Tom, Rozdzial

 1   1, II |            Tereniu, daj mi trochę wody i proszek bromowy, bo czuję
 2   1, II |           słyszeć się dały pluski wody i przeciągłe, basowe wołania.
 3   1, II |       takim domu... nie było komu wody podać i surduta oczyścić?~-
 4   1, II |           zaległa płynące błękity wody, nad którymi czasem tylko
 5   1, III|           im te dwa lata! Stojące wody społeczne zaszumiały, wzdęły
 6   1, III|           ale przestarzałą i złej wody romansowością. Ja także
 7   1, V  |   otrząsały z siebie gęste krople wody wesoło parskając. Jan z
 8   1, V  |       porą osobliwie, częściej ja wody przyniosę niźli ona - jakby
 9   1, V  |              Przyszłam do Antolki wody pożyczyć...~- Czy w garść
10   1, V  |         pożyczyć...~- Czy w garść wody nabierzesz? - flegmatycznie
11   1, V  |         ukazując odpowiedziała. - Wody w garść nie nabiorę, nie
12   1, V  |          rozkoszy użyje,~Krwi jak wody się napije...~W ogrodzie
13   1, VI |           jeszcze szły z wiadrami wody na ramionach albo w wielkich
14   1, VI |        nim sobie łożysko, którego wody zniknęły od dawna, ale które
15   1, VI |      prędkość miała ogromniejsze. Wody były wtedy nadmiar silne
16   1, VI |       wyhodowało nad brzegiem tej wody, w cienistościach tej puszczy,
17   2, I  |          stuk siekiery, pluskanie wody, głosy kuchennych dziewek
18   2, II |           podobny jak dwie krople wody! Ależ pachnie, aż się po
19   2, II |    piersią świeżością powietrza i wody i gwarzyć całym sercem z
20   2, III|          od siebie Witoldka raz z wody wy ciągnął.~- Czemu Witold
21   2, III|           na płycie garnek, pełen wody nagle drgnęła. Kanarkowy
22   2, III|        Lata sił ujmują i ubiegłej wody nie wrócisz. Ale to jest
23   2, IV |      osypywało nieścigniony szlak wody ulewą iskier, a tu i ówdzie
24   2, IV |      całkiem gasły, a w błękitach wody, pod delikatnym rysunkiem
25   2, IV |        pagórków. Jak powierzchnia wody, tak piaski te pokryte były
26   2, IV |          rzeki wielkie pluśnięcie wody, a potem już ciche, ale
27   2, IV | jednostajne pluskanie. Ktościś do wody skoczył, płynął, rzekę przepłynął,
28   2, IV |        kroplami przelewającej się wody. Co to było? Czarodziejska
29   2, IV |     lepiej dostać na głowę wiadro wody niż sosnę. Chodźmy prędko!~
30   2, IV |         ciemnego nieba do ciemnej wody, stanęła jedną gęstą i z
31   2, IV |      popłynęły dalej, dalej, znad wody spłaszając malutkie wobec
32   2, V  |     twarzą uczernioną, z potokami wody ściekającymi z włosów i
33   2, V  |       jakby utkanych wylatywały z wody. Może było ich tyle, ile
34   2, V  |        zwierciadlaną powierzchnię wody lub wyrzucając nad nią krótkotrwałe,
35   3, II |          czy nie błękitna, ale że wody w niej wiele, to pewno...~
36   3, II |        galanterią do szklanki jej wody nalał, po czym o wartości
37   3, III|    sięgało spokojnej, przezroczej wody Niemna, za którą je echa
38   3, III|            A potem, niby wieloryb wody, piersią i bokami tłum prąc,
39   3, IV |         obu kipiące i gorzkie jej wody. Przypomniał sobie teraz,
40   3, IV |      każdą roślinkę, każdą kroplę wody, każdy jej kamień kochałem...
41   3, IV |         klejnotów. Z nieba i spod wody padały na nich i od stóp
42   3, IV |          niebie, a jednocześnie i wody rzeki powlekały się szarością,
43   3, IV |           zakrętem Niemna jakby z wody wypłynął ognisty sierp wschodzącego