Tom, Rozdzial

 1   1, I  |       nami siadali... mianowicie, ojciec tego Janka, Jerzy, i stryj
 2   1, II |          jego ciotecznej siostry. Ojciec jej, pan Orzelski, przez
 3   1, II |          właśnie pragnęłabym, aby ojciec uczuł...~Umilkła znowu,
 4   1, II |          ja stąd wyjdę - rzekła - ojciec znowu grać zacznie...~-
 5   1, II |       obiad zawołają, trzeba, aby ojciec był już ubrany.., Lepiej
 6   1, III|   zwycięsko. Do ostatnich należał ojciec Benedykta. Pośród stref,
 7   1, III|      Matki nie miał już od dawna; ojciec mu zmarł przed paru laty;
 8   1, IV |         domu, bo w przeszłym roku ojciec pozwolił mi spędzić wakacje
 9   1, IV |     spuścił oczy i wyjąkał:~- Mój ojciec... nie jest dość możnym...
10   1, IV | rozkosznie ustami cmokając odparł ojciec Justyny.~- Bóg trójcę lubi! -
11   1, IV |           muzyki napełniły salon. Ojciec i córka grali jakąś piękną,
12   1, V  |      okrywały się twarze. Ale jej ojciec czuł się spokojnym i szczęśliwym,
13   1, V  |         tu przyszła niby po wodę, ojciec przychodził niby po córkę.
14   2, I  |          tylko przyzwyczajenia... Ojciec jego mając ten tylko folwarczek
15   2, II |           oczy, w serce i w mózg; ojciec zaś uczuwał ze strony syna
16   2, III|     wynikać nie powinna. Ale twój ojciec na wszelką pylinkę ziemi
17   2, III|          ja ojca mego... dla mnie ojciec... no, ale nie mówmy już
18   2, IV |  dzieciństwa durniem go nazywali, ojciec nawet często go bił za nierozgarniętość
19   2, IV |        słowik śpiewał... Wtenczas ojciec pocałował matkę, cościś
20   2, IV |         od dzieciństwa ćwiczył ją ojciec, ani lekcje udzielane jej
21   2, IV |      chęci miejsca żadnego. Stary ojciec wprawdzie potrzebował niekiedy
22   2, V  |         złożyła dla niej matka, a ojciec, jak do miasta jeździł,
23   3, II |         wekselach, które wyda jej ojciec, mnóstwo ich w ojcowskiej
24   3, II |     wiedzieć - zaczął Witold - że ojciec utrzymuje Korczyn w dziwnej
25   3, II |           posłał. Biedny, kochany ojciec!~W tej samej prawie chwili
26   3, II |           dwa lata miał, kiedy mu ojciec umarł... matka żyje jeszcze
27   3, II |      dosłyszał. Ze słowami, które ojciec jego u końca wieczerzy wymówił,
28   3, II |     powiedziawszy i pod sekretem, ojciec kazał jej iść do dworu i
29   3, II |       ojcu idzie. Zachichotała.~- Ojciec ambicjant taki, że już i
30   3, II |      kawał łąki. Gdyby to jeszcze ojciec mógł jej gotówką cały posag
31   3, II |  opowiadała o pasiece, którą miał ojciec jej Giecołd, kiedy jeszcze
32   3, II |       dopóty, dopóki odjeżdżający ojciec na drodze długim szlakiem
33   3, II |          lat dwudziestu kilku żył ojciec, nie przeszło drogą odziedziczenia
34   3, II |         Kochaj to, co kochał twój ojciec...~Nagle urwała. Do ostatka
35   3, II |            moralną wielkość? Twój ojciec, Zygmuncie, oprócz wielu
36   3, II |          ze świata strącony, twój ojciec... tam...~- Mój ojciec -
37   3, II |       twój ojciec... tam...~- Mój ojciec - wybuchnął Zygmunt - niech
38   3, II |         mama przebaczy... ale mój ojciec był szaleńcem...~- Zygmuncie! -
39   3, II |           jestem przez to, że mój ojciec i jemu podobni...~- Wyjdź!
40   3, III|   Bohatyrowicz, siedmiorga dzieci ojciec, a właściciel dziesięciomorgowego
41   3, III|          rodzie? Nieboszczyk jego ojciec taki był zawsze pogrążony
42   3, III|         myślący, jakimi byli jego ojciec i stryj... Przyszła jednak
43   3, IV |        się za posądzenie, że twój ojciec kogokolwiek okradać chce...
44   3, IV |            Przez dzień cały syn i ojciec ani na godzinę nie rozstawali
45   3, V  |      teraz i powiedz... zawsze to ojciec!~A ja z Martą pomówić muszę...