Tom, Rozdzial

 1   1, I  |          straszną melancholiczką jesteś! Czemu nie robisz tak jak
 2   1, I  |       się Marta - melancholiczka jesteś... i dumna jak księżniczka.
 3   1, I  |      oddaleniu śpiewał dalej:~Ty jesteś panną, ty jesteś panną~Przy
 4   1, I  |       dalej:~Ty jesteś panną, ty jesteś panną~Przy wielkim dworze;~
 5   1, I  |      pieśni jest "będziesz" nie "jesteś". Dlaczego on śpiewa "jesteś"?
 6   1, I  |     jesteś". Dlaczego on śpiewa "jesteś"? Przerabia sobie stare
 7   1, III|          do wyrzucenia? dlaczego jesteś nieszczęśliwą? Czyżbyś naprawdę
 8   1, III|       Wiedziałem od razu, że nie jesteś do pracy ani stworzoną,
 9   1, IV |          Ty zresztą także młodym jesteś i nie masz prawa usypiać
10   1, IV | zwyciężała litość...~- Biedny ty jesteś; kuzynku... a dziś w dodatku
11   1, IV |          poradzę? Melancholiczka jesteś! Do głowy po rozum pójdź,
12   2, I  |       się na tym znam !~- Zawsze jesteś łaskaw na małego rozczochrańca
13   2, I  |           zaczęła - bardzo dobry jesteś... a1e ja, widzisz; znam
14   2, I  |       obchodź się ze mną zawsze! Jesteś jedyną w świecie osobą,
15   2, I  |        wymówiła:~- Dziwna rzecz! Jesteś jednak i dobry, i rozumny...
16   2, I  |        razy, a potem, czegóż zła jesteś?~- Wiesz o tym dobrze -
17   2, I  |       drgały.~- Znasz ją dobrze? jesteś pewną tego, co mówisz?~-
18   2, I  |         kuzynie, naprawdę zajęty jesteś Justyną ! - zawołała.~-
19   2, II |  Regularnie, tak, re-gu-lar-nie. Jesteś, kochany szwagrze, człowiekiem
20   2, II |          dobrze prowadzi !~- Czy jesteś pewnym, ojcze, że choć to
21   2, II |      zdławionym głosem rzucił:~- Jesteś złym i zarozumiałym chłopcem,
22   2, II |  łagodnie dokończyła wiadomo, że jesteś dobrą dziewczyną, a tylko
23   2, III|               Dziwnie pan smutny jesteś i zdawać się może, że już
24   2, V  |        stole oświetlonym.~- Aha! jesteś! przecież wróciłaś! O północy
25   2, V  |        ani troszkę zakochaną nie jesteś? Aż nareszcie i o kuzynku
26   2, V  |      szepnęła Justyna - ty chora jesteś na prawdę i ciężko. Dlaczego
27   3, I  |          zawsze, gdy blisko mnie jesteś...~Twarz i nawet ręce jego
28   3, II |       popielcową myślą:~"Prochem jesteś!" z dodatkiem: "Zanim jeszcze
29   3, II |       kosztuje, niż ty cały wart jesteś! Czy ty wiesz, że ja dobrze
30   3, II |        uśmiechnął się.~- Dziecko jesteś... Każdemu zdaje się za
31   3, II |   przemawiać: "Uwielbienia godną jesteś już przez to, żeś wzrok
32   3, II |      okno twego pokoju. Uprzejmą jesteś, kuzynko! Zresztą, masz
33   3, II |     stłumić uczucia swoje! Dumną jesteś i przed samą sobą chcesz
34   3, II |    idealizm! Krańcową idealistką jesteś, moja mamo! Skazywać się
35   3, II |         A ty, Zygmuncie, czy nie jesteś idealistą?~On! ależ naturalnie!
36   3, II |        znam więc ich moc i wagę. Jesteś, Zygmuncie, bardzo szczęśliwie
37   3, II |       przyszłość odpowiedzialnym jesteś...~- Pardon! - przerwał -
38   3, II |      mojej śmierci ty to uczynić jesteś gotów... tak! ty to uczynisz
39   3, II |        lud, którym i ty otoczony jesteś, posiadał sztukę życia z
40   3, III|   czuprynę jeżyć, kiedy niemocen jesteś! - wołali. - Tanio tobie
41   3, IV |     Czemuż nie? Ty i na to gotów jesteś! U was nawet taka zaraza
42   3, IV |       wąsem mu błądził.~- Uparty jesteś - zaczął - widzę dobrze,
43   3, V  |    dobrodziej opiekunem Justynki jesteś i nie spodziewałem się,