Tom, Rozdzial

 1   1, I  |         ja łozami;~Ty się zmyjesz wodą, ty się zmyjesz wodą,~Ja
 2   1, I  |      zmyjesz wodą, ty się zmyjesz wodą,~Ja mymi łzami...~- Słowo
 3   1, II |           byli dla niej tym, czym woda dla łabędzia lub cukier
 4   1, II |         na dnie łodzi i twarz nad wodą pochylał tak, jakby z zajęciem
 5   1, III|     tamującym, społeczeństwo było wodą stojącą, pełną zarazków
 6   1, III|         moja nie może być stojącą wodą, ale potrzebuje błyskawic,
 7   1, V  |        Każda rzecz na świecie jak woda przepływa, jak liść na drzewie
 8   1, V  |    Dziewczynka śpiesznie wiadra z wodą na ganku postarzyła i koromysło
 9   1, V  |           te dwa ciężkie wiadra z wodą, które przed chwilą na plecach
10   1, V  |           Antolka.~- Krwawa u nas woda - wtrącił Anzelm - z góry
11   1, VI |    przemijające... każda rzecz by woda przepływa, by liść na drzewie
12   2, III|       niźli z kamieniem lub mętną wodą żyć wieki !~Zrazu przy dotknięciu
13   2, III|        przed oczami człowieka jak woda ubiega, jak liść zwiędnięty
14   2, III|        okolicy wykopali, toby nam woda tak prawie krwawa nie była.
15   2, III|            stał niewielki dzban z wodą i stała przy nim dnem do
16   2, IV |        dobry! - donośnie zawołał.~Woda pod dotknięciem wiosła zaszumiała,
17   2, IV |     głuchym brzęczeniem nisko nad wodą leciała. Z przeciwnego brzegu
18   2, IV |  malutkiej łupince nieruchomo nad wodą siedzący, miał w sobie coś
19   2, IV |       wielkich kamieni nad płytką wodą z piaszczystego dna wystających
20   2, IV |           a z włosów i z odzienia woda mu potokami ciekła. Dyszał
21   2, IV |          po kropelce, po kropelce woda ściekała. Pan Benedykt nie
22   2, IV |    łagodnie z wysokości spadająca woda. Podniosła wzrok i zobaczyła
23   2, IV |          zdaje się, choć wiadra z wodą na plecy zarzucić, toby
24   2, IV |            że najpewniej wiadra z wodą dźwigać by zdołała, skoro
25   2, IV |           za mało ma, a drugą, że woda nadmiar krwawa. Zresztą,
26   2, IV |     wyrzuci. Lepiej już płynąć. Z wodą czółno strzałą poleci...
27   2, IV |         przyciskającym je wiosłem woda rwała i targała; pobladła
28   2, V  |         samym sobą, jak pływacz z wodą, lat może ze trzy, a smętek
29   3, I  | Powiedziała sobie, że jak ogień i woda, tak organizmy wyższe i
30   3, II |         jak na przykład niemeńska woda w pogodę...~Teresa zachichotała.~-
31   3, II |       była to na jej młyn wyborna woda. Uśmiechając się więc od
32   3, II |        górę ciągałam... ta krwawa woda najwięcej mnie zgubiła...
33   3, III|        jego mówienie zupełnie jak woda biegąca, takie płynne, a
34   3, III|     czółnach, nic ich nie mąciło; woda je srebrnie od szklistej
35   3, III|         ja łozami,~Ty się zmyjesz wodą, ty się zmyjesz wodą,~Ja
36   3, III|      zmyjesz wodą, ty się zmyjesz wodą,~Ja mymi łzami.~Anzelm ciągnął
37   3, III|        nie odzyszczesz... ubiegła woda nie wraca... W kwiecie wieku
38   3, III|         psy zejdą... ród nasz jak woda z góry do głębokiego rowu
39   3, III|         daleka, zza wiszącego nad wodą księżyca i w wodzie stojącej