Tom, Rozdzial

 1   1, I  |      Justynko, że ludzka głupota to wielki i wieczny kamień. Większy
 2   1, I  |        sobie przez unoszący się zeń wielki gwar głosów. Napełniało
 3   1, II |          swej dalekiej przechadzki. Wielki słomiany jej kapelusz leżał
 4   1, II |        gdzieżby on tam mógł... taki wielki pan... choć, doprawdy, tak
 5   1, II |    myśliwski, ulubieniec pana domu, wielki, czarny ponter. Kobieta
 6   1, II |           profilem prowadziła przez wielki salon siwowłosego, trochę
 7   1, IV |          którym tylko co postawiono wielki imbryk ze zgotowaną kawą.
 8   1, IV |   odchodzące od stołu pary przebyły wielki przedpokój i do połowy salonu
 9   1, VI |          wiankach leżący kamień, na wielki trójkąt Niemna, odsłonięty
10   2, I  |             czeladna. W głębi sieni wielki zamek wiszący u drzwi niskich
11   2, I  |        dwojgiem młodych ludzi leżał wielki, czarny wyżeł i pąsowymi
12   2, I  |        młodej dziewczyny rumieniec. Wielki Boże! trzy hładyszki z mlekiem
13   2, I  |       niechże diabli wezmą ten wasz wielki świat, na którym rosną takie
14   2, I  |              Za nimi szedł poważnie wielki, czarny wyżeł, a przed nimi
15   2, II |             już wydobyła z kieszeni wielki klucz, który dopadłszy drzwi
16   2, II |             się w mgnieniu oka.~Ale wielki chłopiec nie odpowiadał
17   2, II | dziedzińcowi zawołał:~- Mars! Mars!~Wielki, czarny ponter wyskoczył
18   2, III|             Bohatyrowiczach panował wielki ruch prania i szycia. Do
19   2, III|         chłopcy żęli także, a jeden wielki, pleczysty, rudy chłopek,
20   2, III|         żyto niech gnije na ziemi! ~Wielki chłopiec, który istotnie
21   2, III|         gorliwość tę zdwoiła. Nawet wielki, pleczysty Julek, który
22   2, IV |        domki o k o l i c y, a potem wielki parów wspaniale rozchylał
23   2, V  |       wbiegła i wyniosła z niej tak wielki pęk tkanin, że aż uginała
24   2, V  |            otaczają słońce. Był tam wielki Kondeusz, książę de Luynes,
25   3, I  |     wznoszący się przed klęcznikiem wielki, czarny krucyfiks. Klęcznik
26   3, I  |             głębokim fotelem u okna wielki, głęboki kosz pełen był
27   3, I  |              Pani Kirłowa, która ma wielki wpływ na kuzyna, nad skojarzeniem
28   3, II |             bardzo ładnie. Ale dziw wielki, że u króla żonka piękna!
29   3, II |             ja myślałam, że to taki wielki krzak piwonii pod naszymi
30   3, II |           miodem, a przy niej leżał wielki bochen razowego chleba i
31   3, II |          bezpowrotnie być przestał. Wielki żal do tego syna, który
32   3, II |            ale ona ma nad nim wpływ wielki, i przy tym to człowiek
33   3, II |       jednym z fotelów otaczających wielki stół z książkami i dziennikami
34   3, II |         bogi...~Nagle wybuchnęła:~- Wielki Boże! Ale po mojej śmierci
35   3, II |            sobie życie przyjemne... Wielki Boże! Ależ ty chyba w chwili
36   3, III|             tłum rozpychając, biegł wielki, zwykle powolny Julek i
37   3, III|          dzień jasno stać miało, że wielki kawał wygonu, het, tam,
38   3, III|          tylko, że u niego warsztat wielki, a u nas maleńkie. Więc
39   3, III|          wielkie ekspensy; oni głód wielki na ziemię cierpią, bo małe
40   3, IV |       drugie w gabinecie Benedykta. Wielki salon i większa jeszcze
41   3, IV |          kędyś z dołu, podniósł się wielki, poważny, chóralny śpiew.
42   3, IV |     kształcił się w szkole wojennej wielki do wojskowości pociąg czując.
43   3, IV |             wasze bożyszcze... Boże wielki! tożeśmy się ku niemu jak
44   3, IV |            Z godzinę trwał tam gwar wielki, z zapytań, odpowiedzi,
45   3, IV |        Mówił to z surowością, którą wielki niepokój pokrywał; Jan też
46   3, V  |           piękny, można powiedzieć, wielki, a przeszłość... no! co
47   3, V  |            on nie winien, że go ten wielki świat do tego doprowadził
48   3, V  |            ogniu i łzach.~- Żal mi, wielki żal biednego i dobrego kuzyna
49   3, V  |        Prawda - spokojnie odrzekła.~Wielki Boże! taki mezalians...