Tom, Rozdzial

 1   1, I |       teraz wyglądałam. Może nie wiesz dlaczego? Ha? czy wiesz
 2   1, I |          wiesz dlaczego? Ha? czy wiesz dlaczego?~- Wiem - z powagą
 3   1, I |       panna.~- No, to dobrze, że wiesz; bo może zrobisz co takiego,
 4   1, II|      odpowiedziała pani Emilia - wiesz o tym, że ja nie mogę siedzieć
 5   1, II|         i głodny jestem... A nie wiesz tam czasem, co na obiad
 6   1, IV|     zrobić?~- Ot, jeszcze czego! Wiesz dobrze, że nie lubię, aby
 7   1, V |     zawsze jej usta drżały.~- Ty wiesz, bracie - dokończyła - jak
 8   1, V |         żartobliwością rzekł: ~- Wiesz co, gagatku? jedź sobie
 9   1, V |        bo prawdę mówiąc, sam nie wiesz, czego chcesz!~Wyjechał -
10   2, I |     okropnym przyzwyczajeniem... wiesz! co słychać? Może choć trochę
11   2, I |   oględzinach w rozpacz wprawia. Wiesz dobrze dlaczego. Lenistwo
12   2, I |        kim? mniejsza o to! O co? wiesz? o ścierkę!~Kirłowa obie
13   2, I |  kołysała głową w obie strony.~- Wiesz co, kuzynie? -- zaczęła -
14   2, I |         już spróbowałeś naszej i wiesz, że nie jest tak wyborną
15   2, I |    przecież z Korczyna.~- Skądże wiesz?.:.~- Słyszałam, jak o tym
16   2, I |      potem, czegóż zła jesteś?~- Wiesz o tym dobrze - sarknęła.~-
17   2, I |    rzeczach nie znają. My tylko, wiesz? nicponie, wiemy dobrze,
18   2, I | zdziwieniem odpowiedziała.~- Czy wiesz o tym, że kobiety w twoim
19   2, I |          człowiek ma swoje wady, wiesz o tym dobrze. I on je ma...
20   2, I |       bólem na niego patrzała.~- Wiesz co? - rzekła - jedyny dla
21   2, II|       gdzie przepadasz i nic nie wiesz, co się w domu dzieje. Wieczna
22   2, V |         powiekach powiódł.~- Nie wiesz czasem, gdzie... Witold?~
23   2, V |      kładł się od śmiechu. A ja, wiesz? jak w ogniu paliłam się
24   2, V |        jak Piotr Chrystusa, i... wiesz? wieczna podłość! sama,
25   3, I |     niepodobnym - perswadował. - Wiesz dobrze o słabym zdrowiu
26   3, II|        ty daleko lepiej i więcej wiesz ode mnie...~Spojrzał na
27   3, II|         w czasach ostatnich. Czy wiesz o tym, że wczoraj, kiedy
28   3, II| pojeździł i już zepsuł! A czy ty wiesz, gałganie, że ta żniwiarka
29   3, II|         cały wart jesteś! Czy ty wiesz, że ja dobrze musiałem sobie
30   3, II|       stojącej u okna Justyny.~- Wiesz, Justynko - pięścią jednej
31   3, II|      sposób pytania, Widziu...~- Wiesz dobrze, o kim mówię... No,
32   3, II|       wesele Elżusi pójdziesz... wiesz? Marynia tam także będzie,
33   3, II|           Głowa mię boli często! Wiesz, Widziu, wolę już być na
34   3, II|   pożegnalną ciotce oddał. Otóż, wiesz dobrze, jaki mam kłopot
35   3, IV|   szeroko otwarte, przerażone.~- Wiesz ty? - szeptał - wiesz? może
36   3, IV|            Wiesz ty? - szeptał - wiesz? może nie wiesz! ale ja
37   3, IV|        szeptał - wiesz? może nie wiesz! ale ja to wiem... widziałem...
38   3, IV|        przed tobą wygadałem. Nie wiesz i bodajbyś nie dowiedział
39   3, IV|       zazdrościł... ~- Ale teraz wiesz już, ojcze, co nas dzieliło! -
40   3, V |            dobroczyńcą nawet, bo wiesz? czemużbym do tego przyznać
41   3, V |        Poczekaj! A praca! Czy ty wiesz, jaka cię praca tam czeka?~
42   3, V |          i poczciwego chłopca... Wiesz co? dla biednych dziewcząt,
43   3, V |         niezgodę myśli i gustów, wiesz? Jest to popełnić niemoralność!~
44   3, V |    wszystkim obrzydły! Ty bo nie wiesz, braciszku, co to jest życie
45   3, V |     siadaj i mów mi wszystko, co wiesz o Bohatyrowiczach w ogóle,
46   3, V |     mówże mi wszystko, co o nich wiesz!~Martę znowu wezwanie to