Tom, Rozdzial

 1   1, I  |     odpowiedział z oddalającego się szybko powozu wybuch śmiechu, widocznie
 2   1, I  |              dobry wieczór!~Woźnica szybko zdjął czapkę odkrywając
 3   1, II |   zazdroszczę...~Błyszczące binokle szybko zwróciły się ku niej.~-
 4   1, II |            się swej towarzyszki, bo szybko wtrąciła:~- Tereniu, nie
 5   1, II |          Korczyńskiego, dwaj goście szybko powstali. Ręka, którą im
 6   1, II | olśniewającej światłości słonecznej szybko i kręto przelatywały połyskliwe
 7   1, III|            innych czasach mruknął i szybko zwrócił się ku drzwiom domu.
 8   1, IV |        Justyna powstawszy z miejsca szybko przybliżyła się do ojca,
 9   1, IV |          ale bledsza niż zwykle i z szybko podnoszącą się piersią.
10   1, V  |            odsłoniło się przed nią, szybko postąpiła naprzód. ~Jan
11   1, V  |           przez płot przeskoczyła i szybko zbliżała się do rozmawiających.
12   1, VI |          drogi, która w tym miejscu szybko w dół spadać zaczęła, skręcił
13   1, VI |           drzewa powstała kobieta i szybko zbliżywszy się ku zasmuconemu,
14   1, VI |         przebiegły jej przez głowę. Szybko przebyła kilka stóp dzielących
15   2, I  |          włoskich; deszczowe chmury szybko biegły jedną za drugą, to
16   2, I  |        brzęk i na dziedzińcu tętent szybko biegnących nóg. Kirłowa,
17   2, I  |             dzieci i czarnym wyżłem szybko dążącą ku małemu budynkowi,
18   2, I  |     olchowym a warzywnymi. ogrodami szybko jechała i już ku otwartej
19   2, I  |      ustawał, chmury rozbiegały się szybko we wszystkie strony nieba;
20   2, I  |       pąsowych czapek dziecinnych i szybko migocących bosych stóp.
21   2, II |             brzegiem wysokiej góry, szybko z niej zstępować zaczęli
22   2, III|           krzykiem, tu, tam, ówdzie szybko mignęły stalowe błyskawice
23   2, IV |         połyskującymi błyskawicznie szybko na dół spłynąwszy krętym
24   2, IV |  czerwonawym i żółtym tle migocąc i szybko spuszczając się nad wodę.
25   2, IV |             czółno gałęzie topoli i szybko, ale łagodniej już przemówił~-
26   2, IV |    zmokniętą siermięgą na ramieniu, szybko oddychając, od razu kilka
27   2, V  |        żywymi ruchami ramion cicho, szybko zgarniali do worów tę skrzydlatą
28   3, I  |             synowej prze- biegające szybko wschody i parę salonów;
29   3, I  |        rękami?~Pierś młodej kobiety szybko podnosiła się i opadała,
30   3, I  |             pojedziesz, Zygmusiu...~Szybko zwrócił się ku niej i z
31   3, II |         pana domu słuchając. Witold szybko przebywając dziedziniec
32   3, II |         stłumionym szeptem zawołał.~Szybko i z trwogą rozejrzał się
33   3, II |      gankiem tętent konia usłyszał, szybko do okna podszedł i nie opuścił
34   3, II |         miłości! - zawołał.~Justyna szybko z krzesła powstała i dalej
35   3, II |             pierś jej podnosiła się szybko, a oczy, w których jednocześnie
36   3, III|            oraczy; widać także było szybko posuwające się pługi, z
37   3, III|     skręciły i ku zgromadzeniu dość szybko dążyć zaczęły dwie postacie:
38   3, III|             o czym on zamyśla. Więc szybko wzrokiem ku Janowi rzuciwszy
39   3, IV |           wstrząsnął się cały i tak szybko ku zagrodzie swojej prawie
40   3, V  |     wschodach ukazała się Justyna i szybko ku Kirłowej podbiegłszy
41   3, V  |             przebiegła i na wschody szybko wstępować zaczęła. Zniknęła