Tom, Rozdzial

 1   1, I  |          chyba czy utopisz się... Każdy desperuje z początku, a
 2   1, I  |         wierzę... Powiadam ci, że każdy z początku desperuje, a
 3   1, II | sprzeczność tak wielką, jak gdyby każdy z nich urodził się i żył
 4   1, III|     Benedykt - fizyczną przykrość każdy znieść może, jeśli jest
 5   1, III|        gładkość prawie dziewiczą, każdy rok upłyniony zostawił po
 6   1, III|     podtrzymywania, z sąsiadami o każdy pręt ziemi, o każdą spasioną
 7   1, IV |           pantofelkami takimi, że każdy z nich ozdabiać mógł jako
 8   1, V  |      miesiącach Justyna pamiętała każdy dzień i prawie każde do
 9   1, V  |         patrzeć zaczął.~- Ale nie każdy ma jednostajną łaskę u Boga
10   1, VI |     między nami bywa...~Istotnie, każdy mógł łatwo poznać, że rozmaicie
11   2, I  |          spytaj się wszystkich, a każdy ci powie, że nic złego nie
12   2, I  |      Dlaczego? Mój drogi kuzynie, każdy człowiek ma swoje wady,
13   2, II |          której, na nieszczęście, każdy z nas mniej albo więcej
14   2, II |        czarne psy wyżeł i kundel, każdy naprzeciw swego pana siedząc
15   2, II |           altanie. Czy pamiętała? Każdy wiersz, każdy niemal wyraz
16   2, II |          pamiętała? Każdy wiersz, każdy niemal wyraz tej książki
17   2, III|         na drobne ułamki rozbite. Każdy z nich wiedział, gdzie szukać
18   2, IV |      wydął.~- Co tam o tym gadać! Każdy teraz o sobie tylko myśli
19   2, V  |          nie dopuszczała. Ale nie każdy z takim charakterem urodzić
20   2, V  |      pokazując, że aby je dostać, każdy chętliwie głowę pod niebezpieczeństwa
21   2, V  |         postarzał, więc nie tylko każdy kącik i każde drzewko, ale
22   2, V  |          policzki go pocałował.~- Każdy młody głupi! - otulając
23   2, V  |          tego bardzo śmierdzi!" I każdy, kto tylko o tym konkurencie
24   3, I  |     której on słuchał z rozkoszą, każdy szczegół własnej osoby i
25   3, I  |         powieki dokoła spoglądał, każdy wziąść by go musiał za turystę
26   3, II |      rozdzielało, mówić zaczął:~- Każdy za młodu ma swoje marzenia
27   3, II |         będę to sobie miał. Bo to każdy ptak podług swego nosa śpiewa,
28   3, II |   rozmowach każda nuta serdeczna, każdy początek zwierzenia czy
29   3, II |       swoją postać obejrzał.~- Tu każdy - wołał - największy choćby
30   3, II |           ludzka, każde światło i każdy cień... że właśnie soki
31   3, III|         było dziś ani śladu, lecz każdy mógł się domyśleć, że łóżka
32   3, III|    gościnności i zwykłej mówności każdy mógł poznać, że potajemnie
33   3, III|   pokutować i mrzeć za ojców, ale każdy w swoim grzechu i w swojej
34   3, III|           niej szli z powitaniem. Każdy jej przypominał, jak niegdyś
35   3, III|           naszego obaczyli, gdyby każdy mógł zaprzysiąc, że na jego
36   3, IV |          takie uczucie, jak gdyby każdy jego wyraz spadł mu na serce
37   3, IV |       teraz i tak dojrzały, jakby każdy rak przez niego przeżyty
38   3, IV |         każde twe dobrodziejstwo, każdy promyk światła, który by
39   3, IV |      roślinkę, każdą kroplę wody, każdy jej kamień kochałem... mogłem
40   3, IV |          te wielkie blaski, które każdy rys i każde drgnienie ich