Tom, Rozdzial

 1   1, I  |      mężczyzna w znacznym już od dwóch kobiet oddaleniu śpiewał
 2   1, II |         bo nas domowych sześć, a dwóch panów - to osiem... a tu
 3   1, II |        kto jeszcze przyjedzie?~- Dwóch konkurentów do ciebie przyjedzie!-
 4   1, II |      razu. Pan Różyc już jest, a dwóch jeszcze przyjedzie...~Zaczęła
 5   1, II |       brzegu do drugiego wioząca dwóch ludzi. Jeden z tych ludzi
 6   1, III|      nabytym osadzając i na tych dwóch braci wkładając obowiązek
 7   1, III|     potem... Ot, biedny Andrzej! Dwóch nas tylko zostało, a ani
 8   1, III|       nawet tę sumę otrzymywać w dwóch albo trzech ratach. Słowem,
 9   1, III|         domu dziać mogło. O tych dwóch swoich ulubionych, ustrojonych,
10   1, IV |     niezmiernie interesuje... Od dwóch lat nie byłem w domu, bo
11   1, IV |    dokoła towarzyskiego gwaru. W dwóch palcach jednej ręki trzymając
12   1, IV |      kogo innego. Orzelski zaś w dwóch palcach trzymając kieliszek
13   1, IV |     szesnastoletnia dziewczyna i dwóch młodszych od niej chłopców
14   1, V  |     słabiej go powtarzał. W tych dwóch miesiącach Justyna pamiętała
15   1, V  |          chcesz!~Wyjechał - a po dwóch latach spędzonych w ogniskach
16   1, VI |      ściśniętej pomiędzy płotami dwóch zagród ukazała się para
17   1, VI |   wspomnienie. Widziała już tych dwóch ludzi w ten sam sposób wstępujących
18   1, VI |       ryżych i białych owiec. Na dwóch pagórkach dwa wietrzne młyny
19   2, I  |          w jednym człowieku było dwóch ludzi...~Różyc w rękę ją
20   2, II |     salonie zaś przechadzało się dwóch mężczyzn, których wysokie
21   2, II |         prawie urządzony. Z tych dwóch źródeł płyną liczne moje
22   2, II |          swoich ptasich główkach dwóch ucywilizowanych myśli nie
23   2, III|         wyżłem, który poprzedzał dwóch środkiem ogrodu postępujących
24   2, IV |          że gospodarstwo do nich dwóch tylko należy, raczej do
25   2, V  |     chacie gromada spora, matka, dwóch braci, siostra, ale za to
26   2, V  |          sołdaty nie pójdzie, bo dwóch starszych braci już w wojsku
27   2, V  |         wiecznym snem odpoczywa.~Dwóch ich tylko było i siostra,
28   3, I  |    drugie, w jednym istnieniu do dwóch należeć, szczęście sobie
29   3, I  |        jego odgadnąć usiłuje. Od dwóch lat zresztą, prawie od czasu
30   3, I  |       owej łące ujętej w trójkąt dwóch rzek i wzdymającej się łańcuchem
31   3, I  |      portret.~"Nie kocha jej! po dwóch latach małżeństwa już jej
32   3, II |     Odpowiedź jego upewniła ją o dwóch rzeczach: naprzód o tym,
33   3, II |      następnie, że żadnej z tych dwóch kobiet prawdziwie i stale
34   3, III|   pługiem i kosą sam chodzi, ale dwóch parobków trzyma, złotny
35   3, III|          skończy, a oni znowu we dwóch na Niemen pójdą. Teraz sporego
36   3, III|     Domuntowie po stronie swojej dwóch Siemaszków mający gromko
37   3, IV |  okiennice i zapuścić sztorę!~Po dwóch minutach okiennica była
38   3, IV |  rozdzielić z tobą moją radość z dwóch przyczyn wynikającą. Pierwsza
39   3, IV |    stronicę listu. Jeden książę, dwóch baronów i czterech jenerałów
40   3, IV | jenerałem zostanie. Co się tyczy dwóch jego synów, to jeden był
41   3, IV |         na Niemnie łódkę wiozącą dwóch ludzi, z których młodszy