Tom, Rozdzial

 1   1, I  |      ludności. Wyglądała trochę na jedno i na drugie. Wysoka, choć
 2   1, II | przypatrywali się tej scenie przez jedno z okien domu. Mało ich ona
 3   1, III|           a wnet po ich zniknięciu jedno z korczyńskich uroczysk
 4   1, III|            czy jest przy mnie choć jedno serce, które by uderzało
 5   1, III|            wiele zapomni. Wszystko jedno, gdzie żyć, byle uczciwie
 6   1, IV |       wyszli już z sali, ciężko na jedno z krzeseł opadła i splecione
 7   1, V  |        smętek i tęsknota, wszystko jedno, po nich ostają...~Spojrzał
 8   1, V  |           nie nastraszyło!...~Może jedno z tych nie spełnionych żądań,
 9   1, V  |            się pracy! Ot, wszystko jedno, pracować wypadło..:~Zamyślił
10   1, V  |          na bok pod tym ciężarem i jedno ramię dla utrzymania równowagi
11   1, VI |            ich początkiem wszystko jedno, dość że nietrudno znaleźli
12   1, VI |    sukniach, by dwa białe gołębie, jedno przy drugim. On opierał
13   1, VI |     Chłopami być czy panami, to za jedno; ale w bydło obrócić się,
14   2, II |          pewnym, ojcze, że choć to jedno dobrze czyni? A też oranżerie,
15   2, III|          Zresztą, opróżnione wozy, jedno i dwukonne, zbaczając z
16   2, III|       zapomniała! Owszem. Bo to wy jedno wiecie, a ja drugie. Co
17   2, III|           ołtarzem zaprzysięgniem. Jedno zachodzi, drugie wschodzi,
18   2, III|          padłam. Owszem. Wy wiecie jedno, a ja drugie. Noc po dniu
19   2, III|          siedmiorga swoich jeszcze jedno cudze przyprowadzał!" Boże
20   2, III|            popatrzeć; ale wszystko jedno, jak zobaczyłem, że pani
21   2, III|  przypomnieć nie pozwala. Wszystko jedno, w czasie ożenisz się!~-
22   2, III|  spojrzenia rzucała dokoła siebie. Jedno z tych jej spojrzeń spotkało
23   2, III|         ale z bliska... jeżeli nie jedno, to drugie, i może jeszcze
24   2, III|     skrzynia, zapewne z odzieżą, i jedno stare krzesło z drewnianą
25   2, IV |   dymiącymi kominami, jak paciorki jedno po drugim wychylały się
26   2, IV |          co mówili, nie słyszałem. Jedno tylko to posłyszałem, że
27   2, IV |       wyjściu z polany, a gdy szli jedno przy drugim, krokiem równym
28   2, IV |        stryja, ale to już wszystko jedno. Przy tym i ziemi mają sporo,
29   2, V  |    uprowadzając, jeszcze mówiła:~- Jedno wschodzi, drugie zachodzi!
30   2, V  | Wołowszczyźnie stale osiadł, bo to jedno jeszcze mogłoby go ze wszystkich
31   3, I  |         trójkącie utworzonym przez jedno szerokie a drugie wąskie
32   3, I  |            przechować w całości to jedno przynajmniej dziedzictwo,
33   3, I  |        zapadło w jej istotę i samo jedno dotąd ją wypełniało. Kiedy
34   3, I  |       krzemienia wykrzesać z niego jedno słowo serdeczne lub jedno
35   3, I  |          jedno słowo serdeczne lub jedno wesołe spojrzenie; on zaś
36   3, I  |            część łąki przerzynały. Jedno z tych wzgórz, szeroko rozkopane,
37   3, I  |       innego, wszak ci to wszystko jedno...~- Zupełnie wszystko jedno -
38   3, I  |       jedno...~- Zupełnie wszystko jedno - odpowiedziała i podjąwszy
39   3, II |   odpowiedziałaś: "Bo to wy wiecie jedno, a ja drugie!" Gdybym wtedy
40   3, II |           za jeden niski ukłon, za jedno pocałowanie ręki, wiele
41   3, III|  wyprzężonych żółtych i zielonych, jedno i dwukonnych bryczek napełniło
42   3, III|           oczy popatrzyć. Aktorka! Jedno do drugiego, piękną fortunę
43   3, III|           będziecie w spokojności, jedno od drugiego czerpiąc pocieszenie
44   3, III|            tam i tu doznawała - to jedno. Wszystko, co w dniach ostatnich
45   3, III|         dokoła siebie okręcił i na jedno kolano przed nią przypadając
46   3, III|        drzewach, przy nas wyrośli. Jedno zachodzi, drugie wschodzi.
47   3, IV |      paliły się tylko dwa światła: jedno w buduarze pani Emilii,
48   3, IV |      człowieka, a ile razy mijając jedno z okien wchodził on w słup
49   3, IV |       osobno czy hurtem - wszystko jedno. Kto niełaskaw albo nie