Tom, Rozdzial

 1   1, III|            osobą zwierzać się kiedyś chciał i próbował...~Dwanaście
 2   1, III|           sobie szczęścia szukać nie chciał? Świat szeroki i można na
 3   1, III|    niesmakiem odczytywał. Kilka razy chciał sprzeczać się z nim listownie,
 4   1, IV | jakichkolwiek przyczyn liczyć się tu chciał czy musiał. Towarzyszki
 5   1, VI |          Cecylia. A kiedy ktokolwiek chciał wiedzieć, dokąd i dla jakiej
 6   1, VI |             nie wiedzieli, a jak kto chciał co sobie potrzebnego kupić,
 7   2, II |          Mówił długa, a ponieważ nie chciał, aby dzieci słyszały wszystko,
 8   2, II |        Teresę, którą dziś koniecznie chciał pocałować. Następnie, gdy
 9   2, III|             przyczyny córki mnie nie chciał brać. "Bo to gdzie ja tam
10   2, III|            ruch taki, jakby rękę jej chciał pochwycić, lecz tylko przyciszonym
11   2, III|             myślał o nich wcale, ale chciał ukryć płomienie które mu
12   2, IV |        Powiózł ją tą drugą drogą, bo chciał jej pokazać piaski.~- Później
13   2, IV |           może w tym jest pomyłka...~Chciał coś jeszcze mówić, ale powstrzymał
14   2, IV |              puszczać mnie dalej nie chciał. Ale dziecko całe w łzach
15   2, IV |             jakby rękę jej pochwycić chciał. Ale dotknąwszy tylko rękawa
16   2, V  |          długo ani słuchać o tym nie chciał, ale on ambicjant, więc
17   2, V  |            aż do pieca przydreptał i chciał zajrzeć w znajdujące się
18   2, V  |             usuwając Jana, który jej chciał przyjść z pomocą.~- Niech
19   2, V  |       Justyny szeptał:~- Nadmiar bym chciał, żeby on przy pani opowiedział
20   2, V  |         nauczył się i ciebie nauczyć chciał... Po całym domu córeczki
21   3, I  |             istotę jego wstrząsnęło. Chciał malować - malować chciał
22   3, I  |             Chciał malować - malować chciał zawsze, bo w sztuce, o której
23   3, I  |             Sam wahał się, namyślał, chciał i nie chciał, na koniec
24   3, I  |               namyślał, chciał i nie chciał, na koniec odjechał i zdawało
25   3, II |               jakby właśnie próbę tę chciał udaremnić, więcej jeszcze
26   3, II |          przerażonym głosem przerwać chciał Witold.~Ale Benedykt przerwać
27   3, II |                 te... to... tamto...~Chciał widocznie połknąć wyrazy,
28   3, II |              ciągnął z niej, ile sam chciał... Może by więc i dla ciebie
29   3, II |          szyi zalała się szkarłatem. Chciał coś mówić, długo jednak
30   3, II |        odpowiedziała.~Pochylił się i chciał ująć jej rękę, ale ona krzesło
31   3, II |          wzrokiem i wilgotnym czołem chciał w oczy jej spojrzeć i już
32   3, II |   skierowywałaś, abym nie mógł i nie chciał mieszać się z szarym tłumem?
33   3, II |           nią, jakby z milczenia jej chciał korzystać, mówić zaczął:~-
34   3, III|    zagrymasił i wypowiedzieć jej nie chciał dla tej przyczyny, że mu
35   3, III|         czasu zastanawiał się, drugi chciał wiedzieć, czy pamięta brata
36   3, III|             jeszcze starszy drużbant chciał go naśladować, ale nie mógł,
37   3, III|       ściągniętymi brwiami zeskoczyć chciał z wysokiego siedzenia swego,
38   3, IV |              lecz który po raz drugi chciał przeczytać. I wtenczas było
39   3, IV |            to uczyniło. Darzecki nie chciał. Andrzej różnił się z nim
40   3, IV |               nikt ze mną jechać nie chciał, sierotą opuszczonym zostałem!
41   3, IV |              towarzyszce przyjemność chciał zrobić, donośnie zawołał:~-
42   3, V  |             rad bratowej słuchać nie chciał, wręcz odmawiał i synowca
43   3, V  |           jego miejscu i znać by nie chciał ubogich krewnych, a on przyjacielem