Tom, Rozdzial

 1   1, II |            ogrodu. Dalej widać było u jednego z krańców ogrodu przeświecający
 2   1, II |           czterdzieści, nie miała ani jednego siwego włosa, i jakkolwiek
 3   1, II |               wypłynęła łódź mała, od jednego brzegu do drugiego wioząca
 4   1, III|             Benedykt. Teraz dość było jednego rzutu oka, aby poznać, że
 5   1, III|         człowiek grzybem jest, aby do jednego miejsca przyrastał i choć
 6   1, III|             ono z ludźmi nie wyrabia? jednego zmienia tak, drugiego inaczej.
 7   1, IV |             student tak jak i on, syn jednego z obecnych tu i w tej chwili
 8   1, IV |             jak psy kości... Jeszczem jednego procesu z chłopami o pastwisko
 9   1, V  |          znowu w owsie przepadała.~Od jednego ze wzgórz ku gruszy polnej
10   1, V  |          nauczył się pszczelnictwa od jednego takiego człowieka, co sam
11   1, V  |                 z jednej matki, nie z jednego ojca... Jaśmontówna... Jego
12   1, VI |             jednej chmurki, ani nawet jednego obłoczka nie było. Szafirowe
13   1, VI | cienistościach tej puszczy, pod okiem jednego Boga. Jeden z tych synów
14   1, VI |              nogi swoje postawili. Aż jednego razu znaleźli się tacy ludzie,
15   1, VI |          bynajmniej. Wszyscy my kołki jednego płota i stworzenia czasowe.
16   2, II |            pożyczenie wiadomej sumy u jednego z kapitalistów miejskich,
17   2, III|               parę koni ciągniętym od jednego z domostw ku polu, Zwolnił
18   2, III|           szukać swoich ołamków, i od jednego do drugiego przechodził
19   2, III|              jegomościa obeszło się i jednego naszego kłosa na tym kawałku
20   2, III|           ogrodu postępujących ludzi. Jednego z tych ludzi Anzelm poznał
21   2, III|           wyprzedzając zbliżył się do jednego z otwartych okien domu.~-
22   2, IV |              zaszkodzi?~Ale dość było jednego na nią spojrzenia, aby zrozumieć;
23   2, V  |            ruchomą firanką.~Anzelm do jednego ze stołów Justynę przyprowadził.~-
24   2, V  |           kościoły na polu wystawiał. Jednego razu, samym rankiem, zawołał
25   2, V  |             wiążąc, łącząc jak ogniwa jednego łańcucha.~Marzyła czy śniła?
26   3, I  |          przed trzydziestu kilku laty jednego z trzech braci Korczyńskich
27   3, I  |             kilku starych portretów i jednego daleko świeższego, który
28   3, I  |           którym uległa wprzódy wobec jednego z pełnionych przez jej męża
29   3, I  |             już wszystko, oprócz tego jednego obrazka, który przed czterema
30   3, II |            około miliona rubli, około jednego, jednego sobie milionka
31   3, II |         miliona rubli, około jednego, jednego sobie milionka rubli...~-
32   3, II |    pośmiewiska wywierać nie ma prawa. Jednego tylko Boga lęka się, po
33   3, II |            pod szorstkimi wąsami.~- O jednego syna to już i nie mam po
34   3, II |               któremu użyła lekarstwa jednego, a drugie właśnie przygotowywała,
35   3, II |               drugiej rozdrażnieniem. Jednego z dni takich całą może godzinę
36   3, III|               rękę kładąc na ramieniu jednego Domunta, a drugą na drugiego,
37   3, III|                ludzi było wielu i bez jednego łatwo wszyscy obejść się
38   3, III|               krakowiaka, więcej nic, jednego tylko krakowiaka. Wprzódy
39   3, III|           może by jeszcze przy pomocy jednego z zięciów, nie bardzo biednego
40   3, III|          rozum, a u nas większa siła. Jednego on z nami rzemiosła człowiek
41   3, III|             siła rozumu; albo też aby jednego rzemiosła ludziom nigdy
42   3, IV |               tak dawna; co więcej, z jednego źródła biły dla nich obu
43   3, IV |              trzeba było na to, aby z jednego z nich spłynęła ta rdza,
44   3, V  |              wyszła, należelibyśmy do jednego świata, musielibyśmy spotykać