Tom, Rozdzial

 1   1, I  |      romansował...~Urwała nagle, stanęła, chrząknęła tak głośno;
 2   1, I  |        nie mogę...~Zdyszała się, stanęła znowu i zaczęła kaszlać.
 3   1, I  |         na grobie...~Stara panna stanęła nagle pośród drogi, podobna
 4   1, II |       wszystko być może... Znowu stanęła twarzą ku oknu, głową wielkim
 5   1, II |       Justyny przemknął uśmiech. Stanęła na środku pokoju i zamyśliła
 6   1, II |    Justyny. W tym pokoju Justyna stanęła przed~otwartym oknem i rozplotłszy
 7   1, IV |         z ogrodem zawahała się i stanęła. Wyraz cierpienia i zakłopotania
 8   1, IV |    podstawach owoców í konfitur. Stanęła i patrzała chwilę na szerokie,
 9   1, V  |        tym wszystkim wspominając stanęła śród ścieżki i w dłoniach
10   1, V  |    zbożowej puszczy i pod gruszą stanęła. Z jednej strony w znacznej
11   1, V  |       ciągle głową przed Justyną stanęła. Widać było, że gdyby ją
12   1, V  |          Może przed jej pamięcią stanęła kobieta wątła także i delikatna,
13   1, VI |       Justyna pomiędzy leszczyną stanęła i naprzód pochylona patrzała
14   1, VI |     szczycie przy uśpionym zbożu stanęła ze śpiesznie oddychającą
15   2, I  |     ganku, na którym jednak, gdy stanęła twarzą ku dziedzińcowi zwrócona,
16   2, I  |  Dziewczyna z nieckami jak wryta stanęła szeroko oczy i usta otwierając
17   2, I  |        za kilku bzowymi krzakami stanęła. Zobaczyła córkę swą siedzącą
18   2, II |         wbiegała żywo, ale potem stanęła i długo popatrzała kędyś
19   2, II |   znajdowały się już w jej ręku, stanęła przed małym, na ścianie
20   2, II |       czarny swój warkocz. Potem stanęła przed otwartym oknem z cieniutką
21   2, III|      siedzenia swego i przed nim stanęła. Przez kilka sekund patrzali
22   2, IV |        góry ku rzece i na chwilę stanęła w tym miejscu, gdzie w równej
23   2, IV |     rozłożysta topól. Pod topolą stanęła, pochyliła się i w dół spojrzała.
24   2, IV |          pani stanie i popatrzy!~Stanęła i w tej chwili dopiero spostrzegła,
25   2, IV |          parę, gdy ona przed nim stanęła i z pochylonym, spłonionym
26   2, IV |  ciemnego nieba do ciemnej wody, stanęła jedną gęstą i z każdą sekundą
27   2, IV |       zmokły pies.~Kiedy Justyna stanęła na wybrzeżu, gwałtowny krzyk,
28   2, IV | okrywającym ją rysunkiem ścieżek stanęła cała w kryształowych kroplach
29   2, IV |        jej pod rozłożystą topolą stanęła. Jan piasek ściągnął i kilku
30   2, V  |      progu oświetlonego gabinetu stanęła.~- A! to ty! - wymówił takim
31   3, I  |       chmurki podobna. Parę razy stanęła i obejrzała się, jakby miała
32   3, I  |          dziennikami spiętrzonym stanęła. Był to okrągły stół pośrodku
33   3, I  |          zamian Justyna jak żywa stanęła mu przed wyobraźnią i dreszcz
34   3, II |         Jak słup pośrodku pokoju stanęła, czarne jej oczy zapłonęły
35   3, II |      odświętnej, bordowej sukni, stanęła Elżusia. Stanęła, krępą
36   3, II |          sukni, stanęła Elżusia. Stanęła, krępą figurkę wyprostowała,
37   3, III|    śmiało i bystro. Gdziekolwiek stanęła ich większa nieco gromada,
38   3, III|           U drzwi, przy ścianie, stanęła muzyka. Przez otwarte okna
39   3, III|      szerokich kroków uczyniwszy stanęła. W czarnej spódnicy i mantyli,
40   3, III|    pomarszczoną twarzą przed nim stanęła. Rozswawolona gromadka z
41   3, IV |    strapione i roztargnione. Tak stanęła przed Jaśmontem, który granatową
42   3, IV |         twarzą w twarz przed nim stanęła, obie dłonie położyła mu
43   3, V  |    wybąknąć zdołała, we drzwiach stanęła pani Emilia, białym, długim,
44   3, V  |         postawie za przyjaciółką stanęła. Wszakże tu mowa o miłości
45   3, V  |    wydając na czworakach naprzód stanęła, potem całkiem wstała i