Tom, Rozdzial

 1   1, I  |       zamiast kwiatów trzymała w ręku niepospolitej wielkości
 2   1, I  |      jedna z tych kobiet miała w ręku pęk roślin, a druga szmatę
 3   1, I  |         polu; chustką trzymaną w ręku jeszcze głośniej nos utarła
 4   1, I  |  pachnąca więź, którą trzymała w ręku, zajmować ją przestała.~-
 5   1, II |     kluczów głośno dzwonił w jej ręku. ~W tejże chwili za przymkniętymi
 6   1, III|          te musi posiadać w swym ręku i do swego rozporządzenia,
 7   1, IV |        opróżnionym kieliszkiem w ręku stary Orzelski. ~A co pan
 8   1, V  |          Bohatyrowicz z czapką w ręku i schyloną w ukłonie głową
 9   1, V  |       końca zakrzywioną tyczką w ręku. Jak sarna przez ogród ku
10   1, V  |        koszykiem pełnym wisien w ręku i z pochyloną ciągle głową
11   1, VI |        stolarskimi narzędziami w ręku z dala i biernie na tę scenę
12   2, II |        która ich tu całowała, na ręku swym nosiła, przysmakami
13   2, II |     doktora, smutnie z robótką w ręku w kąciku siedziała. Wtem
14   2, II |       salonu z otwartą książką w ręku siedział Witold, ale nie
15   2, II |     salonu wszedł z kapeluszem w ręku, ze sztywnym jak puklerz
16   2, II |         znajdowały się już w jej ręku, stanęła przed małym, na
17   2, II |      kobiety znalazła się w jego ręku. Delikatne jej policzki
18   2, II |        chwilę szemrała ona w jej ręku, jakby była złotawą gałązką
19   2, III|    jubilerowie obracający w swym ręku najdroższy metal ludzkości,
20   2, III|        mosiężnego naparstka, a w ręku kilku łokci liliowego, błękitnego
21   2, III|        powrócił, sierp trzymał w ręku. Ona podniosła się z niskiego
22   2, III| bynajmniej jeszcze nie zmęczonym ręku. Draśnięcie było niewielkie
23   2, III|          dolegliwy uczuła, nie w ręku jednak, lecz w piersi. Tak
24   2, III|        było. Mężczyzna trzymał w ręku garść dzikich kwiatów i
25   2, III|       Ostrożnie, z uśmiechem, na ręku jej położył zieloną gałązkę,
26   2, III|         obok zielonej gałązki na ręku Justyny czerwieniła się
27   2, IV |        nie wskoczył. Z wiosłem w ręku, z czołem na wpół tylko
28   2, IV |       tak mocno targnął, że mu w ręku została, i jak tylko do
29   2, V  |          podtrzymać usiłując. Na ręku Justyny zobaczywszy czerwoną
30   2, V  |   Antolkę widać było z dojnicą w ręku prędko przez sień na dziedziniec
31   2, V  |           napisano: "Jak glina w ręku garncarza, tak ludzie w
32   2, V  |          garncarza, tak ludzie w ręku Stwórcy." Taka to już być
33   2, V  |         się staruszek, z kijem w ręku, z twarzą, która ceglaną
34   2, V  |        oczy zwrócił, z sierpem w ręku...~Marzyła czy śniła? Wydało
35   2, V  |       ona płynąc górą trzymała w ręku lampę... lampę tę samą,
36   3, I  |      wyciętego, z giętką laską w ręku, z twarzą ocienioną szerokimi
37   3, II |      staje. Kiedy sam z kredką w ręku zaczniesz kroić, przymierzać,
38   3, II |     roztropnej, niedokrwistej. W ręku niosła dwa kawałki kanwy
39   3, II |          sztywny, z kapeluszem w ręku przez pustą salę jadalną
40   3, II | otwartego okna i robota, którą w ręku trzymała - jakaś biała chustka
41   3, III|       Kazimierz Jaśmont w jednym ręku, białą rękawiczką ociągniętym,
42   3, III|   wyciągniętym ku państwu młodym ręku trzymając ciągnął dalej,
43   3, III|        miała białe rękawiczki, w ręku papierowy wachlarz malowany,
44   3, III|        wierzy?~Uczuła, że na jej ręku o płotek opartym spoczęła
45   3, IV |       siedział z głową opartą na ręku i twarzą ku księżycowi obróconą.~
46   3, V  |         kapeluszem w spuszczonym ręku, z wydętym przodem koszuli,
47   3, V  |        się Kirło, z kapeluszem w ręku, uśmiechnięty, tryumfujący,
48   3, V  |         kapeluszem w spuszczonym ręku, z otwartymi usty i osowiałym
49   3, V  |   sznurem przewiązany; smyczek w ręku trzymał. Rumiana, dobroduszna