Tom, Rozdzial

 1   1, II |        Korczyńska, która przed kilku zaledwie minutami wróciła ze swej
 2   1, II |        pierwszymi drzewami boru. Ale zaledwie zniknęli, z boru wybuchnęła
 3   1, III|             daleko i po kilku latach zaledwie przysłał bratu wieść, iż
 4   1, IV |        zmęczoną; drobny, jasny wąsik zaledwie zaczynał osypywać mu górną
 5   1, IV |             sali jadalnej zmierzała. Zaledwie jednak kilka kroków uczyniła,
 6   1, V  |           skrzydła. Przed kilkunastu zaledwie minutami do głębi istoty
 7   1, V  |            młodych, przed kilku laty zaledwie zasadzonych grusz, śliw
 8   1, V  |          Justyna patrząc na wiotką i zaledwie dorosłą dziewczynkę przypomniała
 9   1, VI |          jedne zza drugich do połowy zaledwie wysunięte i wzajem na siebie
10   1, VI |           gankiem i czterema oknami, zaledwie był widzialnym zza gęstwiny
11   1, VI |           się w miejscu o kilka stóp zaledwie oddalonym od szczytu góry,
12   2, I  |           cieszyła się istotnie, ale zaledwie przestąpiła próg pokoju,
13   2, I  |           nie ciągłe, bo byłem dotąd zaledwie kilka razy, a potem, czegóż
14   2, I  | Wołowszczyzny, o wszystkim pomówimy.~Zaledwie karetka wytoczyła się za
15   2, II |           jakieś ptaszę polne...~Ale zaledwie weszła do sieni, przerwała
16   2, II |       pokoiku, w którym sypiała. Ale zaledwie długim czuwaniem zmęczona
17   2, II |        pigułek i ułożyła się do snu, zaledwie przed usypiającym jej wzrokiem
18   2, II |             uczyniła drugie z rzędu, zaledwie dostrzegalne poruszenie,
19   2, II |               która jeszcze od ziemi zaledwie odrosła, a już jej w głowie
20   2, III|         Julka pochwycił. Dwie minuty zaledwie od rozpoczęcia się sporu
21   2, III|              nie śmiała się nigdy, i zaledwie oddychać już mogąc upewniać
22   2, III|            wszystkie lśniące od potu zaledwie poczynającego wysychać na
23   2, III|         dłoni Witolda końcami palców zaledwie dotknął i nie na gościa,
24   2, III|         mnóstwem swych drobniutkich, zaledwie widzialnych kolców do niej
25   2, IV |          spotkanie jej postąpił; ale zaledwie uczynił kroków parę, gdy
26   2, V  |         Pomiędzy nimi leżał na stole zaledwie rozpoczęty bochen chleba
27   2, V  |         potem z dalszych, na koniec, zaledwie dosłyszalne, z bardzo daleka,
28   3, I  |            postanowioną i w dalekich zaledwie przypuszczeniach ukazującą
29   3, I  |          dokonywanymi. Gdzieniegdzie zaledwie, wśród tych dziecinnych
30   3, II |                służę panu!~Ze słabym zaledwie odcieniem dawnej żartobliwości
31   3, II |         cichutko drzwi otworzył, ale zaledwie głowa jego ukazała się w
32   3, II |         zarumieniła się gwałtownie i zaledwie końcami palców dotykając
33   3, II |               sarknął.~Tak cicho, że zaledwie mógł ją dosłyszeć, zapytała:~-
34   3, II |              Andrzeja. Kształty jego zaledwie rozróżniać mogła, bo owijały
35   3, III|        miedzach, gładkich i pustych, zaledwie gdzieniegdzie sterczały
36   3, III|            zatrzymanym został, a ona zaledwie parę kroków na toku uczyniła,
37   3, IV |              w nim radami. Potem już zaledwie kilka razy przez lat kilkanaście
38   3, IV |        pokrywanym ku niemu podbiegł. Zaledwie jednak przybyły kilkanaście
39   3, IV |              się we wskazaną stronę.~Zaledwie na krawędzi zielonej góry
40   3, V  |              oznajmiła. Pani Emilia, zaledwie przed kwadransem obudzona,
41   3, V  |     naprzeciw gościa miejsce zajęli, Zaledwie przecież Kirłowa, ze zmieszania