Tom, Rozdzial

 1   1, I  |        już lat dwadzieścia dwa... trzy... Jaki to był gwar u nas,
 2   1, III| pierwiastek, który z nich uczynił trzy niby strzały równym pędem
 3   1, III|         mi pozwalali, choć raz na trzy lata, w te strony przyjechać,
 4   1, V  |          ja ją... będzie temu lat trzy, w kościele... u! zmieniła
 5   1, V  |          doktorów radziłem się ze trzy razy, ale nie pomogli i
 6   1, V  |            to francmadama ... tam trzy sapieżanki... tam jabłka
 7   1, V  |        raz za Jaśmonta poszła i o trzy mile stąd w Jaśmontowskiej
 8   1, VI |  nadniemeńskiego parowu, przeszło trzy wieki patrzały na przepaść
 9   2, I  |           rumieniec. Wielki Boże! trzy hładyszki z mlekiem zsiadłym
10   2, I  |  podniosło dobrobyt jego rodziny: trzy tysiące rocznej pensji,
11   2, I  |          z sobą woził. W szkołach trzy klasy tylko skończył i zaraz
12   2, II |    pogadaj!" A żeby on choć przez trzy dni ust nie otwierał, daj
13   2, II |          oczu, wcale dobrze znała trzy obce języki. Tej nocy książkę,
14   2, II |       ciernie w rozmowę tę wpadły trzy panienki. Trzymając się
15   2, II |         rodzajem osłupienia na te trzy śliczne istotki patrzał,
16   2, II |       wprzódy, zaszła przeszkoda. Trzy panienki drogę im zabiegły
17   2, II |          jednej ze swych ciotek o trzy mile stąd mieszkającej,
18   2, II |     mężczyzny dwadzieścia dwa lub trzy lata mieć mogącego, wielka,
19   2, III|          rąk prawie! Ale ja sobie trzy najemnice wziął, żną, aż
20   2, III|       niech jakich lat dwa albo i trzy poczeka, póki dziewczyna
21   2, III|       dzień jeden, a czasem dwa i trzy dni... My podtenczas z Antolką
22   2, III|      izdebce. Nad łóżkiem wisiały trzy spore obrazy: najwyżej,
23   2, IV |         całe jego kochanie. Kiedy trzy lata temu do wojska iść
24   2, IV |          dwie godziny albo może i trzy patrzali na rzekę, którą
25   2, V  |         na stół i teraz wszystkie trzy oglądały te wyroby jej rąk:
26   2, V  |       pływacz z wodą, lat może ze trzy, a smętek zdrowia ubierał
27   2, V  |        utopię się pamięcią, dwa i trzy dni jak martwy leżę niczyjego
28   3, I  |           życia przez dwadzieścia trzy lata pustelniczego prawie
29   3, I  |        jej zeszło lat dwadzieścia trzy, na których tle jednostajnym
30   3, II |      głowy suszyć... w sołdaty za trzy miesiące pójdzie, a choć
31   3, II |       bóle zdejmą, to człowiekowi trzy po trzy naplecie się w gębie...~-
32   3, II |            to człowiekowi trzy po trzy naplecie się w gębie...~-
33   3, II |       Benedykt mówić zaczął:~- Za trzy tygodnie wyjedziesz z Korczyna...
34   3, III|           Siemaszek przybyli, jak trzy lwy, trzej Domunci, tutejszej
35   3, III|          ścianami stały tam teraz trzy długie stoły z desek naprędce
36   3, III|          na karku! Ale co z tego! Trzy dni wesela, a do śmierci
37   3, III|     zwolna kołysał.~- Dwadzieścia trzy lata... dwadzieścia trzy
38   3, III|          trzy lata... dwadzieścia trzy lata... - mówiła.~A on,
39   3, III|          da wiarę, że ona jemu aż trzy razy śniła się w tym tygodniu.
40   3, III|          ktoś u ściany stojący.~- Trzy rzeczy są na świecie najgorsze -
41   3, IV |      bracie,~Zdaje się, że już ze trzy lata od ciebie wiadomości
42   3, IV |       przerywanej muzyce dwie lub trzy pary od niechcenia czasem
43   3, IV |          więc do jaśmontowskiej o trzy mile odległej okolicy, towarzyszyć.
44   3, IV |      przeciągle, głośno, śpiewnie trzy razy odpowiedział:~- Jan-ku!
45   3, V  |     wielce ożywiona rozmowa przez trzy głosy prowadzona. Zygmunt
46   3, V  |        jak najdłużej służyć... Ze trzy lata już temu przeziębiłam