Tom, Rozdzial

 1   1, I  |           kościstymi policzkami, z wyrazem goryczy i złośliwości nadawanym
 2   1, II |          róży i połysk politury. Z wyrazem niemocy lub słodkiej rezygnacji
 3   1, II |        dziwnie miodowym i upojonym wyrazem w oczach, wołała:~- Oj !
 4   1, II |       podniósł głowę i z urągliwym wyrazem swych smutnych oczu na sąsiada
 5   1, II |          niej o czymś półgłosem, z wyrazem ubolewania naprzód, a potem
 6   1, II |            turkusy oczy patrzały z wyrazem wstydu i zalęknienia. To
 7   1, II |    osamotnieniu zostawiać. Toteż z wyrazem współczucia zapytał ją,
 8   1, III|           w owej porze rozmarzonym wyrazem swych płomiennych oczu zawsze
 9   1, IV |            wilgotne, z rozmarzonym wyrazem oczy starego znad talerza
10   1, IV |            krokiem, z dobrodusznym wyrazem oczu i uśmiechu, wyprostowując
11   1, IV |            znużone, napełniały się wyrazem niepocieszalnego smutku.
12   1, IV |            grającą patrzał z takim wyrazem, że prędko spuściła ona
13   1, IV |     utkwionych w nią z nieopisanym wyrazem. Były to oczy Klotyldy,
14   1, V  |        jakby malowniczo ułożoną, z wyrazem wiecznego niezadowolenia
15   1, VI |           okryta była w tej chwili wyrazem nieprzytomnego przerażenia,
16   2, I  |           czole, źrenice mu zaszły wyrazem dalekiego jakiegoś marzenia,
17   2, II |           i chorobliwie erotycznym wyrazem ust i oczu, wcale dobrze
18   2, II |            z zamkniętymi oczami, z wyrazem tak cichego i łagodnego
19   2, II |    otoczona twarz jego okrytą była wyrazem głęboko uczuwanej i wielostronnej
20   2, II |       odmówił Darzecki.~Benedykt z wyrazem prośby popatrzył mu w oczy.~-
21   2, II |           widoczniejszym niż kiedy wyrazem własnej wyższości na twarzy
22   2, II |     posępnym, a trochę żartobliwym wyrazem twarzy.~- Szkoda tylko -
23   2, II |            pobladłej jego twarzy z wyrazem gryzącego żalu. Widział
24   2, II |           szeroko poziewała albo z wyrazem znudzenia i niezadowolenia
25   2, II |            jej piersi, rozpalonej, wyrazem szczęścia oblanej, a jednak
26   2, III|       ocierał pot z twarzy okrytej wyrazem goryczy i pogardy.~- Oj,
27   2, III|           wstydno! Żwawo, dziatki!~Wyrazem dziatki i nową robotnicę
28   2, III|        baranią czapką okrywała się wyrazem dziwnie z sobą zmieszanych
29   2, V  |          włosy swe odgarniając i z wyrazem pieszczoty oczy ku niemu
30   2, V  | sprzeciwiał się Jan.~Stary Jakub z wyrazem grozy na podniesionym czole,
31   2, V  |       znowu powieki i znowu powoli wyrazem ukojenia i słodyczy oblekły
32   3, I  |   podłużnej oprawie, napełniły się wyrazem prawie przestrachu. Może
33   3, II |            z ust jej nie wyszło; z wyrazem męczennicy na las swój zrezygnowanej
34   3, II |       uczuwała, oblekała jej twarz wyrazem dotkliwego zmartwienia.~-
35   3, II |          zgasiły, z niewysłowionym wyrazem powściąganej czułości spoczywały
36   3, III|            przy wysokim wzroście i wyrazem cierpliwego zmęczenia na
37   3, IV |       kobiet i twarze ich okrywały wyrazem cierpienia.~- Czytaj dalej,
38   3, V  |  tryumfującą postawą i tajemniczym wyrazem twarzy przez salon przechodził.~
39   3, V  |       które z kolei napełniały się wyrazem zadziwienia, rozczulenia,