Tom, Rozdzial

 1   1, II |        więcej...~Światowemu i do wszystkiego przyzwyczajonemu człowiekowi
 2   1, II |            Jeden ten chłopiec do wszystkiego... i przy kredensie, i do
 3   1, III| Korczyński wróżbiarzem nie był i wszystkiego, co w bliskiej przyszłości
 4   1, III|        rodziców swych wśród tego wszystkiego wzrosła i nie wyobrażała
 5   1, III|          w widoku nieba, ziemi i wszystkiego, co było na nich. Ogarniało
 6   1, III|        ale wyrzekłbyś się raczej wszystkiego, zapomniałbyś o wszystkim,
 7   1, III|          mleka kwaśnego, malin i wszystkiego, co chce... Jeść mi się
 8   1, IV |       półmisków, kolej podawania wszystkiego, dokładność i szybkość usługi.
 9   1, IV |        zupełnie na zewnątrz tego wszystkiego, co dokoła niej zajmowało
10   1, IV |  Widocznym było, że obojętna dla wszystkiego, co ją otaczało, nawzajem
11   1, IV | widocznie opanowywało dziwne dla wszystkiego zobojętnienie, ze ściemniałą
12   1, V  |      rozmyślnie uciekała od tego wszystkiego, co ją raniło, nudziło i
13   1, V  |         wolne, zupełnie wolne od wszystkiego, co przedtem ciążyło niekiedy
14   1, V  |       świecie użyje. Może z tego wszystkiego Janek, dzieci jego i wnuki
15   1, VI |          puszczy!" Widać było ze wszystkiego, że bali się jakiegoś pościgu
16   2, I  |        krzątając się, naglądając wszystkiego, a to i owo własnymi rękami
17   2, II |          było można. Oprócz tego wszystkiego. kaszlała jeszcze i czuła
18   2, II |         i Benedykt domyślili się wszystkiego. I rzecz szczególna! Pomimo
19   2, II |         jest rajem, żeby od niej wszystkiego dobrego razem wymagać było
20   2, II |        jak motyl panienki, która wszystkiego przez otwarte drzwi sypialni
21   2, III|       pożaru bijącej.~- Pan tego wszystkiego uczy się teraz - powolnym,
22   2, IV |  pracowita i choć taka młoda, ze wszystkiego korzyść ciągnąć umie: z
23   2, V  |       suknie na grzbiecie nosiła wszystkiego od łaski krewnych wyglądając.
24   2, V  |        nie wychodziły. Gorzej od wszystkiego zwątpiałość ta mnie gniotła,
25   2, V  |          utraconych i o marności wszystkiego myślę. Raz już nawet zaswatałem
26   2, V  |          litanię wypowiadał tego wszystkiego, co ja robić będę musiała. "
27   3, I  |    początku jesieni. Pośród tego wszystkiego Zygmunt postępował mierzonym
28   3, I  |    zewnętrznego świata oczekiwał wszystkiego i na niego zwalał wszystkie
29   3, II |          u Pana Boga w spiżarni, wszystkiego pełno: lasy, stawy, ogrody,
30   3, II |         pałacyk! to najmilsze ze wszystkiego - na krześle podskakując
31   3, II |          łące nocować będzie, bo wszystkiego siana jeszcze nie zebrał.~
32   3, II |        na las swój zrezygnowanej wszystkiego, co mówił Witold, wysłuchała,
33   3, II |        usuwałaś mię starannie od wszystkiego, co powszednie i pospolite,
34   3, II |        nią mówił:~- Ależ ja tego wszystkiego nie znam... ja, ma chére
35   3, IV |    interesu... ta obojętność dla wszystkiego, co nie żywi i nie odziewa
36   3, IV |          że z czasem przywykł do wszystkiego, tylko ten płacz wewnętrzny,
37   3, IV |      gruntu serca ja panu Janowi wszystkiego dobrego życzę! - szepnęła.~
38   3, IV |     gruntu serca pannie Jadwidze wszystkiego dobrego życzę, a proszę,