Tom, Rozdzial

 1   1, I  |         dalej, tak samo prędko jak wprzódy. Stara mówiła znowu:~- Ot,
 2   1, I  |        prosto i równym krokiem jak wprzódy, tylko w rozpalonych i zamyślonych
 3   1, I  |            tylko nieco inaczej niż wprzódy. Nie był to głuchy i do
 4   1, I  |         wnet szerszymi jeszcze jak wprzódy krokami i mocniej ramionami
 5   1, III|      cięższą jeszcze stała się niż wprzódy. ~- Prawdę powiedziałaś -
 6   1, IV |       cygara i gwarnie rozmawiali. Wprzódy nieco do salonu dolatywały
 7   1, IV |      łosich i jelenich, na których wprzódy już przygotowano rzeczy
 8   1, V  |         tylko daleko powolniej niż wprzódy i znowu lemiesz głęboko
 9   1, V  |            się zaczynało, niż było wprzódy. W szczelinach płotu zaświecił
10   1, VI |       Głośniej trochę i żywiej niż wprzódy mówił dalej:~- Osiemdziesiąt
11   2, I  | osmarowując nie mniej wytrwale niż wprzódy przy tołubku, tuż przy matczynym
12   2, I  |       zadął silniejszy jeszcze jak wprzódy i nisko giął szczyty topoli.
13   2, I  |           zdziwieniem i ciszej jak wprzódy wymówiła:~- Pojedynkowałeś
14   2, I  |         chciała najbardziej.~- Jak wprzódy w swoim domu, tak teraz
15   2, I  |           daleko spokojniejszą niż wprzódy; choć pociemniałą jakoś,
16   2, II |          śmiechu i tego samego, co wprzódy, wewnętrznego warczenia
17   2, II |       Jednak tym samym zupełnie co wprzódy głosem zaczął znowu:~- Nie
18   2, II |           dwu mężczyzn ta sama, co wprzódy, zaszła przeszkoda. Trzy
19   2, II |          zbladł jeszcze więcej niż wprzódy, cofnął się i do krwi prawie
20   2, II |        składając z innym nieco jak wprzódy, lecz również błogim uśmiechem
21   2, III|        kłębie. Cieńszym trochę niż wprzódy głosem odkrzyknęła:~- Nie
22   2, IV |         podniósł i całować zaczął. Wprzódy nigdy mnie tak nie całował,
23   2, IV |      jeszcze była, i kiedy troszkę wprzódy stryja żegnała, święcony
24   2, IV |         bardzo płakałem i za łzami wprzódy zobaczyć go nie mogłem,
25   2, V  |     przestoję o robocie, do której wprzódy chętliwy i zdatny byłem,
26   2, V  |        dziewczyna głośniej już jak wprzódy i z większym rozjątrzeniem
27   2, V  |         potem spokojniej nieco niż wprzódy, od klęczącej przy niej
28   3, I  |           trudności, którym uległa wprzódy wobec jednego z pełnionych
29   3, I  |            ale stałą. Częściej niż wprzódy ukazywała się pośród ludzi,
30   3, I  |         daleko żywszym krokiem niż wprzódy z powrotem ku domowi dążyć
31   3, I  |           nagle, a oczy, przygasłe wprzódy, błyskały.~- Książkę tę -
32   3, I  |            wzrokiem i tym samym co wprzódy, suchym, ostrym, ironicznym
33   3, II |         czasu ani ochoty nie miał. Wprzódy jeszcze nieraz przychodziło
34   3, II |     zmieszaniem. Ciszej daleko niż wprzódy zamruczała:~-Dawni znajomi!
35   3, III|         sakrament święty jechać, a wprzódy do kolan rodzicielskich
36   3, III|          jednego tylko krakowiaka. Wprzódy jednak zobaczy, co dziadunio
37   3, III|       ceremonii nie czyniąc. Już i wprzódy wyróżniający się strój,
38   3, III|            postawie, powolniej niż wprzódy, lecz długo jeszcze prawił:~-
39   3, III|          jak na zdrowym ciele.~Jak wprzódy hałas i wrzawa przemieniły
40   3, IV |           nie przekonałem cię?~- I wprzódy przekonany byłem, że myśl
41   3, IV |        synem, lecz już inaczej niż wprzódy. Jak niegdyś, przed wielu
42   3, V  |       Różyc... ale poczekaj! niech wprzódy te... serenadkę skończę!~