Tom, Rozdzial

 1   1, I  |         z prostej drogi i chwilę jakąś przebyły w jednym z rosnących
 2   1, II |       tego w porządku i całości. Jakaś ręka gorliwa i pracowita
 3   1, II |    rękawiczek?~- Była to zapewne jakaś wiejska dziewczyna... pan
 4   1, II |      Jest w jej powierzchowności jakaś świeżość, siła, prostota...~-
 5   1, II |    precyzją i umiejętnością grał jakąś wielką i trudną kompozycję
 6   1, II |         całej siły, i nagła myśl jakaś piorunem, zda się, uderzyła
 7   1, II |       czegoś wypraszać... struna jakaś kilka razy brzęknęła, na
 8   1, II |         zabrzmiał tylko głos jej jakąś ogromną radością nabrzmiały,
 9   1, II |         Jan-ku! Bywaj! a by-waj!~Jakaś kobieta cienkim i ostrym
10   1, III|       już od lat kilkunastu, ale jakaś łaskawa dlań kredytorka,
11   1, IV |     tylko co mówiliśmy, spaść na jakąś jałową i głuchą pustynię...~
12   1, IV |     półbożka miała... - zagadała jakaś żywa i mowna sąsiadka, jedna
13   1, IV |          domu wsparta, nieśmiała jakaś, prawie zlękniona, z niepokojem
14   1, IV |      salon. Ojciec i córka grali jakąś piękną, długą i trudną kompozycję,
15   1, V  |     zdawało się jej, że patrzy w jakąś bezmierną pustkę, po której
16   1, V  |         nagle przyszła na pamięć jakaś obraza czy niechęć, głowę
17   1, V  |     Justyny sprawiały mu radość, jakąś głęboką radość, która wilgotną
18   1, V  |        Mucyku! Kto to taki? Pani jakaś? czego ona...~Z dłoni sobie
19   2, I  |        zawsze powiem, że to jest jakaś niesłychana i niewidziana
20   2, I  |      ciągnęła ich tam wewnętrzna jakaś siła uczucia i myśli. Teraz
21   2, II |  osadzona miała w sobie istotnie jakąś szlachetną, dzielną, z błękitnych
22   2, III|  sąsiadowi swemu przez pomstę za jakąś ubligę drogę zaorał.~- Bo
23   2, III|       już u niego duszna choroba jakaś!~W tej chwili Anzelm niezwykle
24   2, IV |      większe, jakby nabrzmiewało jakąś z tonów bez słów uplecioną
25   2, IV |      było? Czarodziejska kaskada jakaś przez rozrzewnioną dłoń
26   2, IV |        na którym by wyrość mogła jakaś garść plonu. Wstyd i nuda.
27   2, IV |         panią powiodłem. Ślepota jakaś na mnie napadła... żeby
28   2, V  |     wyglądającym zjawiskiem była jakaś mgła gęsta, która niepojętym
29   2, V  |         A Teresa znów mówiła, że jakąś bardzo ciekawą książkę dziś
30   2, V  |       czymś ciekawym posłyszysz? Jakaś osobliwa historia... przymus...
31   2, V  |       czasem chodziłam; edukację jakąś miałam, ale wcale pewno
32   3, I  |    żywego ruchu wydawały się jej jakąś wysokością, na której stała
33   3, I  |   przeczytaną książką, wspominać jakąś rozmowę, swawolę, słowo,
34   3, I  |         później objawić się musi jakaś zdolność nad pospolity poziom
35   3, I  |   pospolity poziom go wynosząca, jakaś niby iskra z krwi rodziców
36   3, I  |      przesłane lub przywiezione: jakaś główka kobieca, jakieś studium
37   3, II |          którą w ręku trzymała - jakaś biała chustka z wyhaftowaną
38   3, III|        musiał przecież fanaberię jakąś okazać i nie dopuścić, aby
39   3, III|         jakoby w łańcuch wiążąc. Jakaś niby elektryczna iskra o
40   3, III|        pochmurności jego węszyły jakąś niezwykłą historię. Jadwiśka
41   3, III|         głowami ich spory kamień jakąś silną i zręczną ręką rzucony
42   3, III|        na oścież roztworzyła się jakaś skarbnica pieśni i w tę
43   3, III|      chwilę gwary. Pokazywano mu jakąś bardzo starą, zżółkłą i
44   3, IV | powstawała i o pierś mu uderzała jakaś fala błękitna, śpiewna,
45   3, IV |  prawdziwe dziwy! Jakby mię fala jakaś z dna wód gorzkich i zimnych