Tom, Rozdzial

 1   1, I  |       błękitnego nieba i złotego słońca; radość i upojenie tryskały
 2   1, I  |        niektóre okna świeciły od słońca jak wielkie iskry; kilka
 3   1, I  |      wystawiała na upalne gorąco słońca. Płócienny, tani parasolik
 4   1, I  |     którą uczuwała wtedy, i upał słońca, w którym nurzała swą odkrytą
 5   1, II |        tak lękam wiatru, ciągów, słońca... Od wiatru dostaję zawrotu
 6   1, II |          od ciągów newralgii, od słońca migreny... Tereniu, podaj
 7   1, III|    padały mu na twarz opaloną od słońca i błyszczącą od potu; szedł
 8   1, IV |         którym łamał się promień słońca, odzywał się rzadko, a pochyloną
 9   1, IV |           To... tamto...~Promień słońca filuternym błyskiem przebiegł
10   1, V  |    ciemną wstęgą boru. Promienie słońca, które pochylało się już
11   1, V  | cierpiąca i zamyślona, z cerą od słońca trochę zaróżowioną, z zapadłymi
12   1, VI |    kurzawy na wskróś promieniami słońca przepojonej. Z dala można
13   1, VI |          przez ruchome promienie słońca trawą swych podścielisk.
14   1, VI |    czapką. Obejrzał~się w stronę słońca; znikło już ono za borem,
15   1, VI |        na dachach po stronach do słońca wystawionych dojrzewały
16   2, I  |         się promień zachodzącego słońca i pozłocił kwitnące na oknie
17   2, III|         zapładniających uścisków słońca. ~Na rozległej przestrzeni
18   2, III|         wraz z upałem i blaskiem słońca, stała wielka cisza. Gromadki
19   2, III|           Paru godzin do zachodu słońca brakowało, kiedy Jan, po
20   2, III|          Anzelma czerwone blaski słońca długimi szlakami kładły
21   2, III|         tutaj cisza i od wschodu słońca aż do jego zachodu czynił
22   2, IV |      odkrywały rozżarzoną tarczę słońca, sprawiając tym w powietrzu
23   2, IV |       dla tej, że przed zachodem słońca ulewa spadnie, che, che,
24   2, IV |        się i mieszając naprzeciw słońca zwijały się w wał półkolisty
25   2, IV |          złoty, który pod tarczą słońca zdawał się na oścież roztwierać
26   2, IV |      dobrze?~Wszystkie promienie słońca w źrenicach mu zaświeciły.~-
27   2, V  |    przezroczysty, ale bez dnia i słońca, a ona górą płynęła i szeroki
28   2, V  |     pocałunki. Były to promienie słońca, które wytryskując zza różowego
29   3, I  |          wybrańca. Jak promienie słońca skupiają się w soczewce,
30   3, I  |      otoczeni, blaskiem letniego słońca oblani, lecz dla troskliwie
31   3, II |        jaką godzinę po wschodzie słońca będziesz już mógł w pole
32   3, II |      dużo jeszcze przed zachodem słońca, gdy Justyna po parogodzinnym
33   3, II |     słuchaniem prawie do wschodu słońca głośnego czytania Teresy.
34   3, II |    pokoju.~Było już po zachodzie słońca, kiedy ładny jego koczyk
35   3, III|        lny, bielały pod blaskiem słońca rozciągnięte płótna i niewidzialne
36   3, III|   otwarte okna promienie bladego słońca obficie lejąc się do świetlicy
37   3, III|     których potem, aż do zachodu słońca, coraz zmieniali się biesiadnicy.
38   3, IV |        kreśląc: a przed zachodem słońca kilku weselników u samej
39   3, IV |         zniknęli.~Przed zachodem słońca gody weselne Elżusi miały
40   3, IV |       lasów i tak przed wejściem słońca dreszcz rozkoszy i trwogi