Tom, Rozdzial

 1   1, I  |      ukazały się dwie kobiety. Szły one z tej samej strony, z której
 2   1, I  |          płó1.na; z bliska uderzały one niezupełnie zwykłą powierzchownością. ~
 3   1, I  |            twarzy. Może kiedyś były one jedyną jej pięknością, a
 4   1, I  |        przejmującym blaskiem; miały one spojrzenie przenikliwe,
 5   1, I  |  zaszkodziły! Pewno, nie zjadły mię one, ale... ukąsiły. Czy ty
 6   1, II |           gdy szeroko otworzyły się one i do gabinetu wszedł mężczyzna
 7   1, III|          tamto... tego..." Nie były one jego przysłowiem, bo nie
 8   1, IV |              ktoś w nich wmówił, że one do nich należeć powinny...
 9   1, VI |        coraz obfitsza, aż wybuchały one morzem zieloności wszelkich
10   2, I  |       ucięte włosy córki. Wszystkie one miały takie, jak len, jasne
11   2, I  |           rozczochrane; kręciły się one jak wióry i żeby tam nie
12   2, II |          Emilkę i Terenię leczy, bo one chore, a ja zdrowa, zdrowiuteńka,
13   2, II |         słyszał, że i teraz ominęły one organy jego słuchu żadnego
14   2, II |             bawić się nie starałeś? One chyba żadnych jeszcze ciężkich
15   2, II |             wysyłać je do piekła?~- One same, mój ojcze, są całe
16   2, II |         martwych powstanę, może cię one skłonią do przebaczenia,
17   2, III|          spostrzegane, wydawały się one drobnymi, bo rozsypane śród
18   2, III|             złoty fundament świata. One też to były, które go uczyniły
19   2, III|   olśniewającej białości. Otwierały one skrzynie i wydobywały z
20   2, III|             czołem, tak prawie, jak one, pąsowym. Za nimi dwaj niedorośli
21   2, III|           dobra, panieneczko, jak i one, tylko w poniedziałek kaftan
22   2, III|            wśród nich, zaprawiły mu one krew i myśl, aż teraz, dziecko
23   2, IV |        sunąc co chwilę przysłaniały one, to odkrywały rozżarzoną
24   2, IV |            skręcała zgromadzały się one, łączyły i skłon nieba zasłaniały
25   2, IV |          wiarę? przekonałem się, że one tam sobie, te ptaki, prawdziwe
26   2, IV |             się dość często wyrosły one wśród iglastej gąszczy,
27   2, IV |             każdego roku przelatują one tędy; podczas i kilka lat
28   2, V  |             jakby wnet otworzyć się one miały dla wydania słów gromiących
29   2, V  |    uplecionymi warkoczami pochylały one ku sobie szepcząc o czymś
30   2, V  |            czarny garnek, z którego one drewnianymi łyżkami czerpały
31   2, V  |          wysokiej góry wysuwały się one na punktach różnych, aż
32   2, V  |            twarz okrywało! Tworzyły one grube fałdy i cienkie promienie
33   3, I  |            jednak nie przedstawiały one nic ciekawego ani ważnego.
34   3, III|      wygarnirowań rękawów, składały one przed znajomymi układne
35   3, III|          stawszy się nigdy. Ku niej one przybyły. Z gorzkiego morza
36   3, IV |       skrzydlate stworzonka. Coś mu one przypominały: jakiś moment
37   3, IV |          serc naszych zapytujemy, a one czasem nam odpowiadają!
38   3, IV |           myślą, z sercem tętnią... one są epopeją naszą, z nich
39   3, IV |          powstają nasze tragedie... One też są naszą jedyną nadzieją!
40   3, IV | umieszczonej. Wkrótce też przygasać one zaczęły na niebie, a jednocześnie