Tom, Rozdzial

 1   1, I  |       przyzwyczajonym krokiem, a długie jej ramiona, u których wisiały
 2   1, III|         widywano razem. Razem na długie rozmowy wychodzili w szerokie
 3   1, III|         szczupły, z twarzą przez długie przesiadywanie na ławrach
 4   1, III|          z nim listownie, ale na długie pisanie nigdy czasu nie
 5   1, III|         posiada na świecie, i na długie miesiące o Dominiku zapominał.
 6   1, IV |    często w twarz męża wlepiając długie spojrzenia, nic wcale nie
 7   1, IV |         barwę ich i blaski przez długie lata gasiły tęsknoty i łzy.
 8   1, IV |      dotknęła, była wielka, całe długie już życie tego człowieka
 9   1, V  |    majowe i księżycowe wieczory, długie przechadzki, ciche rozmowy,
10   1, V  |   Korczyński żyje i zdrów będzie długie lata... Ja jemu przekleństwa
11   1, VI |   podobno włosy złociste i takie długie, że pokryć nimi mogła siebie
12   1, VI |     zjawiło się przed nią jakieś długie, czyste, wysokie szczęście..,
13   2, II |        jego czoła i policzków, a długie wąsy opuściły aż na klapy
14   2, II |       schylonej twarzy, z której długie wąsy aż na surdut mu spadały,
15   2, II |  wygrywał teraz jedną po drugiej długie i zawiłe kompozycje. Justyna
16   2, III|  zawrócił i wjechał w szerokie i długie zagłębienie, w którym pracowała
17   2, III|  poprzeczna fałda. W rękach jego długie widły ukośną linią opuszczały
18   2, III|        zleciały i po nim płynęły długie i namiętne dźwięki pięknego
19   2, III|        szczerzy, aby potem przez długie lata razem żyć w tym domku
20   2, III|         zaniemeńskiemu borowi, a długie, blade ręce, do połowy w
21   2, III|      gotowała, doleciało grube i długie bełkotanie indyka, przy
22   2, III|       oparty, wpadł w zamyślenie długie i posępne. Dość dziwną było
23   2, IV |         zarośla jodłowe tworzyły długie ściany i grube kolumny zieloności
24   2, V  |        twarzy gdyby wosk i tylko długie wąsy blond na brodę mu spadały,
25   2, V  |      rachunkowej księdze kreślił długie kolumny cyfr i notatek.
26   2, V  |    smu-tek!...~Wielkie, ciężkie, długie westchnienie szeroką jej
27   2, V  |         na ustach uczuła ciepłe, długie pocałunki. Były to promienie
28   3, I  |      ślady pilnego ich czytania. Długie godziny, całe dnie czasem
29   3, I  |      pokój, zdając się przynosić długie, wieczne pożegnania, nie
30   3, I  |    zstępować i przybliżać. Przez długie godziny klęcząc przed krzyżem,
31   3, I  |       nich pociąg czująca. Ale w długie zimowe wieczory przy świetle
32   3, II |  dokonywały gwałtownych gestów i długie wąsy szamotały się u piersi.
33   3, II |         przechadzki wychodzili i długie prowadzili rozmowy. Ale
34   3, III|       Zdawać się mogło, że przez długie wylewanie na ziemię zapładniających
35   3, III|         twarzy, u której wisiały długie, czarne wąsy, uderzał Walenty
36   3, III|    ścianami stały tam teraz trzy długie stoły z desek naprędce zbite,
37   3, III|          której się przycisnęła, długie słomy i kruche źdźbła uschłych
38   3, IV |       smugami księżyca popłynęło długie westchnienie:~- Nie było
39   3, IV |      zmarszczek połamanej twarzy długie wąsy nieruchomo na pierś
40   3, IV |          ta rdza, która mu przez długie lata osiadała duszę, i aby
41   3, IV | dowiedział się nigdy, co to jest długie lata cierpieć z zaciśniętymi