Tom, Rozdzial

 1   1, I  |               Już ja to wiem, bo był czas, że i sama tak uderzyłam
 2   1, I  |         zwykle.~- Był, uważasz, taki czas krótki, że ci Bohatyrowicze
 3   1, II |          brudził, łamał i rozdzierał czas, ktoś ciągle oczyszczał,
 4   1, III| napoleońskiego legionisty, był przez czas jakiś jej wychowańcem. To
 5   1, III|          złych zbiorów nie mogłem na czas zapłacić bankowej raty...
 6   1, III|            byłem w domu, a przez ten czas ty kilka dni chorowałaś
 7   1, IV |          wyrwać się z tego zakątka i czas jakiś przepędzić w uroczej
 8   1, V  |              i marzenia pożerały jej czas i do syta karmiły myśli
 9   1, V  |      świerzbi, że przyszedł tu nie w czas o takich rzeczach gadać? -
10   1, V  |             rzekł:~- Jeżeli co nie w czas naplotło mi się w gębie,
11   1, VI |       członków, z okaleczeń, którymi czas zatarł rysy ich twarzy,
12   1, VI |             okrywające figurę, przez czas okaleczone, ze spłowiałymi
13   1, VI |               Wymyślają, pytają się, czas bałamucą, a tu i nic tak
14   2, I  |      Należało inaczej, wcale inaczej czas i zajęcie rozłożyć; takim
15   2, I  |            oczami patrząc, czy przez czas jej padania matka jej nie
16   2, I  |             człowieka, z którym choć czas jakiś przeżyło się szczęśliwie.
17   2, III|             kochania żyje. Żenić się czas...~- Co tam o takich rzeczach
18   2, III|             mówić jeszcze - był taki czas, że pomiędzy nimi zaczynało
19   2, III|            się, kiedy w taki roboczy czas spaceruje sobie. Owszem.
20   2, III|        biegiem puścili się za ojcem. Czas też był, aby z pomocą mu
21   2, III|            wszystkie czasy mają swój czas i każda rzecz przed oczami
22   2, IV |             zanim towarzysz jej miał czas odpowiedzieć, w jednym z
23   2, IV |         starego boru! Ileż przez ten czas przeniosło się po świecie
24   2, V  |            pory zaczął się najgorszy czas jego życia. Tylko co był
25   2, V  |              pod wielką kanapą kijem czas jakiś wodził, aż do pieca
26   2, V  |           jego młodości? które wyrył czas przez dwadzieścia kilka
27   3, I  |      przekonała się nieraz, że przez czas długi poprzestawać mogła
28   3, I  |              Kiedy już będziesz miał czas, razem może poczytamy, a
29   3, I  |  dzieciństwie swoim codziennie przez czas jakiś wchodzili do jej pięknego
30   3, II |           czy coś tam takiego, nie w czas podał i że wszystko przepadnie.
31   3, II |        wewnętrznie walczący, chodził czas jakiś po pustej sali jadalnej,
32   3, II |           przepadam...~Mówił jeszcze czas jakiś, ale trudno było zgadnąć,
33   3, III|         pierwszy drużbant kończył:~- Czas do kościoła po siódmy sakrament
34   3, III|            wszystkie czasy mają swój czas, a w dekretach boskich tak
35   3, III|             pobyli i nabawili się... czas nam we dwoje sobie ostać...~
36   3, III|   przypomnienia i romanse. Ale nie w czas już nam do takich rzeczy,
37   3, III|               a egzekucją, gdy tylko czas przyjdzie, bez miłosierdzia
38   3, III|          miłosierdzia cisnąć będzie. Czas zaś jest bliski; najdalej
39   3, III|         poczekać, wypłatę na dłuższy czas rozłożyć, może by jeszcze
40   3, III|            nas łajał, kiedy w gorący czas robotnika znaleźć nie mógł,
41   3, III|              jak głodne robaki nie w czas poginą, a wnuki, z dopustu
42   3, IV |             milczącym i skrytym. Był czas, w którym dom ten rozlegał
43   3, IV |            wysoko wznieśli, aby je w czas, a ostro, na struny móc
44   3, IV |           mnie teraz na zabawy nie w czas. Żyto na nasienie jeszcze
45   3, V  |             postanowili,.. przez ten czas, ty, Benedykcie, ochmistrzynię