Tom, Rozdzial

 1   1, I  |         drzew.~Równinę przerzynały drogi białe i trochę zieleniejące
 2   1, I  |         smółek. Z obu stron każdej drogi szerokim pasem bielały bujne
 3   1, I  |            zboczyły znać z prostej drogi i chwilę jakąś przebyły
 4   1, I  |            zatrzymały się u brzegu drogi, w cieniu wierzby, której
 5   1, I  |         panna stanęła nagle pośród drogi, podobna do wysokiego słupa
 6   1, II |             a raz tylko, i to śród drogi, cukierek ten widział...~
 7   1, II |          Marta, zapatrzona w szlak drogi zza rozwartej bramy dziedzińca
 8   1, III|           pewnego gatunku jesienne drogi, kiedy to koła po osie,
 9   1, IV |          starszych, a nam młodszym drogi torować?... Gniew przejmuje,
10   1, V  |        zatrzymując pług u początku drogi owies przerzynającej ocierał
11   1, VI |      stodół dosięgające przypolnej drogi. O wielkiej dawności tych
12   1, VI |         Anzelm opuścił okolicę i z drogi, która w tym miejscu szybko
13   1, VI | rozstępowały się, jakoby jadącym z drogi ustępując. Król pojrzał
14   2, I  |         Nic z tego nie będzie, mój drogi. Justyna nie da się zbałamucić
15   2, I  |       pytał Różyc.~- Dlaczego? Mój drogi kuzynie, każdy człowiek
16   2, II |          czy co? Ruszaj mi zaraz z drogi i rozmawiać nie przeszkadzaj!~
17   2, III|           szumi, i basta!~- Hej! z drogi! - za wozem Jana rozległ
18   2, III|         drodze i językami mielą! Z drogi, hrabiowie!~Był to nadjeżdżający
19   2, III|            i dwukonne, zbaczając z drogi i bez szelestu prawie tocząc
20   2, III|        drogę. W tej samej chwili z drogi na ściernisko wjeżdżała
21   2, III|         zwracał i wzrok wytężał. Z drogi, z daleka już, ale wyraźnie
22   2, III|           pomocą gotowy. W połowie drogi Fabian stanął, ku synom
23   2, III|       płotków i ścieżek, Biały pas drogi i wszystkie ścieżki, podwórka,
24   2, IV |       Korczyna i Bohatyrowicz dwie drogi prowadzą. Można przeprawić
25   2, IV |           znajdował się na połowie drogi pomiędzy pagórkami a borem.
26   2, IV |            stryja spojrzałem. Jezu drogi! jak on wyglądał! Twarz
27   2, IV |        powiedzieć jemu... "O, Jezu drogi... powiedz ty jemu, że pan
28   2, IV |           zatrzymała się w połowie drogi i, na sęku zawieszona, z
29   2, IV |        bezdrożu niezawodne torował drogi, wydawał się jej samą śmiałością
30   2, V  |           obejmuje, rozumni głupim drogi pokazywali. A przed wszystkimi
31   2, V  | niespokojność jakaściś w pole i na drogi parła, powiada: "Może to
32   3, I  |           wolał o wiele zejść im z drogi i skryć się przed nimi w
33   3, II |            wykrętasy... tylko że z drogi patrząc zdaje się, że zaraz
34   3, II |         Wzruszyła ramionami.~- Mój drogi - zwolna odpowiedziała -
35   3, II |       ciągnęło, pośpieszył. Może z drogi zobaczył ukochaną przez
36   3, II |            ani na lewo... nijakiej drogi i nijakiego przyrobku nie
37   3, III| dostojeństw, aż dotąd w dusze i na drogi życia kładnące mu zbladłe,
38   3, III|          dwunastu utworzyli pośród drogi wyborową niby gromadę, odgłosami
39   3, III|           popatrzeć nie mógł, bo z drogi na węższą ścieżkę krócej
40   3, III|         duch Szopena. Skąd, jakimi drogi, na skrzydłach jakiej miłości
41   3, IV |            myśmy latali na mleczne drogi i w blaski jutrzenki, i
42   3, IV |          przestawał różne oddalone drogi i myśli świata - długo we
43   3, IV |           dziękowała.~Dziękuję ci, drogi bracie,~Że mieszkałam w
44   3, IV |    zrozpaczonym wzrokiem po szlaku drogi powiódł i nagle nieopisana