3, II |          daleko mniej żurnalowo niż zwykle. Z rękami w kieszeniach
41   3, II |          zapłakała tak, jak płakała zwykle, bez łkania, bez najlżejszego
42   3, II |      dźwięczał zupełnie inaczej niż zwykle: przeraźliwie jakoś i groźnie.~
43   3, III|             Jan spłonął cały i, jak zwykle, gdy był wzruszonym, w górę
44   3, III|          rozpychając, biegł wielki, zwykle powolny Julek i pośpiesznie
45   3, IV |           przyrósł; od bledszej niż zwykle i w tysiąc zmarszczek połamanej
46   3, IV |                 Teraz w szerzej niż zwykle rozwartych oczach Benedykta
47   3, IV |            twarzą mniej rumianą jak zwykle, a szafirowe oczy spod sobolowych
48   3, V  |           mu nie ustąpiło. Był, jak zwykle, żurnalowo ubrany ale na
49   3, V  |           się Marta. Nie weszła jak zwykle ze stukiem i impetem, ale