Tom, Rozdzial

 1   1, III|         Korczyna wrócił w roku 1861. Matki nie miał już od dawna; ojciec
 2   1, IV |           żoną, którą na koniec obok matki swej umieścił, wyszedł na
 3   1, IV |              gruby i tak jasny jak u matki warkocz wił się po spływających
 4   1, IV |         Oczekując na zejście z ganku matki swej i gospodyni domu, z
 5   1, V  |             nigdy nie wyszła rozmowa matki jej z Benedyktem Korczyńskim,
 6   1, V  |              w wiecznej żałobie jego matki, w położeniu, sposobie życia
 7   1, V  |         Anzelm do Justyny - z jednej matki, nie z jednego ojca... Jaśmontówna...
 8   1, VI |          zarówno dziećmi powszechnej matki ziemi. Z gminu pochodzę
 9   1, VI |        zaciszkach własnymi rękami od matki naszej powszechnej chleb
10   2, I  |        uciekał. Rozległy się wołania matki i sióstr, na które przecież
11   2, I  |         poważnie prostując swą jak u matki zgrabną i już wysmukłą kibić
12   2, I  |             taki rumieniec na twarzy matki pięciorga dzieci!~Rumieniła
13   2, I  |          oczach. Zaniepokojone serce matki na widok tej młodej pary
14   2, II |         Panienka na palcach do łóżka matki przybiegła; pani Emilia
15   2, II |           dziecko tuli się do piersi matki lub piastunki. Skoczne walczyki
16   2, III|          pochylała się ku ziemi obok matki Jana.~- Jutro niedziela -
17   2, III|             obok białego czepka jego matki pochylała się młoda kobieca
18   2, III|             przy słowach i chichocie matki Jana ostre narzędzie drgnęło
19   2, IV |       zaczęło, i mocno uczepiłem się matki, która fartuch przy oczach
20   2, V  |            tygodni po żniwach, około Matki Boskiej Zielnej. Fabian
21   2, V  |             Jan naparł się wziąść od matki, mileńka była, wesoleńka
22   3, I  |         wyglądało na książątko. Oczy matki i stryja zbiegły się na
23   3, I  |  fotografowane napełniały pokój jego matki. W postawie trochę niedbałej,
24   3, I  |       towarzystwie zapłakanej żony i matki, która wprawdzie z zupełnym
25   3, I  |             i przenikliwe spojrzenia matki do reszty humor mu zepsuły.
26   3, I  |             parę salonów i do pokoju matki męża wbiegając wybuchnęła
27   3, I  |         także pieszczoty i obietnice matki ulgę przyniosły, blada i
28   3, II |              była dzisiejsza rozmowa matki z synem. Wczoraj już po
29   3, II |           kiedy o niezłomności oporu matki przekonany w rękę ją na
30   3, II |        chwili, gdy Zygmunt do pokoju matki wchodził. Czuć było, że
31   3, II |             Kiedy wchodził do pokoju matki, od pierwszego spojrzenia
32   3, II |          jego twarzy. Pocałował rękę matki i naprzeciw niej siadając
33   3, II |            prosić.~Uśmiechnął się do matki pieszczotliwie, z przymileniem
34   3, II |       mającej w sobie postawie, ręki matki z dłoni nie wypuszczając
35   3, II |   odpowiedziała:~- Nie ma na świecie matki, która by dziecko swoje
36   3, II | zniecierpliwienie teraz, wobec oporu matki grożącego ruiną jedynemu
37   3, II |              wzburzył niezłomny opór matki.~- Szaleńcem! - powtórzył -
38   3, III|            pozbywasz się piastowania matki i ojca, ale nabywasz przyjaciela
39   3, III|       zupełnie takie, jak w Łunnie u Matki Boskiej na ołtarzu...~Jadwigę
40   3, IV |         dawano. Panna młoda z pomocą matki i swań kończyła napełniać
41   3, V  |      wyjechać postanowił, ale żal mu matki i ma niejaki skrupuł pozostawiać
42   3, V  |              swej wcześnie utraconej matki. Ale dziś twarz młodej panny
43   3, V  |           Widzisz, wuju, pierścionka matki mojej na palcu nie mam.
44   3, V  |           bucików i jak długa u stóp matki upadła. Że jednak zdarzało