Tom, Rozdzial

 1   1, I  |       gwar u nas, jakie życie i moje, i wszystkich... A teraz
 2   1, II |         przykład zasmucający... Moje tamtejsze majątki są dla
 3   1, III|           Ale jeżeli ci idzie o moje serce, charakter...~Z wyjątkową
 4   1, III|       Dzieci masz, przywiązanie moje... książki... robótki...~
 5   1, III|        doświadczam niedostatku? Moje potrzeby są większe, wyższe...
 6   1, III|        to biedne, słabe zdrowie moje. Na koniec zdobyłam się
 7   1, III|      nie pozwala mi na to słabe moje zdrowie...~Mówiła to wszystko
 8   1, III|         głosem wymówił:~- Ja... moje... mnie... dla mnie.,. przy
 9   1, V  |  zapamiętało się te niedołęstwo moje, bo wiele on podtenczas
10   1, V  |    potwierdził Jan.~- Takie już moje szczęście! bardzo słusznie! -
11   1, VI |    wysokiego domu zstąpiła, aby moje wygnańcze życie podzielać". ~
12   2, I  |      znam dawne przyzwyczajenia moje, których nigdy pozbyć się
13   2, II |        z jadalnej sali... córki moje pragnęły inaczej umeblować
14   2, II |      czasu, kiedy starsze córki moje dorosły, wydawałem trochę
15   2, II |       dobrze, kochany szwagrze, moje stosunki familijne. Jedna
16   2, II |       dwóch źródeł płyną liczne moje znajomości i kuzynostwa.
17   2, II |      powiem. To mój obowiązek i moje prawo. Jestem jej bratem
18   2, III|     życia odbierał, a takie już moje przyrodzenie, że nijak bez
19   2, IV |    kłótnie wciąż wyzywał i pole moje jak swoje zaorywał, w taką
20   2, V  |         i całe późniejsze życie moje wyciekło. Korczyn! oj! i
21   2, V  |       tyle już razy wydawało mi moje zwierciadło, ośmieliło mię
22   2, V  |     Było to wieczne głupstwo... moje własne głupstwo... widzisz,
23   2, V  |       tym i schłopieję! Skąd te moje królestwo pochodziło? Diabli
24   3, II |   przekonany zostanę, że teorie moje z praktyką w żaden sposób
25   3, II |         mówiąc, raczysz mi winy moje przebaczać?~Witold w dłoniach
26   3, II |      rozmaitości więcej... Całe moje szczęście, że dla cioci
27   3, II |      której tak często sąsiedzi moje doświadczają. Bo choć oni
28   3, II |        dobrodziej wie, od czego moje zdrowie na suche lasy poszło...
29   3, II |       dusza moja, Zygmuncie? Te moje ręce, które w swoich chcesz
30   3, II |     Pomiędzy mną a tobą stanęło moje sumienie!~Mówiła to profilem
31   3, II |         ono dla innych. Jednak, moje dziecko, niczyje życie na
32   3, II |     wyższego, ważniejszego... o moje zdolności... natchnienia...~-
33   3, II |      Zbłądziłam... Ale, dziecko moje...~Tu białe ręce modlitewnym
34   3, III|      uczyni co dobrego. To wam, moje dzieci, ostatnim ojcowskim
35   3, III| gromadek pytanie rzuciła:~- Czy moje bracia z Siemaszek przyjechali?~
36   3, III|    odpowiadając:~- A cóż robić? moje panie! co robić? Nie chciało
37   3, IV |         nie miałem; na ostatnie moje pismo nie zaszczyciłeś mnie
38   3, IV |      Witold. - I w przywiązanie moje dla ciebie wierzyć musisz...~
39   3, IV |      rozpoczął:~Siadaj, siadaj, moje kochanie,~Nic nie pomoże
40   3, IV |  huknęli znowu:~Siadaj, siadaj, moje kochanie,~Nic nie pomoże
41   3, IV |       progi,~Że chodziły po was moje nogi,~Teraz nie będą!~Julek
42   3, IV |      tego czasu wszystkie myśli moje mieszkać będą, czy mogę
43   3, V  |         rozumiem. Ani położenie moje, ani wychowanie, ani przyzwyczajenia
44   3, V  |         tym jest rzeczywistego, moje dziecko do Justyny się zwrócił -
45   3, V  |         trochę... Im, gołąbkom, moje ręce przydadzą się, a może
46   3, V  |          Ochmistrzynię sobie na moje miejsce weźmiesz... Justynka
47   3, V  |    Niepotrzebna! Ależ ty dzieci moje na rękach swych wynosiłaś