Tom, Rozdzial

 1   1, II |     odpowiedź niegrzeczna, ale ton, jakim wymówioną została, czynił
 2   1, III|          życia chyba nie zapomnę, w jakim byłem strachu, kiedy przeszłej
 3   1, III|        człowiek ten stał się takim, jakim był teraz, ani rozumiała,
 4   1, III|            nieznośnego położenia, w jakim wy wszyscy postawiliście
 5   1, IV | rozpromienieniem oczu i uśmiechu, z jakim teraz zwróciła się ku dwom
 6   1, IV |           doszedłem do zrozumienia, jakim sposobem pośród tych stodół,
 7   1, IV |       podniosła. Był to wzrok taki, jakim śmiały i pewny siebie zdobywca
 8   1, IV |             ode mnie? - zawołała. - Jakim prawem, za co robisz sobie
 9   1, IV |       jestem takim samym dzieckiem, jakim byłam wtedy, kiedy mię te
10   1, V  |          bez ratunku nieszczęśliwą? Jakim sposobem życie jej taki
11   1, V  |       kobiet, nie był zawsze takim, jakim stał się w ostatnich dziesięciu
12   1, V  |            nigdy". Kimże więc była? Jakim było jej miejsce i znaczenie
13   1, V  |        przechadzkę i sama nie wiem, jakim sposobem aż tutaj zaszłam...~
14   1, V  |             wielce trudnymi bywają. Jakim sposobem pochwyciła ona
15   2, I  |             drugi w świat z zawodem jakim pójdzie. Ale szkoły drogo
16   2, I  |       chorym człowieku, bo wyraz, z jakim patrzył na krewną swą, był
17   2, I  |             rozpaczliwego w geście, jakim dłoń po czole przesunął,
18   2, I  |          młodzieńca. Z oddalenia, w jakim się znajdowała, Kirłowa
19   2, II |             niż pierwszego, chociaż jakim sposobem z tej lichwy wylezie,
20   2, IV |            zaczął też takim głosem, jakim człowiek w progu świątyni
21   2, IV |        książce albo w rozpowiadaniu jakim zobaczyć te morza, te kraje,
22   2, V  |          gwałtowne ruchy. W głosie, jakim ostatnie wyrazy swe wymówiła,
23   3, I  |            samym rozpromienieniu, z jakim od ślubnego ołtarza odchodziła,
24   3, I  |             Owszem, osamotnienie, w jakim żyła, zupełny wkoło niej
25   3, I  |          żony biorąc badał dalej. - Jakim sposobem mogłem nie spostrzec
26   3, I  |  nadzwyczajnym, cudownym szczęściu, jakim takie zamążpójście byłoby
27   3, II |             Stając, od pośpiechu, z jakim szedł, trochę zdyszany,
28   3, II |         młodzieńczego uniesienia, z jakim przed chwilą z Justyną rozmawiał.
29   3, II |           żniwiarka jest zrobioną i jakim sposobem żąć może? Pewno
30   3, II |     przypominały takiego Benedykta, jakim on był w młodości i jakim,
31   3, II |           jakim on był w młodości i jakim, niestety, tak prędko i
32   3, II |             powiedzieć mi, kuzynie, jakim prawem zapytujesz mnie o
33   3, II |             ofiarowywać chciałeś... Jakim prawem? Co ja ci złego zrobiłam?
34   3, II |           miękką, delikatną. Takim, jakim przedstawiał się w tej chwili,
35   3, III|          koniem, ale jaką bryczką i jakim koniem! Pierwsza świeciła
36   3, III|     panienka, w tym samym stroju, w jakim była na wielkim obiedzie
37   3, III|        obudziwszy nawet zdziwienie: jakim sposobem taki duży mężczyzna
38   3, III|             Byli to Anzelm i Marta, Jakim sposobem i gdzie spotkali
39   3, III|       niemal swawolnego młodzieńca, jakim był przed godziną, stał
40   3, III|       cienki i żałośliwy ton wpadł, jakim dziś z rana błogosławił
41   3, IV |            drwiący i rozjątrzony, z jakim przemawiasz, ilekroć pewnych
42   3, IV |             dziecko znalazło takim, jakim się stałeś, i dlaczego straciłeś
43   3, IV |            mód wyciętą i niedoszłym jakim artystą, albo jak Różyc,
44   3, IV |   wyprostowanym, rześkim, pogodnym, jakim może od skończenia się złotej
45   3, V  |        gdzie na stronie, w ubocznym jakim pokoju... Benedykt wskazywał
46   3, V  |             nich je wniosę!... o! z jakim szczęściem trzymać będę
47   3, V  |          może i ty zaręczyłaś się z jakim ładnym chłopcem? - zażartował