Tom, Rozdzial

 1   1, I  |        okna świeciły od słońca jak wielkie iskry; kilka strzech nowych
 2   1, I  |         ubrane w grube pończochy i wielkie, kwieciste pantofle. Ubiór
 3   1, I  |           jej pięknością, a teraz, wielkie i czarne, spod czarnych,
 4   1, III|           do nich zdolnością ojca. Wielkie wrażenie w całej okolicy
 5   1, III|          pochylił grubego karka, a wielkie wąsy tak mu w dół zwisły,
 6   1, IV |       mglić się, aż stanęły w nich wielkie, szklane, z całej znać siły
 7   1, V  |          barwy kwiatów, a wiśnie w wielkie rubiny zmieniały. Nad tym
 8   1, VI |      wodami przejętych. Leżały tam wielkie, wilgotną pleśnią obrosłe
 9   1, VI |        mokrych miejscach lęgło się wielkie mnóstwo obrzydłych żab,
10   1, VI |       wszystkich gałęziach wisiały wielkie jak czapki gniazda gawronie.
11   2, II |            że to nic strasznego... Wielkie rozdrażnienie nerwów i troszkę
12   2, II |            z bliskiego miasteczka, wielkie ręce jego trochę drżały.
13   2, II |          stopę ich podniósł, że za wielkie wyświadczone mu dobrodziejstwo
14   2, III|        wybornie, zabierając na raz wielkie garście żyta i tnąc je równo,
15   2, III|          nią. Czasem napełniało ją wielkie rozradowanie podnoszące
16   2, III|       zdaje się podczas, że jakieś wielkie lody świat ten pokryły i
17   2, IV |           całym borze poniosły się wielkie ludzkie krzyki i zgiełki.
18   2, IV |            przeciwnym brzegu rzeki wielkie pluśnięcie wody, a potem
19   2, IV |          momencie opadła na rzeczy wielkie, ważne i wysokie. Nieszczęście
20   2, V  |            człowiek jestem, ale na wielkie rzeczy w młodości swojej
21   2, V  |        powiedzieć, aby jej familia wielkie przeszkody stawiła. Pewno,
22   2, V  |               wiecz-ny smu-tek!...~Wielkie, ciężkie, długie westchnienie
23   2, V  |     gdzieniegdzie pluskały ryby, w wielkie koła rozbijając zwierciadlaną
24   3, I  |        dwoma wiekami, obozowały tu wielkie wojska i staczały się krwawe
25   3, I  |   wzlatujących trelów słowika. Łzy wielkie i rzadkie jedna za drugą
26   3, I  |            powstały wszystkie jego wielkie dążenia i dzieła. Wierzyła
27   3, I  |    zdradzające bladość wyobraźni i wielkie wysilenia nierozgrzanej
28   3, II |            z łatwością zdradzającą wielkie oznajomienie się z ludem,
29   3, II |         siebie potrafiła, a gdy to wielkie, cudowne szczęście, które
30   3, II |         człowiekiem... tylko... te wielkie bogactwa, które takie frukta
31   3, II |          machnął i dokończył:~- Te wielkie fortuny niechby wszyscy
32   3, II |       mogła odrzucać od siebie tak wielkie, niespodziewane, cudowne
33   3, II |         proces z panem Korczyńskim wielkie koszta położył i teraz dla
34   3, II |        wziąść, także trudno, bo na wielkie nie wystarczy, a małych
35   3, II |          tak nie myślała, nigdy na wielkie zbiorowisko ludzi, najbliższych
36   3, II |           oczy jej oślepiło jakieś wielkie, jaskrawe światło. Był to
37   3, III|          którym też zapewne kupiła wielkie liście z pozłacanego papieru
38   3, III|           pieniądze, bo ma długi i wielkie ekspensy; oni głód wielki
39   3, IV |      Korczyna na biurku rozkładał, wielkie ręce jego drżały, ale hamując
40   3, IV | wskrzesiciele... górne marzenia... wielkie nadzieje... ogniste zapały!
41   3, IV |           Julek trzecią skrzynię w wielkie kwiaty pomalowaną wspólnie
42   3, IV |            na świecie przygasły te wielkie blaski, które każdy rys
43   3, V  |            a co do gospodarstwa... wielkie rzeczy! Ochmistrzynię sobie