Tom, Rozdzial

 1   1, II |           osty i chrzany, a stare drzewa i dawno znać zasadzone,
 2   1, II |         którzy sadzili te ogromne drzewa i żyli w tym stuletnim domu,
 3   1, III|         gąbki, które stosownie do drzewa, na którym rosną, wsiąkają
 4   1, III|           zobaczyć; że śpiewające drzewa i grające zorze jego pierwszej
 5   1, V  |           i wszystkie liście tego drzewa były złote. Oglądała się
 6   1, V  |          stały kozły do piłowania drzewa i żółciało trochę rozsypanej
 7   1, V  |            Weź kluczkę i wisień z drzewa nazdejmuj! prędzej tylko!~-
 8   1, V  |    zasadzają i pielęgnują owocowe drzewa we dworskim ogrodzie. Mało
 9   1, VI |      tylko potu, ale i łez. Tylko drzewa odwieczne szerokimi swymi
10   1, VI |        trzeba było wejść pomiędzy drzewa, aby rozpoznać, że to grobowiec.~
11   1, VI |        zamyśleniu na podstawach z drzewa lub gliny siedzące wypukłe
12   1, VI |     połowy już obrobionej kłodzie drzewa. Anzelm wielką czapkę swą
13   1, VI |          narzędzie po powierzchni drzewa. Krzyż próchniejący i który
14   1, VI |        Lepiej mówiąc, on zrąbywał drzewa, oprawiał kłody i budował,
15   1, VI |  zobaczyli jakoby koniec puszczy. Drzewa rzedniały i rozstępowały
16   1, VI |        sosnami, na pniu obalonego drzewa. Kobieta opuściła ręce na
17   1, VI |        gnije... ~Z obalonego pnia drzewa powstała kobieta i szybko
18   1, VI |           Odwrócił się i czoło do drzewa przycisnąwszy stał rozżalony,
19   2, III|          o góro! zielony lesie!~O drzewa zielone, liście spadające!~
20   2, III|       kontraltem sama ciągnęła:~O drzewa zielone, liście spadające,~
21   2, III|            i we dnie, i w nocy.~O drzewa zielone, liście spadające,~
22   2, III|           młodego swego gościa od drzewa do drzewa prowadząc. Od
23   2, III|         swego gościa od drzewa do drzewa prowadząc. Od wielu już
24   2, III|       Widziałem ja, owszem, stare drzewa, co próchniały i waliły
25   2, III|    zielone i swoją koleją w silne drzewa wyrastały. Ot, i pan teraz
26   2, IV |              Chyba jesienią kiedy drzewa i krzaki wszystkie liście
27   2, IV |      nagimi czołami pagórków. Ani drzewa, ani kwiatu, ani najdrobniejszego
28   2, IV |    zapłacze...~Chyba też ziemia i drzewa powieją cmentarnymi woniami
29   2, IV |        wpół obrobiona gruba kłoda drzewa.~- A! - stając przed tą
30   2, IV |   czynionej uwagi rzekł:~- Piękne drzewa! Pan Korczyński dobre pieniądze
31   2, IV |        się nad wysoką górą domy i drzewa okolicy. Rybackie czółna
32   2, V  |          stała kanapa z olchowego drzewa, na czerwono pomalowana
33   2, V  |         szkatułka z czeczotkowego drzewa z ukośnie stojącym lusterkiem,
34   2, V  |          że o dwa kroki domu albo drzewa byś nie rozpoznał. Śniegu
35   2, V  |           świtanie, wśród którego drzewa, niby zaczarowane straże,
36   2, V  |         strzał swoich spuściły na drzewa, na trawę, na wodę, na rozszczebiotane
37   3, I  |            Klęcznik był z cennego drzewa, pięknymi rzeźbami okryty;
38   3, I  |           męskie biurko z cennego drzewa, piękna szafa napełniona
39   3, II |          ale to nic: skrzypiącego drzewa dłużej! My z panem dobrodziejem
40   3, III|          konopie i fasolę, domy i drzewa stały w wyraźnych, pełnych,
41   3, III|          mu się, jakoby gruszki z drzewa rwał, z czego też pewność
42   3, III| Anzelmowej zagrodzie, której dom, drzewa, ule Marta ciekawie i długo
43   3, IV |        przebiegła, między śliwowe drzewa wpadła i płótno kużelne
44   3, IV |   fioletowe lub czerwonawe smugi. Drzewa boru zmieszały się i utworzyły