Tom, Rozdzial

 1   1, IV |            od niej odwracały, hrabia tuż obok niej prowadzący ze
 2   1, V  |           wyglądała zza domu i kilku tuż przy sobie rosnących lip,
 3   1, V  |             na niej usiąść by mogło. Tuż przed nią wyrastał z trawy
 4   1, V  |  wybiegającego zza góry kasztanka, a tuż za nim jechał na gniadej
 5   1, V  |              zwięźle zapytał Anzelm.~Tuż przed nim stając głośno
 6   1, V  |              poszedł. Elżunia biegła tuż za jego plecami, podskakując,
 7   1, VI |          podścielisk. Niżej jeszcze, tuż przy płotach albo pod ścianami
 8   1, VI |           girlandy. U końca ogrodów, tuż przy domach, na większych
 9   2, I  |          gęstego rzędu fasoli, która tuż przy ścianie posadzona gęste
10   2, I  |         ciągle na matkę. I teraz oto tuż przy jej tołubku nieustannie
11   2, I  |            niż wprzódy przy tołubku, tuż przy matczynym tołubku dreptała,
12   2, I  |          czerwono podłogę; w dodatku tuż przy jej tołubku znalazła
13   2, I  |             z pokoju, a razem z nią, tuż przy jej tołubku, podreptała
14   2, I  |            pełnych konfitur spodków. Tuż obok niej potykając się
15   2, I  |             można by czasem rzec, że tuż, tuż, za parę dni lub godzin,
16   2, I  |              by czasem rzec, że tuż, tuż, za parę dni lub godzin,
17   2, II |        paliła się tam jeszcze jedna, tuż przy łóżku pani Emilii umieszczona
18   2, II |        budzić musiała. Toteż Teresa, tuż przy jej łóżku siedząca,
19   2, II |         zbiegłszy ze wschodów ganku, tuż prawie przy koniu stanął:~-
20   2, III|              i Anzelma znajdował się tuż obok tego, na którym pracowała
21   2, III|           minęło, gdy na ściernisku, tuż przy zagonie Fabiana, który
22   2, III|           srebrzystym światłem.~Wtem tuż za nimi rozległ się gwar
23   2, III|    odpowiedziała:~- Popłynę z panem.~Tuż obok zielonej gałązki na
24   2, IV |               piaszczystym wybrzeżu, tuż przy czółnie wysłanym zielenią,
25   2, IV |             ostatnie domy okolicy, a tuż za nimi góra rozszczepiła
26   2, IV |          kampanuli, mające, zda się, tuż, tuż, przy najlżejszym powiewie,
27   2, IV |     kampanuli, mające, zda się, tuż, tuż, przy najlżejszym powiewie,
28   3, II |          Znajdowali się w tej chwili tuż za stodołą Korczyńską, która
29   3, II |              i prawie dziecinny głos tuż przy nim zawołał:~- Widziu,
30   3, II |         rozpoczętą włóczkową robotę. Tuż przy niej, z ręką na chustce
31   3, II |            kuzynie, idź stąd!~Ale on tuż przed nią stanął.~- Nie
32   3, II |         czerpał nadzieję i śmiałość. Tuż za nią stojąc, w samo ucho
33   3, III|           naprzeciw państwa młodych, tuż obok umieszczonej na stole,
34   3, III|           powietrze bijącą.~Za nimi, tuż przy drodze, synowie Fabiana:
35   3, III|          Mieściła się ona w stojącym tuż przy drodze u krańca ogrodu
36   3, III|           oczy wilgoć rzucając. Wtem tuż przy sobie usłyszała głos
37   3, III| upostaciowaniem chmury pełnej gromów tuż, tuż z niej wypaść mających.
38   3, III|            chmury pełnej gromów tuż, tuż z niej wypaść mających.