Tom, Rozdzial

 1   1, I  |         ręką chwyciła. ~Po czole, ustach i nawet ramionach Justyny
 2   1, II |          przebiegł mu po cienkich ustach.~- Z temperamentem dziewczyna... -
 3   1, II |         dobrodusznym uśmiechem na ustach.~- Widzisz, moja Justysiu -
 4   1, II |         jej zawsze doskonałe... w ustach topnieją... caca!~Powoli,
 5   1, II |           do czego to podobne?~Po ustach Justyny przemknął uśmiech.
 6   1, IV |          uśmiech przemknął się po ustach.~- Pomyślałem sobie właśnie
 7   1, IV |          latające po jej pąsowych ustach uśmieszki. Gospodyni domu
 8   1, IV |            z całego serca.~Ale na ustach Klotyldy prędko zamarł uśmiech
 9   1, IV |         ironicznym uśmieszkiem na ustach orzuciła ją od głowy do
10   1, IV |           Słowa plątały się jej w ustach i głos zamierał w gardle.~-
11   1, V  |         tygodniami czuła na swych ustach ogień i słodycz jego pocałunków.
12   1, V  |        Trochę urągliwy uśmiech po ustach mu przemknął i ciszej rzekł:~-
13   1, V  |           w pięknych oczach, a na ustach ze wspomnieniami cudów cywilizacji
14   2, I  | zachwyconym uśmiechem nä różowych ustach, który towarzyszy budzeniu
15   2, II |  klaśnięcie z bicza, a po wąskich ustach Darzeckiego przebiegło drgnienie
16   2, II |       szczęściem?~Z zamyślonym na ustach uśmiechem Justyna wyjęła
17   2, II |          jej warkoczu, tak na jej ustach wiła się cicha nuta:~Lecą
18   2, III|        uśmiechem na wpółotwartych ustach wsłuchując się w szepty
19   2, III|  gwałtowne, stopniowo miękły mu w ustach, prawie mdlały.~- Może nadmiar
20   2, III|   wyciągnęła rękę i z poważnym na ustach uśmiechem połyskujące narzędzie
21   2, III|           się był na jej pąsowych ustach, brwi ściągnęła i zdawać
22   2, III|       kotów naśladować począł. Na ustach coraz różowszej dziewczyny
23   2, III|          uśmiech przewinął się po ustach Anzelma.~- Zasmęciłem się
24   2, IV |           uśmiechem w oczach i na ustach zwolna wymówił.~- Zawsze
25   2, V  |          się nachylił ku niej, na ustach miał taki uśmiech, jakiego
26   2, V  |           Po wklęsłych, zwiędłych ustach Marty przewijać się zaczął
27   2, V  |      włosach swych, na twarzy, na ustach uczuła ciepłe, długie pocałunki.
28   3, I  |          jej obejmą ramiona, a na ustach jej spoczną usta innego
29   3, II |           w tej chwili spokojnych ustach i spłynął z nich na kibić,
30   3, III|          półuśmiechem na pąsowych ustach, jak łabędź płynęła przodem
31   3, III|            zasłuchany z bladym na ustach uśmiechem sam nucić zaczął:~
32   3, IV |     wiedział, czuł.~- I w naszych ustach - mówił dalej - brzmiało
33   3, IV | zasłaniając z poczynającym się na ustach uśmiechem pod wąsami mruczał:~-
34   3, IV |    zapalonym papierosem w wąskich ustach oraz żwawa Starzyńska we
35   3, IV |         ciche i tak prędko na jej ustach stłumił je pocałunek. Powoli
36   3, V  |          uśmiech przemknął jej po ustach i w źrenicach.~- A teraz,
37   3, V  | spuszczone i zamyślony uśmiech na ustach. Kirłowa po chwilowym milczeniu
38   3, V  |          Trochę smutny uśmiech po ustach jej przebiegł; pilnie przez